به گزارش ایسنا، هوادار پرسپولیس در طول فصل برای تیمش کم هزینه نمیکند؛ از بلیت ورزشگاه و رفتوآمد گرفته تا هزینههایی که برای خرید پیراهن و محصولات باشگاه و همراهی با تیم محبوبش میپردازد. با این حال، وقتی قرار است مراسمی با محوریت همین هوادار برگزار شود، انتظار طبیعی این است که باشگاه یک بار هم که شده برای هوادار هزینه کند، نه اینکه دوباره از او پول بگیرد.
پرسپولیس مسیر دیگری را انتخاب کرد و برای حضور در مراسمی که با عنوانی مرتبط با هواداران برگزار شد، ورودی ۲ میلیون تومانی تعیین کرد؛ رقمی که برای بسیاری از هواداران در این شرایط اقتصادی مبلغ زیادی است و طبیعتاً انتظار میرفت در مقابل، مراسمی در شأن نام پرسپولیس و هوادارانش برگزار شود.
مشکل اما از جایی جدیتر شد که مشخص شد مهمترین چیزی که بسیاری از هواداران احتمالاً برای دیدنش پول داده بودند، اساساً در مراسم حضور ندارد و بازیکنان و مربیان پرسپولیس حتی حاضر نشدند در این مراسم بخاطر هواداران حاضر شوند!
یعنی هواداری که ممکن است ۲ میلیون تومان پرداخت کرده باشد تا در یک فضای متفاوت، بازیکنان تیم محبوبش را از نزدیک ببیند، با صندلیهای خالی روبرو شد.
اگر قرار نبود بازیکنان و کادر فنی تیم اصلی در مراسم حضور داشته باشند، مزیت ویژه حضور هوادار در این جشن چه بود؟ آن هم در حالی که در پوستر تبلیغاتی این مراسم نوشته شده بود که مراسم «با حضور بازیکنان» برگزار میشود.
ماجرا فقط به بازیکنان فعلی هم محدود نمیشود. تعدادی از چهرههای پیشکسوت و محبوب تاریخ پرسپولیس نیز در مراسم حضور نداشتند و در نهایت عمده بخشهای برنامه به اجرای موسیقی و برنامههای جانبی اختصاص پیدا کرد؛ برنامههایی که نمیتوان بهسادگی آنها را معادل یک «تجربه ویژه برای هوادار» دانست.
از طرف دیگر، بخش قابل توجهی از صندلیها نیز خالی بود. تصویری عجیب برای مراسمی که مخاطب اصلیاش هواداران معرفی شده بودند اما برای ورود آنها نیز بلیت ۲ میلیون تومانی به فروش رسیده بود.
در سالهای گذشته، مراسمهای مرتبط با باشگاه و هواداران با شرایط متفاوت و رایگان برگزار میشد و اکنون هم باشگاه میتوانست حداقل یک روز را به هوادار اختصاص دهد؛ یک روز بدون بلیت، بدون دریافت هزینه و صرفاً برای تشکر از کسانی که در طول فصل، هزینه و انرژی میگذارند تا از تیم محبوبشان حمایت کنند.
بدتر اینکه وقتی از هوادار ۲ میلیون تومان دریافت میشود، دیگر نمیتوان با عبارتهایی مانند «مراسم نمادین» یا «جشن ساده» از کنار کیفیت برنامه عبور کرد. کسی که پول میدهد، حق دارد بپرسد در ازای آن چه دریافت کرده است.
هوادار پرسپولیس مشتری نیست که هر بار برای نزدیک شدن به باشگاه مجبور باشد کارت بانکیاش را آماده کند. باشگاه اگر واقعاً هوادار را سرمایه خود میداند، باید بین «درآمدزایی از هوادار» و «قدردانی از هوادار» تفاوت قائل شود. نمیشود تمام سال از عشق هوادار به عنوان سرمایه باشگاه حرف زد و روزی که قرار است به احترام همان هوادار مراسم برگزار شود، اولین حساب و کتاب هم با جیب او باشد.
اگر قرار بود فقط چند برنامه روی صحنه اجرا شود، چند پیراهن قرعهکشی شود، از تعدادی چهره تقدیر شود و از کیت جدید رونمایی نمادین شود، چرا باید هوادار برای تماشای آن ۲ میلیون تومان پرداخت کند؟
اگر قرار نبود بازیکنان پرسپولیس در مراسم حضور داشته باشند چرا برخی از بازیکنان تیم پوستر تبلیغاتی برنامه و اعلان بلیت فروشی را در صفحه اینستاگرامی خود بازنشر کردند؟
مساله یک میلیون و ۲ میلیون تومان نیست؛ بلکه نگاهی است که پشت این تصمیم قرار دارد. وقتی هوادار پول میدهد اما بازیکن مورد علاقهاش را نمیبیند، پیشکسوت محبوبش را نمیبیند و در نهایت با مراسمی مواجه میشود که بخش قابل توجهی از صندلیهایش خالی است، طبیعی است که این سؤال شکل بگیرد که آیا باشگاه واقعاً برای هوادار برنامهریزی کرده یا صرفاً یک برنامه برگزار کرده و هزینه آن را هم از همان هوادار گرفته است؟
پرسپولیس میتوانست این مراسم را به یکی از بهترین خاطرات هوادارانش تبدیل کند؛ میتوانست بازیکنان و پیشکسوتان را دور هم جمع کند، درها را به روی هواداران باز کند و یک شب را واقعاً به آنها هدیه بدهد اما در نهایت، هوادار باید پول میداد تا در جشنی حاضر شود که حتی مهمترین چهرههای تیمش نیز در آن حضور نداشتند.
انتهای پیام
