مریم کرمانی، یکشنبه ۲۲ شهریور در مراسم گرامیداشت روز جهانی حفاظت از لایه اُزُن و سیونهمین سالگرد پروتکل مونترال که در ادارهکل حفاظت محیطزیست استان اصفهان برگزار شد، اظهار کرد: در زمینه اقدامات مربوط به سیستمهای سرمایشی و گرمایشی، برنامههایی در دست اجرا قرار دارد و امیدواریم بتوانیم در سال جاری اقدامات مؤثرتری در این حوزه انجام دهیم. استان اصفهان در سالهای گذشته نیز در این زمینه فعال بوده و اقداماتی را دنبال کرده است.
وی افزود: یکی از اقدامات انجامشده، نظارت و پایش مستمر واحدهایی بوده است که در زمینه شارژ و تعمیر سیستمهای سرمایشی و گرمایشی فعالیت میکنند. همچنین اقدامات آموزشی نیز در این زمینه انجام شده است؛ چراکه آموزش نقش بسیار مهمی دارد و هر میزان نظارت و پایش انجام شود، تا زمانی که آموزش بهصورت کامل انجام نشود، نمیتوان به نتیجه مطلوب دست یافت.
آموزش واحدهای تخصصی باید استمرار داشته باشد
مدیرکل حفاظت محیطزیست استان اصفهان بیان کرد: آموزش باید هم برای پرسنل سازمان حفاظت محیطزیست و دستگاههای اجرایی و هم برای واحدهای تعمیراتی و افرادی که در این زمینه فعالیت میکنند، انجام شود. فعالان این حوزه باید درباره نحوه شارژ گاز و اقداماتی که باید در این فرآیند انجام دهند، دانش و آگاهی کافی داشته باشند.
کرمانی یادآور شد: این افراد باید به اندازهای از دانش و تخصص لازم برخوردار باشند که هنگام انجام فرآیند شارژ، چه با حضور ناظران و چه بدون حضور آنان، اقدامات را بهصورت کاملاً کنترلشده انجام دهند و این فرآیند بهشکلی باشد که گویی نظارت کامل بر آن انجام می شود.
وی گفت: در سال گذشته سازمان فنی و حرفهای یک دوره آموزشی در این زمینه برگزار کرد که تعدادی از فعالان این حوزه نیز در آن حضور داشتند. با این حال، موضوع حفاظت از لایه اُزُن به اندازهای اهمیت دارد که نمیتوان با برگزاری یک دوره آموزشی در یک سال تصور کرد به سطح مطلوب رسیدهایم و دیگر تهدیدی در این زمینه وجود ندارد؛ بلکه این اقدامات باید هر سال استمرار داشته باشد.
شعار امسال؛ «اقدام جهانی برای سیارهای خنکتر»
مدیرکل حفاظت محیطزیست استان اصفهان تأکید کرد: برگزاری برنامههای مرتبط با روز جهانی حفاظت از لایه اُزُن نیز میتواند نقش مؤثری در افزایش آگاهی و توجه به اهمیت این موضوع داشته باشد. شعار امسال روز جهانی حفاظت از لایه اُزُن، «اقدام جهانی برای سیارهای خنکتر» است که بر نقش مهم حفاظت از لایه اُزُن تأکید دارد.
کرمانی ادامه داد: حفاظت از لایه اُزُن میتواند در جلوگیری از گرمایشی که امروز همه ما شاهد آن هستیم و آن را بهوضوح احساس میکنیم، نقش داشته باشد و همین موضوع اهمیت حفاظت از لایه اُزُن را برای ما پررنگتر میکند.
توسعه زیرساختهای اندازهگیری ترکیبات مرتبط با اُزُن
وی با اشاره به پیوستن ایران به معاهده جهانی مرتبط با حفاظت از لایه اُزُن اظهار کرد: کشور ما در سال ۱۹۹۰ به معاهده جهانی پیوست و در همین راستا اقدامات مختلفی در کشور و استان انجام شده است. یکی از اقداماتی که طی ماههای اخیر انجام شده، تجهیز دو ایستگاه هواشناسی به امکان اندازهگیری ترکیبات مختلف است. امیدواریم امسال بتوانیم شرایط را بهدرستی تشخیص دهیم یا دستکم امکان اندازهگیری این ترکیبات را فراهم کنیم. این اقدام برای نخستینبار در این ایستگاهها انجام شده است. همچنان پیگیر کاهش و تکمیل این روند هستیم تا دادهها نیز روی سامانه قرار گیرد و امکان مشاهده آنها فراهم شود. با انجام این اقدامات، شرایط برای اندازهگیری اُزُن به شکل بسیار آسانتری فراهم خواهد شد.
همکاری جهانی برای حفاظت از لایه اُزُن
منصوره اسماعیلزاده امیری، سرپرست اداره پایش و امور آزمایشگاههای ادارهکل حفاظت محیطزیست استان اصفهان اظهار کرد: حوادث و اتفاقات جهانی در گذشته، جامعه بینالمللی را به این نتیجه رساند که حفاظت از لایه اُزُن نیازمند یک اقدام مشترک بینالمللی است و بههمین دلیل، پروتکل مونترال در سال ۱۹۸۷ به تصویب رسید. یکی از نکات مهم در این موضوع آن بود که کشورها پذیرفتند مرزهای سیاسی در مواجهه با مسائل زیستمحیطی اهمیت تعیینکنندهای ندارد و برای حفاظت از محیطزیست و لایه اُزُن باید با یکدیگر همکاری کنند.
وی افزود: در این مسیر، یک مسئله مهم وجود داشت و آن این بود که اگر مواد مخرب لایه اُزُن حذف شوند، چه موادی باید جایگزین آنها شوند تا صنعت سرمایش همچنان بتواند نیاز جامعه به سرما و تجهیزات سرمایشی را تأمین کند. در مرحله نخست، بهسمت استفاده از جایگزینهایی رفتند که بتوانند عملکرد مناسبی داشته باشند و نیاز صنعت را تأمین کنند، اما این مواد نیز با وجود اینکه به اندازه مواد قبلی مخرب نبودند، همچنان میتوانستند آثار مخربی بر لایه اُزُن داشته باشند.
حرکت از حذف مواد مخرب به مدیریت جایگزینها
سرپرست اداره پایش و امور آزمایشگاههای ادارهکل حفاظت محیطزیست استان اصفهان بیان کرد: بههمین دلیل، در ادامه مسیر، برنامه مدیریت و حذف هیدروکلروفلوئوروکربنها (HCFC) نیز در دستور کار قرار گرفت و تلاش شد این مواد نیز به تدریج با گزینههای مناسبتر جایگزین شوند، اما مسئله همچنان بهطور کامل حل نشده بود؛ زیرا برخی از مواد جایگزین اگرچه اثر تخریبی قابلتوجهی بر لایه اُزُن نداشتند، از نظر گرمایش جهانی مشکلات دیگری ایجاد میکردند.
اسماعیلزاده یادآور شد: این مواد از نظر پتانسیل گرمایش جهانی بالا بودند و میتوانستند با افزایش اثر گلخانهای، به تشدید گرمایش زمین و تغییرات اقلیمی کمک کنند؛ بنابراین جامعه جهانی بار دیگر با یک مسئله جدید مواجه شد، زیرا هدف این نبود که مادهای را حذف و ماده دیگری را جایگزین کنیم که خود موجب تشدید تغییرات اقلیمی شود. در این مرحله، الحاقیه کیگالی به پروتکل مونترال اضافه شد که هدف آن کاهش تدریجی استفاده از هیدروفلوئوروکربنها (HFCها) و تمرکز همزمان بر حفاظت از لایه اُزُن و کاهش موادی بود که گرمایش جهانی بالایی دارند. این رویکرد نشان میدهد که مسیر حفاظت از لایه اُزُن و مقابله با تغییرات اقلیمی از یکدیگر جدا نیستند.
سرمایش پایدار؛ فراتر از خنککردن
وی با اشاره به مفهوم سرمایش پایدار گفت: امروز وقتی از سرمایش پایدار صحبت میکنیم، منظور تنها این نیست که یک تجهیزات یا سامانه بهخوبی خنک کند، بلکه باید نیاز جامعه به سرمایش با استفاده از مؤلفههای مناسبتر، تجهیزات کممصرفتر، فناوریهای بهتر و مدیریت صحیح انرژی تأمین شود. این موضوع در کنار حفاظت از لایه اُزُن، به کاهش مصرف انرژی و مدیریت آثار زیستمحیطی تجهیزات سرمایشی نیز کمک میکند و لازم است در مسیر توسعه فناوریهای جدید، این ابعاد به صورت همزمان مورد توجه قرار گیرد.
حفاظت از لایه اُزُن تنها با نظارت محقق نمیشود
سرپرست اداره پایش و امور آزمایشگاههای ادارهکل حفاظت محیطزیست استان اصفهان با اشاره به اقدامات انجامشده در زمینه حفاظت از لایه اُزُن در استان اصفهان خاطرنشان کرد: در این زمینه هم اقدامات نظارتی انجام میشود و هم موضوع آموزش مورد توجه قرار گرفته است و الزامات مربوط به مواد مخرب لایه اُزُن و ترکیبات مورد استفاده در این حوزه نیز در فرآیندهای نظارتی مورد توجه قرار دارد. در بخش آموزش نیز با همکاری دفتر آموزش فنی و حرفهای، دورههای آموزشی مرتبط با این موضوع برگزار شده است.
اسماعیلزاده امیری ادامه داد: حفاظت از لایه اُزُن صرفاً با نظارت محقق نمیشود و بخش مهمی از این فرآیند به انتخاب صحیح مواد و مبردها، نحوه شارژ و سرویس تجهیزات، جلوگیری از انتشار مبردها و در نهایت مدیریت صحیح چرخه عمر تجهیزات بازمیگردد. اگر تجهیزات سرمایشی بهشکل صحیح سرویس و نگهداری شوند، مواد مورد استفاده در آنها به درستی انتخاب و مدیریت شود و از انتشار مبردها جلوگیری شود، میتوان بخش مهمی از آثار زیستمحیطی این تجهیزات را کنترل کرد.
حفاظت از اُزُن و مقابله با تغییر اقلیم؛ دو مسیر جدا از هم نیستند
وی در پایان اظهار کرد: مسیری که از پروتکل مونترال آغاز شد، با برنامههای مربوط به حذف مواد مخرب لایه اُزُن ادامه پیدا کرد و در نهایت وارد مرحله جدیدی شد که امروز ما را به یک مفهوم مهم میرساند و آن این است که حفاظت از لایه اُزُن و مقابله با تغییرات اقلیمی دو مسیر جدا از یکدیگر نیستند. رویکرد امروز باید بهسمت استفاده از فناوریهای پاک، مصرف بهینه انرژی، تجهیزات با بهرهوری بالاتر و مدیریت صحیح مواد و مبردها حرکت کند تا هم حفاظت از لایه اُزُن استمرار داشته باشد و هم از افزایش آثار تغییر اقلیم جلوگیری شود. مسیر طیشده در چارچوب پروتکل مونترال نشان میدهد که برای حل مسائل زیستمحیطی، همکاری بینالمللی، استفاده از فناوریهای مناسب، آموزش، نظارت و اصلاح شیوههای مصرف باید در کنار یکدیگر قرار گیرند.
انتهای پیام
