به گزارش ایسنا، زمانی در یکی از دیدارهای «آموس هوکشتاین» فرستاده سابق آمریکا با «نجیب میقاتی» نخست وزیر سابق لبنان برای گفتگو درباره تعیین مرزهای دریایی با رژیم صهیونیستی، از «عبدالله بو حبیب» وزیر خارجه فقید برای حضور در جلسه دعوت نشد. در آن زمان بو حبیب اعتراض کرد، جلسات کابینه را تحریم کرد و موضع خود را در یک مصاحبه مطبوعاتی بیان کرد. بو حبیب به این واکنشها نیز اکتفا نکرد و اعتراض خود را به محافل تصمیم گیرنده در واشنگتن نیز منتقل کرد.
روزنامه الاخبار نوشت، به این ترتیب بو حبیب در یکی از کشمکشهای متعددی که در داخل کشورش برای جلوگیری از انحصار مدیریت سیاست خارجه برای میقاتی شکل گرفت، اعتبار وزارتخانه خود را بازگرداند. همچنین از افتخارات او این است که تلاش فرستاده آمریکا برای بر هم زدن قطعنامه شماره ۱۷۰۱ در راستای منافع رژیم صهیونیستی در بحبوحه حملاتش به لبنان را تایید نکرد.
به نوشته روزنامه الاخبار لبنان، یوسف رجی، وزیر خارجه لبنان نیز امروز با همان بحران روبهرو است، با این تفاوت که به نظر میرسد او با وجود تایید موضع آمریکاییها و اسرائیلیها در مورد قطعنامه ۱۷۰۱ و عدم تمدید ماموریت نیروهای یونیفل، از این سمت کنار گذاشته شده است.
برخلاف بوحبیب که شجاعت خود را در مقاومت در برابر هرگونه تلاش برای دور زدنش نشان داد، یوسف رجی در مورد بیتوجهی آمریکا به خود و همچنین نقض اختیاراتش توسط ژوزف عون، رئیس جمهور و نواف سلام، نخست وزیر این کشور سکوت میکند. همانطور که رئیس جمهور لبنان رجی را از سفرهایش به واشنگتن، آنکارا، آتن و رم و از حضور در مذاکراتی که در حوزه اختیاراتش قرار دارد، محروم میکند، نواف سلام نیز همین کار را با او میکند.
الاخبار نوشت، بر این اساس اگر رجی از مذاکرات با رژیم صهیونیستی کنار گذاشته و در مدیریت روابط لبنان با خارج به ویژه با پایتختهای تصمیمگیرنده در مسائل لبنان نادیده گرفته میشود، چه نقشی برای وزارتخانه او باقی میماند؟ و مهمتر از آن اینکه اگر پروندههایی که قرار است اصل کار او باشند، بدون او مدیریت شوند، وزیر خارجه وقت خود را به چه کارهایی سپری میکند؟
مسوولان وزارت خارجه لبنان اینگونه پاسخ میدهند که سمت فعلی رجی حتی در سطح دبیرکلی وزارتخانه هم نیست چراکه این سمت شامل امور سیاسی و اداری میشود و فعالیتهای رجی به مدیریت وظایف اداری محدود است و هیچگونه فعالیت سیاسی قابل توجهی ندارد و این او را بیشتر شبیه یک مدیر اداری میکند، تا یک وزیر خارجه.
براساس گزارش روزنامه لبنانی، مشکل اینجا تنها به موضع رئیس جمهور و نخست وزیر مربوط نمیشود. جایگاه وزیر خارجه از نظر تئوری و عملی به رجی اجازه میدهد تا یک دستور کار سیاست خارجه را آغاز کند، با همتایان خود دیدار کند و در مورد مسائل مربوط به لبنان به ویژه در این دوره حساس از تاریخ این کشور گفتگو کند اما شخصیت رجی او را به یک سخنگوی صرف تبدیل کرده است که به صدور بیانیههای محکومیت در حمایت از کشورهای خلیج فارس یا سوریه بسنده میکند. لفاظیهای او زمانی که صحبت از حزبالله و ایران میشود، شبیه به سخنرانیهای آنلاین فعالان حزب نیروهای لبنانی شده است که مملو از توهین و خودنمایی است و زمانی که به حاشیه رانده میشود، اختیاراتش سلب میشود و نقشش کاهش مییابد و همانند سمیر جعجع، رئیس حزبش (القوات اللبنانیه)، از ترس درگیری با کسانی که در این برهه مورد علاقه آمریکا و عربستان هستند، سکوت میکند.
الاخبار نوشت: برای جبران این موضوع، وزرا و نمایندگان لبنانی به بیانیه رجی درباره محمدرضا شیبانی، سفیر ایران در بیروت افتخار کردند و چه بسا دلیل این اقدام این بود که رجی هیچ دستاورد قابل توجهی جز انجام کارهای اداری ندارد، حتی همین وظیفه را هم اکنون به طور حداقلی انجام میدهد و با استناد به نگرانیهای امنیتی، غیبت خود را از وزارتخانه توجیه میکند. اما به نظر میرسد این تهدید امنیتی شامل کافهها و تفرجگاهها نمیشود! حتی «دستاورد تاریخی» که رجی و القوات اللبنانیه به نام خود ثبت کرده بودند، از اعتبار وزیر و حزبش حذف شد و شیبانی برخلاف درخواست وزارت خارجه برای ترک خاک لبنان، اقامت ۶ ماهه دریافت کرد.
این امر باعث شد مقامات حزب القوات اللبنانیه پس از لغو و دور زدن تصمیمی که جعجع گرفته بود، از او بخواهند که به آنچه که آنها «حمله مستقیم» به اقتدار و اختیارات رجی توصیف کردند، پاسخ دهد. این مقامات معتقدند که موضوع صرفا مربوط به سفیر ایران نبوده، بلکه یک طرح سیستماتیک برای محدود کردن حضور القوات اللبنانیه در دولت و تضعیف کار وزرای آن است.
بر همین اساس الاخبار گزارش داد که آنها به جعجع در مورد پیامدهای انتخاباتی و سیاسی آن برای معراب (مقر القوات اللبنانیه) و تاثیر منفی آن بر تصویر حزب در خارج از این کشور هشدار دادند. جعجع برخی از امتیازات سیاسی خود را از قدرتهای خارجی به دست آورده بود زیرا او «در جایی که دیگران میترسیدند، از خود جرأت نشان میداد» و به دلیل تصویری که از خود ساخته بود، «تنها سرنیزه» علیه حزبالله بود.
روزنامه الاخبار لبنان نوشت، این روند ادامه یافت تا اینکه عون از راه رسید و از استانداردهای بالای او فراتر رفت و فرش حمایت و تایید خارجی را از زیر پای او کشید؛ از آن زمان، معراب دیگر تنها حزبی نیست که در حال افزایش ریسک است.
انتهای پیام
