مراد چشمنور با بیان اینکه حجم بالای واردات روغن خوراکی سالانه بخش قابلتوجهی از منابع ارزی کشور را به خود اختصاص میدهد، اظهار کرد: با توجه به ضرورت کاهش وابستگی در حوزه دانههای روغنی و تأمین همزمان روغن خوراکی و کنجاله مورد نیاز صنعت دام و طیور، برنامهریزی جامع جهت توسعه کشت محصولاتی با بهرهوری بالا و نیاز آبی بهینه امری اجتنابناپذیر است.
وی با تشریح ویژگیهای اکوفیزیولوژیک آفتابگردان تصریح کرد: آفتابگردان گیاهی است که علاوه بر رشد بسیار مطلوب در مناطق معتدل، از انعطافپذیری اقلیمی چشمگیری برخوردار است. تحمل بالا در برابر نوسانات دمایی (سرمای محیطی و حرارتهای بالا)، بیتفاوتی نسبی به طول روز (روزخنثی بودن) و سازگاری با شرایط کمآبی، این گیاه را به گزینهای ممتاز برای اصلاح الگوی کشت در مناطق مختلف کشور تبدیل کرده است؛ بهگونهای که در شرایط تنش خشکی که سایر زراعتها متحمل خسارت و کاهش عملکرد میشوند، آفتابگردان پایداری تولید خود را حفظ میکند.
وی دلیل فیزیولوژیک این مقاومت را در ساختار ویژه زیرزمینی گیاه دانست و افزود: وجود سیستم ریشه اصلی متراکم، بهشدت منشعب و برخوردار از قدرت گسترش ثانویه و نفوذ عمیق در خاک، جذب رطوبت و عناصر غذایی را از اعماق زمین تسهیل کرده و امکان استقرار و رشد گیاه را در بسترها و اقلیمهای گوناگون فراهم میسازد.
عضو هیئت علمی پردیس تحقیقات کشاورزی بروجرد با اشاره به قابلیت اجرای الگوهای کشت چندگانه یادآور شد: توسعه زراعت آفتابگردان روغنی با توجه به سازگاری اکولوژیک آن در اکثر نقاط کشور در سه الگوی کشت بهاره، تابستانه و زمستانه (کشت انتظاری) کاملاً قابل اجرا است. این ویژگی به کشاورزان امکان میدهد تا بر اساس شرایط منابع آبی و اقلیم منطقه، مناسبترین فصل کاشت را انتخاب کنند.
به گزارش ایسنا و به نقل از روابط عمومی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی لرستان دوشنبه ۱۶ شهریور، چشمنور در پایان با تأکید بر ارزش کیفی و اقتصادی این محصول خاطرنشان کرد: دانه آفتابگردان روغنی با داشتن بیش از ۴۰ درصد روغن باکیفیت و استاندارد، نهتنها نقشی کلیدی در تأمین سبد روغن خوراکی خانوار ایفا میکند، بلکه بازیافت کنجاله باارزش آن پس از روغنکشی، گامی مهم در جهت تأمین پایدار خوراک دامپروری و مرغداریهای کشور بهشمار میرود.
انتهای پیام
