بهناز اکبرزاده جوان در گفتوگو با ایسنا درباره ایده شکلگیری نمایشگاه «رد زمان» اظهار کرد: این نمایشگاه در پایان ترم سال تحصیلی و در ارتباط با درس عکاسی طبیعت شکل گرفت، اما تلاش کردیم فراتر از مباحث مطرحشده در کتاب حرکت کنیم و طبیعت را با یک عنصر دیگر ترکیب کنیم. در نهایت مفهوم «زمان» را به عنوان عنصر مکمل در کنار طبیعت انتخاب کردیم.
وی افزود: یکی از چالشهای اصلی این بود که باید مفهوم زمان را به شکل تصویری به مخاطب نشان میدادیم. به همین دلیل، دانشآموزان همزمان با پرداختن به عکاسی مفهومی، با تکنیکهای عکاسی نیز مواجه شدند و تلاش کردند با استفاده از سرعت شاتر و جابهجایی دوربین، حرکت و تغییر را در طبیعت ثبت کنند.
این هنرمند و مدرس هنر ادامه داد: ایده اولیه نمایشگاه در کلاس و با مشارکت بچهها شکل گرفت. درباره چالشهایی که دانشآموزان با آن مواجه هستند صحبت کردیم و در جریان این گفتوگوها به موضوع طبیعت و زمان رسیدیم؛ موضوعی که هم امکان پرداخت مفهومی داشت و هم میتوانست فرصتی برای تجربه تکنیکهای عکاسی باشد.
اکبرزاده جوان با اشاره به تعداد آثار ارائهشده در نمایشگاه بیان کرد: تعداد عکسهایی که دانشآموزان ثبت کرده بودند بسیار زیاد بود، اما در نهایت از هر دانشآموز حدود دو یا سه اثر انتخاب شد. معیار انتخاب نیز این بود که آثار با ایده اصلی نمایشگاه و مفهوم زمان در طبیعت ارتباط داشته باشند. بنابراین انتخاب آثار بر اساس یک سبک مشخص یا صرفاً ویژگیهای تکنیکی نبود، بلکه ارتباط اثر با موضوع اصلی نمایشگاه اهمیت داشت.
دانشآموزانی که فراتر از انتظار ظاهر شدند
وی درباره تجربه برگزاری این نمایشگاه گفت: یکی از ارزشمندترین بخشهای این نمایشگاه، بازخوردهایی بود که دریافت کردیم. این یک نمایشگاه دانشآموزی است و هنرجویان حدود سه ماه که در مدرسه حضور داشتند، روی این موضوع کار کردند اما آثاری که ارائه دادند، از نظر من بسیار فراتر از تواناییای بود که معمولاً از یک دانشآموز در این مدت انتظار میرود.
این هنرمند و مدرس هنر افزود: بچهها در این مدت هم عکاسی مفهومی را تجربه کردند و هم با تکنیکهای عکاسی درگیر شدند و خوشبختانه در هر دو بخش عملکرد خوبی داشتند. برای ما مهم بود که دانشآموز صرفاً یک عکس ثبت نکند، بلکه بتواند پشت تصویر خود یک ایده و مفهوم داشته باشد.
اکبرزاده جوان درباره پیامی که نمایشگاه «رد زمان» برای مخاطب دارد، اظهار کرد: وقتی به یک درخت نگاه میکنیم، معمولاً تغییرات آن را در یک لحظه نمیبینیم و متوجه گذر زمان نمیشویم؛ اما دانشآموزان تلاش کردند با استفاده از تکنیکهای عکاسی و جابهجایی دوربین، این تغییر و حرکت را قابل مشاهده کنند. در این آثار تلاش شده زمان و تغییر در رشد یک درخت، حرکت آب، حرکت عناصر مختلف طبیعت و حتی حرکت انسان در طبیعت دیده شود. درواقع، آنها میخواهند نشان دهند که ما دائماً در حال تغییر هستیم، حتی زمانی که این تغییرات به چشم نمیآیند.
کمبود فضای مناسب برای نمایش آثار دانشآموزی
این هنرمند و مدرس هنر با اشاره به چالشهای برگزاری نمایشگاههای دانشآموزی گفت: یکی از مشکلاتی که با آن مواجه بودیم، کمبود نگارخانه و فضای مناسب برای نمایش آثار بود. بسیاری از فضاهای دولتی که میتوانستند با هزینه مناسب در اختیار هنرمندان و دانشآموزان قرار بگیرند، بسیار محدود شدهاند.
اکبرزاده جوان افزود: در مشهد بسیاری از خانههای هنری و فضاهایی که پیشتر برای فعالیتهای فرهنگی و هنری مورد استفاده قرار میگرفتند، تعطیل شده یا تغییر کاربری دادهاند و حتی در برخی موارد به انبار تبدیل شدهاند. بنابراین پیدا کردن یک فضای مناسب برای برگزاری نمایشگاه، برای ما به یک چالش جدی تبدیل شد. حتی برای برگزاری همین نمایشگاه نیز ابتدا با این نگاه مواجه بودیم که برای نمایش آثار دانشآموزی باید سطح آثار بالاتر باشد و در غیر این صورت امکان برگزاری نمایشگاه وجود ندارد؛ در حالی که چنین رویکردی میتواند مانعی برای رشد هنرمند نوجوانی باشد که تازه میخواهد مسیر هنری خود را پیدا کند.
وی تأکید کرد: امیدوارم مسئولان برای این موضوع فکری کنند و توجه داشته باشند که دانشآموزان و هنرجویان هنر نیاز به دیدهشدن دارند. برگزاری نمایشگاه میتواند به آنها انگیزه بدهد و کمک کند مسیر خود را بهتر پیدا کنند. اگر فضاهای بیشتری برای نمایش آثار دانشآموزان و هنرجویان فراهم شود و حمایتها صرفاً به هنرمندان حرفهای و شناختهشده محدود نباشد، میتوان زمینه رشد نسل جدید هنرمندان را فراهم کرد.
انتهای پیام
