به گزارش ایسنا، نیکول پاشینیان، نخستوزیر ارمنستان، روز سهشنبه در نشست سازمان همکاری شانگهای در بیشکک، پایتخت قرقیزستان اعلام کرد که کشورش سیاست خارجی «چندقطبی» را دنبال میکند که هدف آن حفظ و تقویت حاکمیت ملی ارمنستان است.
خبرگزاری آناتولی گزارش داد که پاشینیان گفته است که به نظر او درک گستردهای در میان جامعه بینالمللی مبنی بر این وجود دارد که جهان باید چندقطبی باشد و «این راهی نسبتا مطمئن برای تضمین ثبات و صلح است.»
نخستوزیر ارمنستان با طرح این پرسش که «کشور کوچکی مانند ارمنستان چگونه میتواند به برقراری نظم جهانی چندقطبی کمک کند؟»، بیان کرد: «ما با دنبال کردن یک سیاست خارجی چندقطبی که آن را سیاست خارجی متوازن و توازنبخش مینامیم، در عمل به این پرسش پاسخ میدهیم.»
او با بیان این که هدف اصلی این سیاست، حفظ و تقویت حاکمیت و استقلال ارمنستان است، تاکید کرد که این سیاست بر اساس این درک شکل گرفته که استقلال و حاکمیت در شرایط منازعه قابل تداوم نیستند.
پاشینیان گفت: «چندقطبی بودن در این معنا، قبل از هر چیز باید در منطقهای که در آن زندگی میکنید، تجلی یابد.»
او خاطرنشان کرد که ارمنستان در نتیجه، روابط خود را با همسایگانش ایران و گرجستان عمیقتر میکند و همزمان به سمت برقراری روابط بیندولتی با جمهوری آذربایجان و ترکیه نیز حرکت میکند.
به گفته پاشینیان، این امر «با برقراری صلح میان ارمنستان و جمهوری آذربایجان در ۸ اوت سال گذشته(۲۰۲۵) با حمایت و مشارکت دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، ملموستر شده است.»
اجرایی شدن مسیر ترامپ
نخستوزیر ارمنستان افزود که کشورش اکنون با جمهوری آذربایجان و ترکیه برای گشودن مسیرهای ارتباطی بیندولتی همکاری میکند، از جمله از طریق اجرای پروژه مسیر ترامپ برای صلح و شکوفایی بینالمللی (تریپ) و انتظار میرود کار میدانی در ماههای آینده آغاز شود.
او در پایان مدعی شد: «این امر فرصتهای حملونقل تازهای را نه تنها از شرق به غرب، یعنی از دریای خزر تا دریای مدیترانه، بلکه از جنوب به شمال، یعنی از خلیج فارس تا دریای سیاه نیز فراهم خواهد کرد. بدینترتیب، همه کشورهای منطقه از اجرای این پروژه بهرهمند خواهند شد.»
پاشینیان سال گذشته از آغاز عملیات عمرانی این پروژه در نیمه دوم سال ۲۰۲۶ خبر داده و گفته بود که این پروژه یکی از بخشهای اصلی طرح دولت ارمنستان با عنوان «چهارراه صلح» و از اهداف آن تضمین اتصال میان بخش اصلی جمهوری آذربایجان و منطقه نخجوان است.
هدف این مسیر، اتصال آسیای میانه و حوزه دریای خزر به اروپا با دور زدن روسیه و ایران است؛ مسیری که منافع تجاری آمریکا را در منطقه تقویت میکند. واشنگتن این پروژه را بهعنوان اقدامی «اعتمادساز» پس از پایان دههها مناقشه میان ارمنستان و جمهوری آذربایجان معرفی کرده است.
تهران مخالفت خود با این گذرگاه را به دلیل ملاحظاتی از جمله قطع کردن ارتباط زمینی ایران با ارمنستان و روسیه، همچنین زمینهسازی برای حضور نیروهای آمریکایی در مرزهای ایران اعلام کرده است.
در همین حال، مسکو با دقت تحولات را زیر نظر دارد؛ چراکه معتقد است ایروان ـ متحد دیرینه آن ـ بهتدریج در حال خروج از حوزه نفوذ مسکو است.
بر اساس چارچوبی که در ژانویه اعلام شد، یک شرکت توسعه تریپ با پشتیبانی آمریکا به مدت ۴۹ سال اولیه، نظارت بر زیرساختهای ریلی، جادهای، انرژی و دیجیتال در امتداد این کریدور را بر عهده خواهد داشت و سهم آمریکا ۷۴ درصد خواهد بود. طبق این چارچوب، ادعا میشود که ارمنستان حاکمیت کامل بر تمام مناطق پروژه را در تمام مدت حفظ میکند.
انتهای پیام
