به گزارش ایسنا، پژوهشگران هشدار می‌دهند که رسانه‌های اجتماعی می‌توانند جزئیات حساسی را درباره کاربران فاش کنند و آنچه به ‌صورت آنلاین منتشر می‌کنید، تنها بخشی از ماجرا است.

به نقل از دیجیتال ترندز، پژوهش جدیدی از پژوهش‌های مربوط به حریم خصوصی در رسانه‌های اجتماعی هشدار می‌دهد که پلتفرم‌ها و اشخاص ثالث می‌توانند از طریق فعالیت‌های دیجیتالی به‌ ظاهر معمولی، جزئیات حساسی را درباره افراد از جمله دیدگاه‌های سیاسی، گرایش‌های مذهبی و عادت‌های خرید آنها استنباط کنند.

یافته‌ها حاکی از وجود یک شکاف فزاینده میان حجم اطلاعات شخصی تولیدشده در فضای آنلاین و تدابیر حفاظتی قانونی و اخلاقی طراحی‌شده برای محافظت از آنها هستند. پژوهشگران موارد نقض حریم خصوصی، چارچوب‌های نظارتی و مسئولیت‌ شرکت‌های شبکه‌های اجتماعی و کاربران آنها را مورد بررسی قرار دادند.

دغدغه اصلی لزوماً آن چیزی نیست که کاربران آگاهانه منتشر می‌کنند؛ بلکه پژوهشگران بر چیزی تأکید دارند که پس از گردآوری و تحلیل فعالیت‌های کاربران می‌توان از آن استنباط کرد.

هر تعاملی می‌تواند به شکل‌گیری یک ردپای دیجیتال گسترده‌تر کمک کند که حاوی اطلاعاتی درباره فعالیت‌ها، مکان‌ها و تعاملات است.

بر اساس اطلاعات این پژوهش‌، ردپای دیجیتال احتمالا توسط اشخاص ثالث یا دست‌کم توسط خود پلتفرم‌ها مورد جست‌وجو و تحلیل قرار می‌گیرد. حتی رفتارهای روزمره و عادی در فضای آنلاین نیز می‌توانند سرنخ‌هایی را درباره ویژگی‌های شخصیتی، الگوهای خرید، دیدگاه‌های سیاسی و گرایش‌های مذهبی ارائه دهد. این امر، مشکل حریم خصوصی‌ را ایجاد می‌کند که ممکن است به ‌راحتی نادیده گرفته شود. شاید شما هرگز به ‌صراحت گرایش سیاسی، باور مذهبی یا عادت مصرفی خاصی را بیان نکنید، اما رفتار آنلاین شما همچنان می‌تواند نشانه‌های کافی را در اختیار دیگران قرار دهد تا بتوانند استنباطی آگاهانه و دقیق داشته باشند.

استدلال پژوهشگران این است که حریم خصوصی صرفاً به معنای حفظ اسرار نیست؛ بلکه به معنای حفظ کنترل بر افرادی است که می‌توانند به اطلاعات شما دسترسی داشته باشند و آن را تفسیر کنند. پژوهشگران این کنترل را با استقلال شخصی، آزادی‌های مدنی و مشارکت دموکراتیک مرتبط می‌دانند.

نیاز به قوانین قوی‌تر برای حفظ حریم خصوصی

این یافته‌ها اهمیت دارند، زیرا رسانه‌های اجتماعی، حریم خصوصی را از چیزی که مردم تا حد زیادی می‌توانستند خودشان مدیریت کنند، به چیزی تبدیل کرده‌اند که به طور فزاینده‌ای توسط الگوریتم‌ها، پلتفرم‌ها و تحلیل داده‌ها شکل می‌گیرد. مقامات شهر نیویورک سال گذشته تصمیم گرفتند مانند سیگار، برچسب‌های هشدار دهنده‌ای را برای رسانه‌های اجتماعی وضع کنند.

این گزارش ارزیابی، خواستار پاسخگویی قانونی و شفافیت بیشتر شرکت‌های رسانه‌ اجتماعی و ارتقای سواد دیجیتال است تا کاربران بتوانند خطرات مرتبط با انتشار اطلاعات در فضای آنلاین را درک و مدیریت کنند.

آن استدلال آشنا که می‌گوید کسانی که چیزی برای پنهان کردن ندارند، دلیلی برای نگرانی درباره حریم خصوصی نخواهند داشت نیز مورد نقد و بررسی قرار می‌گیرد. پژوهشگران، حریم خصوصی را نه ابزاری برای پنهان‌سازی تخلفات، بلکه حقی برای تصمیم‌گیری درباره این می‌دانند که چه کسی اجازه دارد به جنبه‌های شخصی زندگی ما دسترسی داشته باشد.

نکته‌ اصلی برای کاربران، ساده است. پروفایل رسانه‌های اجتماعی شما احتمالا اطلاعات بیشتری را نسبت به اطلاعاتی که آگاهانه در آن قرار می‌دهید، آشکار می‌کند. لایک‌ها، تعامل‌ها، مکان‌ها و سایر فعالیت‌های به ‌ظاهر بی‌ضرر وقتی با هم تجزیه و تحلیل شوند، می‌توانند تصویر بزرگ‌تری را تشکیل دهند.

آنچه در ادامه رخ می‌دهد، به نحوه واکنش تنظیم‌کنندگان، پلتفرم‌ها و کاربران بستگی دارد. درخواست پژوهشگران برای پاسخگویی و شفافیت بیشتر نشان می‌دهد که ممکن است لازم باشد حفاظت از حریم خصوصی در کنار روش‌های پیچیده‌تر تحلیل رفتار آنلاین تکامل یابد.

این پژوهش در «International Journal of Management Concepts and Philosophy» به چاپ رسید.

انتهای پیام