«محمدعلی حسننیا» در گفتوگو با ایسنا با اشاره به تحولات در جنوب لبنان و تشدید تنش با توجه به تمرکز رژیم صهیونیستی بر ارتفاعات علیالطاهر اظهار کرد: این تپه در ارتفاع حدود ۶۰۰ متری قرار دارد و یکی از مرتفعترین نقاط منطقه نبطیه محسوب میشود و به همین دلیل از موقعیت دیدهبانی مناسبی نسبت به بخشهایی از جنوب لبنان برخوردار است.
وی با بیان اینکه اهمیت علیالطاهر از این جهت است که این منطقه بر بخشهایی از جنوب لبنان اشراف دارد و در صورت تثبیت حضور نیروهای اسرائیلی در آن، میتواند برای کنترل تحرکات و ترددها در مناطق پیرامونی مورد استفاده قرار گیرد افزود: البته باید توجه داشت که ارتفاعات دیگری مانند اقلیم التفاح و جبل ریحان نیز در عمق منطقه وجود دارند که از نظر جغرافیایی و نظامی اهمیت بالایی دارند و به نظر میرسد اسرائیل به آنها نیز چشم طمع داشته باشد.
این کارشناس مسائل غرب آسیا با بیان اینکه سیاست اسرائیل پس از 7 اکتبر و جنگ ۶۶ روزه با لبنان، ایجاد مناطق حائل در اطراف سرزمینهای اشغالی بوده است، گفت: اسرائیل تلاش کرده ارتفاعات مشرف بر جنوب لبنان و حتی بخشهایی از جنوب غرب سوریه را تحت کنترل خود درآورد. هدف این رژیم ایجاد مناطقی است که در آنها امکان فعالیت نظامی و امنیتی مقاومت به حداقل برسد.
وی ادامه داد: در جنوب لبنان نیز اسرائیل تلاش کرده است منطقهای موسوم به «خط زرد» یا منطقه حائل امنیتی ایجاد کند که هدف آنها این است که در این منطقه نه تنها فعالیت نظامی و امنیتی، بلکه اساساً امکان بازسازی حیات اجتماعی و اقتصادی از بین برود و زیرساختها تخریب شود. در چنین شرایطی، کنترل ارتفاعات علیالطاهر به اسرائیل کمک میکند بر بخشهایی از این منطقه حائل اشراف داشته باشد و بتواند تحرکات، زیرساختها و حتی تونلهای موجود در منطقه را بهتر رصد و کنترل کند.
سقوط علیالطاهر به معنای پایان حزبالله نیست
وی درباره اهمیت نظامی این تحول و تأثیر آن بر حزبالله گفت: از نظر نظامی باید پذیرفت که در مقطع فعلی کنترل این ارتفاعات در اختیار اسرائیل قرار گرفته است، اما اینکه از این موضوع نتیجه بگیریم حزبالله ضربهای جبرانناپذیر خورده یا بخش اصلی توان مقاومت از بین رفته است، اغراقآمیز خواهد بود. حزبالله در مناطق دیگری همچون دره بقاع، اقلیم التفاح و جبل ریحان همچنان ظرفیتهای مختلفی دارد و باید دید اسرائیل در روزهای آینده آیا به دنبال تثبیت حضور خود در علیالطاهر خواهد بود یا مانند تجربه برخی مناطق دیگر، پس از انجام عملیات، از آنجا خارج خواهد شد.
این کارشناس مسائل غرب آسیا همچنین با اشاره به تغییر الگوی عملیاتی حزبالله اظهار کرد: حزبالله طی یک سال گذشته در شیوه رزم خود تغییراتی ایجاد کرده است. در گذشته بخش قابل توجهی از توان نظامی این گروه مبتنی بر موشکها و راکتهایی بود که از مسیر سوریه تأمین میشد، اما با تغییر شرایط و بسته شدن بسیاری از این مسیرها، حزبالله به سمت الگوهای جدیدی از جنگ نامتقارن حرکت کرده است. همچنین استفاده گستردهتر از پهپادها، کوادکوپترها و پهپادهای مجهز به فیبر نوری بخشی از این تغییر الگوست. همچنین ساختار تونلها و زیرساختهای زیرزمینی نیز متناسب با شرایط جدید تغییر کرده و به سمت شبکههای کوچکتر و پراکندهتر حرکت کرده است.
حسننیا در ادامه با انتقاد از رویکرد دولت لبنان گفت: در داخل لبنان نیز یک روند سیاسی همزمان با فشار نظامی اسرائیل در جریان است و آن تلاش برای خلع سلاح حزبالله است. دولت فعلی لبنان و جریانهای سیاسی نزدیک به آن، بهویژه جریانهایی که مواضع سختتری در قبال حزبالله دارند، عملاً بر موضوع خلع سلاح مقاومت تأکید میکنند. این در حالی است که مسئله اساسی این است که پیش از هرگونه بحث درباره خلع سلاح مقاومت، باید مشخص شود چه تضمینی برای خروج کامل نیروهای اسرائیلی از خاک لبنان و تأمین امنیت این کشور وجود دارد.
حسننیا با اشاره به مخالفت حزبالله با خلع سلاح تصریح کرد: حزبالله با این استدلال که خلأ ایجادشده پس از تخلیه مناطق استقرار مقاومت الزاماً توسط ارتش لبنان پر نمیشود، با این روند مخالفت کرده است.
وی با اشاره به برخی ترتیبات میدانی در جنوب لبنان افزود: در مواردی شاهد بودیم که نیروهای حزبالله از یک منطقه عقبنشینی کردند و ارتش لبنان جایگزین آنها شد، اما در ادامه، ارتش اسرائیل مجدداً در آن منطقه پیشروی کرد. بنابراین طبیعی است که حزبالله نسبت به اینکه خلع سلاح یا تخلیه مناطق به معنای واگذاری عملی آنها به اسرائیل باشد، نگرانی داشته باشد.
«علیالطاهر» میتواند بخشی از پروژه انتخاباتی نتانیاهو باشد
این کارشناس مسائل غرب آسیا درباره انگیزههای سیاسی دولت اسرائیل از عملیات اخیر نیز گفت: یکی از اهداف نتانیاهو دستاوردسازی است. اسرائیل پس از آنکه در جنگ با ایران نتوانست به همه اهدافی که اعلام کرده بود دست پیدا کند، تلاش کرده است تمرکز خود را بر جبهههای غزه، کرانه باختری و لبنان افزایش دهد. در چنین شرایطی، کنترل یک ارتفاع استراتژیک مانند علیالطاهر میتواند از سوی نتانیاهو به عنوان یک دستاورد نظامی و سیاسی معرفی شود؛ بهخصوص با توجه به نزدیک شدن به انتخابات اسرائیل. بنابراین نمیتوان احتمال اینکه اسرائیل در فاصله باقیمانده تا انتخابات تلاش کند مناطق دیگری همچون اقلیم التفاح و جبل ریحان را نیز هدف قرار دهد، نادیده گرفت. اسرائیل ممکن است تلاش کند در این مدت چند دستاورد میدانی ایجاد کند و آنها را در فضای سیاسی و انتخاباتی داخل سرزمینهای اشغالی به نفع خود مورد استفاده قرار دهد.
اسرائیل به دنبال ایجاد «زمین سوخته» در جنوب لبنان است
وی در ادامه با اشاره به ابعاد انسانی و اجتماعی سیاست رژیم صهیونیستی در جنوب لبنان گفت: به نظر میرسد یکی از اهداف اسرائیل ایجاد وضعیتی است که ساکنان مناطق جنوبی لبنان دیگر امکان بازگشت به روستاهای خود را نداشته باشند. مسئله فقط اشغال یک ارتفاع یا روستا نیست؛ اسرائیل در حال دنبال کردن الگویی است که بر اساس آن زیرساختهای مناطق جنوبی تخریب شود و این مناطق به نوعی به «زمین سوخته» تبدیل شوند تا حتی در صورت عقبنشینی نیروهای اسرائیلی، امکان بازگشت جمعیت و بازسازی فعالیتهای مقاومت در آنجا دشوار باشد.
دو رویکرد اسرائیل درباره جنوب لبنان چیست؟
این کارشناس مسائل غرب آسیا با اشاره به دو دیدگاه مطرح در محافل اسرائیلی گفت: یک دیدگاه بر این باور است که اسرائیل باید در صورت هرگونه توافق، «آزادی عمل» داشته باشد تا اگر حزبالله در آینده در مناطق جنوبی فعال شد، بتواند آن مناطق را هدف قرار دهد. دیدگاه دیگر فراتر از این است که معتقد است باید اساساً امکان بازگشت مردم به برخی مناطق جنوبی از بین برود. در واقع، این دیدگاه به دنبال آن است که با تخریب زیرساختها و ایجاد یک منطقه حائل، بخشهایی از جنوب لبنان برای مدت طولانی خالی از سکنه باقی بماند.
حسننیا در پایان گفت: بنابراین آنچه امروز در جنوب لبنان شاهد آن هستیم صرفاً یک عملیات نظامی برای تصرف یک تپه نیست، بلکه بخشی از یک پروژه بزرگتر نظامی، امنیتی و سیاسی است؛ پروژهای که از یک سو به دنبال ایجاد منطقه حائل در جنوب لبنان و از سوی دیگر به دنبال اعمال فشار سیاسی برای خلع سلاح حزبالله است. به همین دلیل، تحولات پیرامون علیالطاهر و مناطق مجاور آن را باید در چارچوب همین راهبرد گستردهتر اسرائیل تحلیل کرد.
انتهای پیام
