علی علیمحمدی در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: از زمان بازگشایی مجدد رودخانه، وضعیت فضای سبز دانشگاه نسبت به گذشته بهتر شده است؛ چراکه در غیر این صورت، از عید نوروز تا حدود یک ماه پیش، جنگلهای دانشگاه بهتقریب هیچ آبی دریافت نکرده بودند و اکنون توانستهایم یک تا دو واحد به آنها آبرسانی کنیم، بنابراین در حال حاضر وضعیت بهتر شده است، زیرا رودخانه باز است.
وی افزود: دو حلقه چاه آب در محدوده سیوسهپل و دو حلقه نیز در محل پل فلزی داریم که وضعیت آنها به آب رودخانه وابسته است. زمانی که آب در رودخانه جریان دارد، این چاهها نیز آب دارند؛ چراکه عمق آنها زیاد نیست و حدود ۵۰ تا ۶۰ متر است. به محض بسته شدن رودخانه، بهتقریب پس از ۲۰ تا ۳۰ روز، آب این چاهها از حدود شش اینچ به دو تا سه اینچ کاهش مییابد و میزان آبدهی آنها بسیار کم میشود.
رئیس اداره فضای سبز دانشگاه اصفهان تصریح کرد: آبی که در فضای سبز استفاده میشود با آبی که در خوابگاهها، ادارات و واحدهای مختلف دانشگاه برای شستوشو مصرف میشود، مشترک بوده و از یک منبع تأمین میشود. بنابراین، هر زمان تعداد دانشجویان افزایش یابد یا تعطیلی دانشگاه کاهش پیدا کند، با کمبود آب مواجه میشویم. با بسته شدن رودخانه نیز آبدهی چاهها کاهش مییابد و مشکلات ما آغاز میشود و رقابت بر سر مصرف آب شکل میگیرد؛ به این معنا که وقتی دانشجو به آب نیاز دارد، باید آب مورد استفاده فضای سبز را به مصرف دانشجویان اختصاص دهیم و در این شرایط، اولویت با دانشجویان است.
علیمحمدی ادامه داد: از حدود همان زمانی که خشکسالی آغاز شد، هر اقدامی را که امکانپذیر بوده و بودجه اختصاصیافته اجازه داده است، در قالب طرحهایی ارائه کردهایم. اجرای این طرحها نیازمند تأمین بودجه است و هزینههای آن نیز بسیار بالا و در مواردی میلیاردی است. با این حال، توانستهایم آبیاری جنگلهای دانشگاه را بهتدریج به سیستم قطرهای مجهز کنیم و آبیاری نوین را در بخشهایی اجرا کنیم تا اگر دوباره خشکسالی آغاز شد و یا رودخانه بسته شد و چاههای ما با کمبود آب مواجه شدند، با استفاده از سیستم قطرهای، میزان هدررفت آب کاهش یابد و بتوانیم جنگلها را بهتر حفظ کنیم.
وی اضافه کرد: در حال حاضر، در جنگل چهار هکتاری دانشگاه که در نزدیکی دانشکدههای شیمی و فیزیک قرار دارد، پیمانکار بهتدریج و متناسب با بودجهای که اختصاص پیدا میکند، در حال اجرای طرح است.
رئیس اداره فضای سبز دانشگاه اصفهان گفت: اقدام دیگری که در این زمینه در حال انجام آن هستیم، جایگزین کردن گونههای کممصرف و مقاوم به خشکی است. درختانی که آبدوست هستند، مانند چنار و نارون، دیگر کاشته نمیشوند؛ چراکه علاوهبر نیاز آبی بالا، آفتهای مربوط به چوب نیز دارند. در مقابل، درختانی که به کمآبی و گرمای طاقتفرسای اصفهان مقاوم هستند، جایگزین میشوند؛ چراکه حدود پنج تا شش سال است که گرمای اصفهان بهتقریب از مردادماه به ۴۰ تا ۵۰ درجه میرسد.
علیمحمدی خاطرنشان کرد: درختانی که قطع میشوند، عمدتاً درختانی هستند که دچار آفت شده، خشک شده و دیگر امکان بازگشت و احیای آنها وجود ندارد. این درختان قطع و به جای آنها گونههای مقاوم کاشته میشوند. در بخش درختان میوه، گونههایی مانند زیتون، انار و عناب و در بخش درختان سایهانداز نیز گونههایی مانند زبانگنجشک، اقاقیا و ارغوان که مقاومت بیشتری دارند، جایگزین میشوند؛ چراکه درختی مانند چنار در صورت آبیاری روزانه میتواند دوام بیاورد.
وی افزود: کمکهایی بهصورت پراکنده انجام میشود، اما این کمکها کافی نیست. در بحث بودجه نیز همین سیستم آبیاری قطرهای نیازمند اعتبارات کلان است. چندین بار به تهران نامهنگاری کردهایم و در بخشهایی مانند جنگل چهار هکتاری یا خرید درخت، کمکهایی اختصاص پیدا کرده است، اما این حمایتها کافی نیست؛ زیرا وسعت فضای سبز دانشگاه حدود ۹۰ هکتار است.
رئیس اداره فضای سبز دانشگاه اصفهان اظهار کرد: اکثر جنگلهای دانشگاه هنوز به سیستم آبیاری قطرهای مجهز نشدهاند و تاکنون فقط حدود ۳۰ درصد از آنها قطرهای شده است. بنابراین همچنان کار زیادی باقی مانده تا به نقطهای برسیم که مشکلات آبیاری فضای سبز برطرف شود. بهطور کلی، تا زمانی که رودخانه باز است، مشکلات ما در زمینه تأمین آب کمتر است و در زمان بسته بودن رودخانه نیز آبیاری فضای سبز بهتدریج از ذخیره آب چهار حلقه چاه واقع در محدوده سیوسهپل و پل فلزی تأمین میشود.
انتهای پیام
