به گزارش ایسنا، هوشمند عقیلی متولد ۱۳۱۶ بود و در ۱۴ شهریور ۱۴۰۴ پس از تحمل بیماری درگذشت. فعالیت موسیقی او از نوجوانی و با فراگیری آوازهای سنتی در اصفهان آغاز شد. او از شاگردان تاج اصفهانی بود و از او مکتب آوازی اصفهان و شیوه صحیح تلفیق شعر و موسیقی را آموخت. عقیلی سپس در تهران نزد اسماعیل خان مهرتاش به تکمیل آموختههای خود پرداخت.
او فعالیت حرفهای خود را در دهه ۳۰ با رادیو اصفهان آغاز کرد و بعدها با حضور و همکاری در برنامههای شاخص رادیویی، به شهرتی گسترده در میان مخاطبان موسیقی رسید.
یکی از ویژگیهای مهم در کارنامه عقیلی، توانایی او در پیوند دادن تکنیکهای آوازی موسیقی سنتی با فضای ارکسترال و پاپ بود. او از جمله خوانندگانی به شمار میرفت که آواز ششدانگ و تکنیکهای آوازی ایرانی را در کنار تنظیمهای غربی، ارکسترهای بزرگ و ریتمهای پاپ به کار گرفت، بیآنکه ویژگیهای صدای خود را از دست بدهد.
در انتخاب شعر نیز، وقار و دقت از ویژگیهای آثار او بود. بخشی از ترانههایش بر پایه شعرهای کلاسیک و فاخر، از جمله آثار سعدی و حافظ، شکل گرفته و در کنار آن، ترانههای معاصر در کارنامهاش دیده میشود.
«فردا تو میآیی» از شناختهشدهترین آثار هوشمند عقیلی است؛ قطعهای با ترانه جهانبخش پازوکی که از آثار ماندگار ترانهسرایی ایران به شمار میرود. روایت شده که ساواک به این ترانه برچسب سیاسی زده بود و از همین رو، ورودی ترانه تغییر کرد. «دریا» نیز یکی دیگر از قطعات شاخص اوست که با فضای ارکسترال و ملودی ماندگارش شناخته میشود. «چراغ خانه» و «دخترک فالبین» نیز از دیگر ترانههای خاطرهانگیز عقیلی هستند.
در اینجا میتوانید «فردا تومیآیی» را گوش کنید:
عقیلی وقتی از ایران رفت، فعالیت هنری خود را در خارج از کشور ادامه داد. او در سالهای فعالیتش تلاش کرد ویژگیهای سبک و هویت آوازی خود را حفظ کند و تا سالهای پایانی زندگی نیز با همان سنجیدگی و اصالت به فعالیت هنری ادامه داد.
هوشمند عقیلی را میتوان از خوانندگانی دانست که در مسیر فعالیت خود، میان دو فضای متفاوت آواز و موسیقی اصیل ایرانی از یک سو و ترانه و تنظیمهای ارکسترال و مدرن از سوی دیگر ایستاد و با صدای منحصربهفرد خود، بخشی از خاطره موسیقی چند نسل را شکل داد.
انتهای پیام
