به گزارش ایسنا، انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا که قرار است سوم نوامبر ۲۰۲۶ (12 آبان) برگزار شود، می‌تواند موازنه قدرت در کنگره را تغییر دهد و بر توانایی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا برای پیشبرد برنامه‌های دولت خود در دو سال پایانی ریاست‌جمهوری اثر بگذارد. در این انتخابات، تمام کرسی‌های مجلس نمایندگان و حدود یک‌سوم کرسی‌های سنا به رأی گذاشته می‌شود و نتایج آن می‌تواند مسیر سیاست داخلی آمریکا و بخشی از تصمیم‌گیری‌های واشنگتن در عرصه سیاست خارجی را تحت تأثیر قرار دهد.
در آستانه این انتخابات، رقابت جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها و احتمال تغییر اکثریت در یک یا هر دو مجلس کنگره به یکی از موضوعات مهم محافل سیاسی آمریکا تبدیل شده است. هم‌زمان، رأی‌گیری زودهنگام و رأی‌گیری پستی نیز بار دیگر مورد توجه قرار گرفته‌اند؛ به‌ویژه پس از آنکه ترامپ، با وجود انتقادهای پیشین خود از رأی‌گیری پستی، پیش از روز رسمی انتخابات در فلوریدا، زودهنگام رأی خود را ثبت کرد.
از سوی دیگر، نتیجه انتخابات میان‌دوره‌ای می‌تواند بر جایگاه سیاسی ترامپ، اختلافات درون حزب جمهوری‌خواه و چشم‌انداز انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۲۸ اثر بگذارد. تغییر ترکیب کنگره همچنین پرسش‌هایی را درباره اختیارات دولت آمریکا در سیاست خارجی و احتمال تأثیرگذاری دموکرات‌ها بر تصمیم‌های نظامی واشنگتن، از جمله در قبال ایران، مطرح کرده است.
در همین زمینه، ایسنا در گفت‌وگو با «امیرعلی ابوالفتح»، کارشناس مسائل آمریکا، سازوکار رأی‌گیری زودهنگام، چشم‌انداز رقابت دو حزب، احتمال تغییر موازنه قدرت در کنگره و پیامدهای احتمالی این تحولات برای سیاست آمریکا در قبال ایران را بررسی کرده است.
این کارشناس مسائل آمریکا در توضیح تفاوت رأی‌گیری زودهنگام و رأی‌گیری پستی و موضع دونالد ترامپ در این زمینه تصریح کرد: ترامپ با رأی‌گیری زودهنگام مشکلی ندارد، بلکه مخالفت اصلی او با رأی‌گیری پستی است. از نظر ترامپ، اگر فردی پیش از روز رسمی انتخابات، یعنی سوم نوامبر، به حوزه رأی‌گیری مراجعه کند و رأی بدهد، این شیوه قابل قبول است. مشکل ترامپ این است که می‌گوید رأی از طریق پست ارسال نشود؛ زیرا ممکن است رأی گم شود، تقلب صورت بگیرد، رأی شمارش نشود یا با تأخیر برسد. ترامپ درباره رأی‌گیری پستی ابراز نگرانی کرده و گفته است که در این شیوه تقلب صورت می‌گیرد.
این کارشناس مسائل آمریکا با اشاره به اینکه انتخابات در ایالات متحده توسط دولت فدرال برگزار نمی‌شود، توضیح داد که دولت‌های ایالتی مسئول برگزاری انتخابات هستند و هر ایالت قوانین خاص خود را دارد. از این رو، موضع رئیس‌جمهور درباره شیوه‌های رأی‌گیری لزوماً تعیین‌کننده نحوه برگزاری انتخابات نیست.
ابوالفتح ادامه داد: ترامپ به‌عنوان یک شهروند آمریکایی در فلوریدا ثبت‌نام کرده و محل زندگی خود را این ایالت معرفی کرده است؛ بنابراین، باید مطابق قوانین فلوریدا رأی بدهد. او هم به فلوریدا رفت و رأی خود را به صندوق انداخت. اگر اعتراضی هم داشته باشد، اختیار چندانی ندارد که بتواند رأی‌گیری پستی یا رأی‌گیری زودهنگام را کنار بگذارد. بنابراین، خودش نیز ناچار است از قانون تبعیت کند. نمی‌تواند به این دلیل که با یک شیوه رأی‌گیری مخالف است، در انتخابات شرکت نکند. او رأی خود را ثبت می‌کند و این کار را از طریق رأی‌گیری زودهنگام انجام می‌دهد، نه از طریق پست. برای مثال، بسیاری از چهره‌های سرشناس آمریکا نیز به‌جای ارسال رأی خود از طریق پست، پیش از موعد به حوزه‌های رأی‌گیری می‌روند.
شانس دموکرات‌ها در مجلس نمایندگان و رقابت دشوارتر در سنا
این کارشناس مسائل آمریکا در پاسخ به سوالی درباره ارزیابی خود از چشم‌انداز انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا و شانس پیروزی دموکرات‌ها بر جمهوری‌خواهان تصریح کرد: سه معیار اصلی در بررسی وضعیت رقابت جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها وجود دارد. نخستین معیار، سنت سیاسی آمریکاست که بر اساس آن، حزب حاکم معمولاً در نخستین انتخابات میان‌دوره‌ای پس از به دست گرفتن قدرت شکست می‌خورد یا تعدادی از کرسی‌های خود را از دست می‌دهد. این سنت سیاسی به زیان جمهوری‌خواهان است و شانس آن‌ها را برای پیروزی در مقایسه با حزب مخالف کاهش می‌دهد.
وی با اشاره به نظرسنجی‌های انتخاباتی افزود: از طرفی نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد دموکرات‌ها شانس بیشتری برای به دست آوردن اکثریت مجلس نمایندگان دارند.
به گفته ابوالفتح، بحث اصلی این است که دموکرات‌ها با چه فاصله‌ای پیروز می‌شوند؛ در سنا، رقابت دشوارتر است و هنوز نمی‌توان با قطعیت گفت که جمهوری‌خواهان اکثریت خود را از دست خواهند داد.
ابوالفتح سومین معیار را بازارهای شرط‌بندی دانست که به گفته او، «برآوردهایی مشابه نظرسنجی‌ها ارائه می‌کنند.»
وی در این راستا توضیح داد: بر اساس این برآوردها، احتمال پیروزی دموکرات‌ها در مجلس نمایندگان حدود ۷۵ تا ۸۰ درصد و در سنا نزدیک به ۶۰ درصد. بنابراین، شانس دموکرات‌ها برای پیروزی در سنا کمتر از مجلس نمایندگان برآورد می‌شود و به نظر می‌رسد جمهوری‌خواهان تمام تلاش خود را برای حفظ اکثریت سنا به کار گرفته‌اند.
تغییر ترکیب کنگره تا چه اندازه قدرت ترامپ را محدود می‌کند؟
در ادامه این گفت‌وگو، ابوالفتح در پاسخ به پرسشی درباره پیامدهای احتمالی از دست رفتن اکثریت هر دو مجلس کنگره از سوی جمهوری‌خواهان و محدود شدن قدرت سیاسی ترامپ و تأثیر آن روی موضوعاتی همچون قدرت رئیس‌جمهور آمریکا برای حمله به ایران و یا استیضاح شدن شخص ترامپ، با بیان اینکه «تغییر ترکیب قوه مقننه آمریکا اهمیت زیادی دارد و می‌تواند بر حوزه‌های داخلی و خارجی تأثیر بگذارد» تصریح کرد: در زمینه شانس استیضاح ترامپ، دو دیدگاه وجود دارد و به نظر می‌رسد دموکرات‌ها تمایل چندانی نداشته باشند که برای بار سوم استیضاح رئیس‌جمهور را دنبال کنند؛ زیرا حتی در صورت استیضاح نیز برکناری او آسان نیست، چرا که برای برکناری رئیس‌جمهور رأی دوسوم سناتورها لازم است و چنین امکانی در سنا وجود ندارد.
این کارشناس مسائل آمریکا افزود: البته ممکن است دموکرات‌ها سراغ افرادی مانند هگست (وزیر جنگ آمریکا) بروند و برای برکناری او اقدام کنند. ممکن است دموکرات‌ها فردی را استیضاح کنند و برای اینکه کار به مرحله برکناری برسد، فشار سیاسی علیه دولت ترامپ ایجاد شود تا آن فرد تحت این فشار استعفا دهد یا ترامپ وادار به برکناری او شود و شخص دیگری را جایگزین کند تا برای دولت دردسرساز نباشد.
وی درباره تأثیر تغییر ترکیب کنگره بر احتمال جنگ با ایران نیز گفت: کنگره‌ای که با رئیس‌جمهور همسو نباشد، می‌تواند موانع و مشکلاتی ایجاد کند و برای رئیس‌جمهور دردسرهایی به وجود بیاورد. با این حال، نباید تصور کرد که پیروزی دموکرات‌ها به‌تنهایی مانع جنگ خواهد شد؛ زیرا آن‌ها چنین قدرتی را به‌طور کامل در اختیار ندارند و رئیس‌جمهور آمریکا به‌عنوان فرمانده کل نیروهای مسلح، در صورت تصمیم به آغاز جنگ یا ازسرگیری حمله، از اختیارات قابل توجهی برخوردار است.
ابوالفتح تأکید کرد: نباید بیش از اندازه به این امید بست که تغییر ترکیب کنگره به‌تنهایی موجب توقف جنگ شود؛ هرچند این تغییرات بی‌تأثیر نیستند و نباید با نگاهی صفر و صدی به آن‌ها نگریست.
او در تحلیلی از احتمال حمله آمریکا به ایران پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای، تصریح کرد: ممکن است درگیری پیش از انتخابات (میان‌دوره‌ای آمریکا) آغاز شود. این احتمال وجود دارد که اسرائیل عملیاتی انجام دهد و آمریکا را عملاً وارد جنگ کند. ممکن است یکی از محاسبات مؤثر در این زمینه، تصور تصمیم‌گیران آمریکایی از امکان پایان دادن به جنگ در مدت سه تا چهار روز باشد، به‌گونه‌ای که واشنگتن بتواند در آستانه انتخابات اعلام کند ایران را وادار به تسلیم کرده است و از آن یک پیروزی برای جمهوری‌خواهان و شخص ترامپ بسازد، اما اگر تصمیم‌گیران آمریکایی به این نتیجه برسند که چنین سناریویی محقق نمی‌شود و مشابه جنگ 40 روزه، ایران در برابر حملات مقاومت خواهد کرد و تبعات منطقه‌ای خواهد داشت و جنگ به‌جای پایان سریع، با شدت بیشتری ادامه خواهد یافت، ممکن است حاضر نباشند خطر آغاز درگیری در آستانه انتخابات را بپذیرند؛ زیرا در این صورت، به‌جای ثبت یک پیروزی انتخاباتی، با جنگی طولانی‌تر و پرهزینه‌تر روبه‌رو خواهند شد.
راهکارهای ایران برای کاهش احتمال تکرار جنگ
ابوالفتح در پاسخ به این پرسش که ایران چگونه می‌تواند احتمال حمله مجدد آمریکا را کاهش دهد یا واشنگتن را از اقدام نظامی منصرف کند، گفت که از نظر او، کشور با دو مسیر کلی روبه‌روست: یا باید به خواسته‌های آمریکا تن دهد یا در صورت نپذیرفتن این خواسته‌ها، احتمال ادامه درگیری را در نظر بگیرد.
وی به مواضع ترامپ اشاره کرد و گفت: خواسته‌های آمریکا از نگاه رئیس‌جمهور این کشور مشخص است؛ ترامپ بارها گفته است که ایران باید تسلیم شود تا واشنگتن درباره اقدامات بعدی برای آن تعیین تکلیف کند. از طرفی این تصور که اگر ایران نخواهد به خواسته‌های آمریکا تن دهد، مقاومت در برابر آن به‌گونه‌ای پیش برود که طرف آمریکایی برای همیشه از ادامه جنگ صرف‌نظر کند، لزوماً با واقعیت سازگار نیست. ممکن است درگیری‌ها به‌صورت دوره‌ای ادامه یابد؛ چند ماه آتش‌بس برقرار شود و پس از آن دوباره جنگ از سر گرفته شود.
ابوالفتح با اشاره به رویکرد و سیاست ایران در مقاومت برابر آمریکا و اسرائیل تصریح کرد: «ما در نبرد با آمریکا مقاومت کرده‌ایم و مقاومت جانانه‌ای هم داشته‌ایم و باعث شدیم که آمریکایی‌ها خواهان توقف درگیری شوند؛ اما این به معنای آن نبوده که جنگ را کنار بگذارند. افزایش هزینه‌های جنگ برای آمریکا یکی از عواملی است که می‌تواند در محاسبات واشنگتن اثرگذار باشد، اما چگونگی افزایش این هزینه‌ها و اقدامات لازم برای تحقق آن، به تصمیم‌ها و عملکرد نیروهای مسلح بستگی دارد. هرچه فشار ناشی از جنگ بیشتر به داخل آمریکا منتقل شود، احتمال تکرار جنگ کاهش می‌یابد و وقوع آن به تأخیر می‌افتد. افزایش قیمت بنزین نیز یکی از عواملی است که می‌تواند در این محاسبات نقش داشته باشد و بالا رفتن قیمت بنزین و جلوگیری از انتقال نفت خام از تنگه هرمز، از جمله موضوعاتی است که در این چارچوب می‌توان مطرح کرد. عملیاتی کردن چنین اهدافی بر عهده نیروهای مسلح است و آن‌ها باید درباره چگونگی انجام این اقدامات تصمیم بگیرند.
شکست احتمالی جمهوری‌خواهان و آینده این حزب در انتخابات ۲۰۲۸
ابوالفتح در پاسخ به سوالی درباره احتمال تغییر رویکرد جمهوری‌خواهان در قبال جنگ با ایران در صورت شکست در ایالت‌هایی که به‌طور سنتی به این حزب رأی می‌دهند، گفت: انتخابات میان‌دوره‌ای سال ۲۰۲۶ می‌تواند محکی برای انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۲۸ باشد. اگر جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای شکست بخورند، بحث درباره مسئولیت این شکست در داخل حزب مطرح خواهد شد و جناح‌های مختلف تلاش خواهند کرد یکدیگر را مقصر معرفی کنند. در چنین شرایطی ممکن است بخشی از چهره‌های جمهوری‌خواه برای فاصله گرفتن از رئیس‌جمهوری که دیگر قرار نیست در انتخابات شرکت کند، تلاش کنند و شکاف‌های درون حزب افزایش یابد.
این کارشناس مسائل آمریکا افزود: همین حالا نیز شماری از چهره‌های جمهوری‌خواه، به‌ویژه در حوزه‌های انتخاباتی رقابتی که نه کاملاً آبی و نه کاملاً قرمز هستند، تلاش کرده‌اند خود را بیش از اندازه به ترامپ نزدیک نشان ندهند و از او یا برخی سیاست‌های دولتش انتقاد کنند.
وی ادامه داد: اگر جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای شکست بخورند، این فاصله‌گیری می‌تواند افزایش یابد و بر رقابت‌های مقدماتی حزب برای انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ اثر بگذارد. از طرفی اگر ترامپ در رقابت‌های مقدماتی جمهوری‌خواهان نقش تعیین‌کننده‌ای داشته باشد یا نامزد مورد حمایت او پیروز شود، شکاف‌های درون حزب ممکن است بیشتر شود؛ به‌ویژه اگر بخشی از اعضای حزب، ترامپ یا نزدیکانش را مسئول شکست انتخاباتی بدانند.
ابوالفتح در عین حال تأکید کرد که پیش‌بینی نتیجه انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ از هم‌اکنون زود است و این موضوع به نامزدهای دو حزب و تحولات سیاسی آینده بستگی دارد.
وی در این زمینه به عملکرد دموکرات‌ها در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ نیز اشاره کرد و گفت: بخشی از وضعیت انتخابات آینده به این بستگی دارد که دموکرات‌ها چه نامزدی معرفی کنند و آیا بتوانند نامزدی قدرتمند ارائه دهند یا بار دیگر با انتخاب نامزدی نامناسب، اشتباهات انتخاباتی گذشته را تکرار کنند. از طرفی، اگر رقابت‌های درون‌حزبی جمهوری‌خواهان به افزایش اختلافات منجر شود، این شکاف‌ها می‌تواند بر نحوه مواجهه این حزب با دولت ترامپ و سیاست‌های آن، از جمله سیاست در قبال ایران، اثر بگذارد؛ هرچند از هم‌اکنون نمی‌توان درباره شکل و میزان این تغییرات با قطعیت اظهارنظر کرد.
چرا احتمال شکل‌گیری موج انتخاباتی گسترده پایین است؟
ابوالفتح در پاسخ به سوالی درباره ارزیابی خود از احتمال شکست تمام‌عیار جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای گفت: جامعه آمریکا به‌شدت دوقطبی شده است و هیچ‌یک از دو اردوگاه آبی و قرمز از برتری چشمگیر و قطعی بر رقیب برخوردار نیست.
وی با اشاره به نزدیک بودن رقابت دو حزب در انتخابات مجلس نمایندگان توضیح داد: فاصله میان حزب اکثریت و حزب اقلیت در سال‌های اخیر بسیار کم بوده است و دوقطبی‌شدن جامعه آمریکا باعث شده است که پیروزی قاطع و ایجاد اکثریتی بسیار بزرگ برای یکی از دو حزب دشوارتر شود. حتی در صورت تغییر اکثریت در کنگره، ممکن است اختلاف کرسی‌های دو حزب محدود باقی بماند. در سنا احتمال دارد ترکیب کرسی‌ها به وضعیتی بسیار نزدیک، مانند تقسیم برابر یا اختلاف یک یا دو کرسی، برسد و در مجلس نمایندگان نیز فاصله دو حزب ممکن است چندان زیاد نباشد.
این کارشناس مسائل آمریکا در ادامه تأکید کرد که انتظار شکل‌گیری یک موج انتخاباتی گسترده به سود دموکرات‌ها یا جمهوری‌خواهان چندان واقع‌بینانه نیست؛ «به‌ویژه آنکه ماهیت انتخابات کنگره با انتخابات ریاست‌جمهوری تفاوت دارد.»
وی ادامه داد: در انتخابات ریاست‌جمهوری ممکن است یک نامزد با فاصله زیادی پیروز شود و بسیاری از ایالت‌ها به یک سمت گرایش پیدا کنند؛ اما در انتخابات کنگره، به دلیل تفاوت نامزدها و شرایط هر حوزه انتخاباتی، نتیجه‌ها می‌تواند متفاوت باشد و احتمال شکل‌گیری موجی فراگیر که همه رقابت‌ها را به سود یک حزب تغییر دهد، کمتر است.
ابوالفتح در پایان گفت: به همین دلیل، حتی اگر یکی از دو حزب در انتخابات میان‌دوره‌ای عملکرد بهتری داشته باشد، نمی‌توان لزوماً از شکست تمام‌عیار حزب رقیب سخن گفت؛ چراکه نتیجه نهایی به رقابت در حوزه‌های مختلف و میزان اختلاف میان نامزدها بستگی خواهد داشت.
به گزارش ایسنا، انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا سه نوامبر (12 آبان) در سراسر این کشور برگزار خواهد شد. نظرسنجی‌های منتشر شده از سوی پایگاه‌های نظرسنجی از پیشتازی محدود دموکرات‌ها حکایت می‌کند. اما حزب جمهوری‌خواه با استفاده از منابع مالی گسترده خود و حزب دموکرات با استفاده از افرادی همچون باراک اوباما، رئیس‌جمهور پیشین آمریکا به دنبال جذب آراء افراد مستقل هستند و رقابتی نزدیک در بسیاری از ایالت‌های آمریکا شکل گرفته است.
انتهای پیام
