علیرضا یزدینژاد در گفتوگو با ایسنا، اظهار کرد: دارچین گیاهی بومی ایران نیست و از کشورهای دیگر وارد میشود. بخش مورد استفاده این گیاه، پوست شاخهها و تنههای جوان درخت است که پس از جداسازی و خشک شدن، به شکل چوب دارچین در بازار عرضه میشود.
وی با اشاره به وجود گونههای مختلف دارچین، افزود: انواع مختلف این گیاه از نظر ظاهر با یکدیگر تفاوت دارند، اما خواص کلی آنها مشابه است و همگی به عنوان ادویه و طعمدهنده در انواع غذاها، دسرها و نوشیدنیها مورد استفاده قرار میگیرند.
دکترای تخصصی فارماکوگنوزیی، با بیان اینکه یکی از مهمترین ویژگیهای دارچین، کمک به کاهش قند خون است، بیان کرد: البته این اثر به صورت فوری و شدید نیست، بلکه مصرف مداوم و متعادل دارچین به عنوان یک ادویه یا دمنوش ملایم، میتواند در کنار درمانهای اصلی به کنترل قند خون کمک کند.
یزدینژاد ادامه داد: از سوی دیگر، دارچین میتواند تا حدودی موجب افزایش اشتها شود؛ بنابراین افرادی که به دنبال افزایش وزن هستند، میتوانند با نظر متخصص از این گیاه در رژیم غذایی خود استفاده کنند.
وی، درباره ترکیبات مؤثر دارچین بیان کرد: عطر و بوی خاص این گیاه ناشی از ترکیبی به نام سینامالدهید است که علاوه بر ایجاد رایحه مطبوع، دارای خواص ضدباکتری و ضدنفخ نیز هست. به همین دلیل، استفاده از دارچین در غذاهای نفاخ میتواند به کاهش مشکلات گوارشی کمک کند.
دکتری تخصصی گیاهداروشناسی افزود: خاصیت ضدباکتریایی دارچین موجب شده است که در برخی فرآوردههای غذایی مانند نان و شیرینی نیز مورد استفاده قرار گیرد، زیرا میتواند تا حدودی ماندگاری این محصولات را افزایش دهد و از رشد برخی باکتریها جلوگیری کند.
یزدینژاد در ادامه با اشاره به وجود ترکیبات تاننی در پوست دارچین، خاطرنشان کرد: مصرف بیش از حد دارچین، بهویژه به شکل دمنوش غلیظ، ممکن است در برخی افراد موجب یبوست شود؛ بنابراین رعایت اعتدال در مصرف این گیاه ضروری است.
وی خاطرنشان کرد: دارچین به دلیل دارا بودن ترکیبات مؤثر مختلف، میتواند به عنوان یک مکمل غذایی ارزشمند در کنترل قند خون، کاهش نفخ، افزایش ماندگاری مواد غذایی و تا حدودی افزایش اشتها مورد استفاده قرار گیرد، اما مصرف آن باید متعادل و در کنار رژیم غذایی مناسب باشد.
انتهای پیام
