منوچهر نصری در گفتوگو با ایسنا، اظهار کرد: هرگونه تغییر در الگوی تأمین آب میتواند آثار مستقیم و غیرمستقیمی بر فعالیتهای شیلاتی داشته باشد؛ بهگونهای که افزایش دبی آب و گلآلود شدن منابع آبی در فصلهای پربارش میتواند مشکلاتی برای آبزیان ایجاد کند و کاهش دبی آب در دورههای کمبارشی نیز موجب افت تولید شود.
وی افزود: تغییرات اقلیمی و خشکسالی از جمله چالشهایی است که بسیاری از فعالیتهای تولیدی از جمله آبزیپروری با آن مواجه هستند، اما برای مدیریت این شرایط، راهکارهای علمی و مهندسی متعددی وجود دارد.
عضو هیات علمی دانشگاه لرستان با اشاره به نقش فناوری در مدیریت منابع آبی گفت: مدیریت کیفیت آب با استفاده از روشهای نوین تیمار آب، فیلتراسیون فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی میتواند کیفیت منابع آبی را تا حد زیادی بهبود دهد و بخشی از محدودیتهای ناشی از کاهش منابع آب را جبران کند.
نصری ادامه داد: یکی دیگر از راهکارهای مقابله با کمبود آب، استفاده از گونههای آبزی با نیاز آبی کمتر و مقاومت بیشتر در برابر تغییرات کیفیت آب است. برخی گونهها توان سازگاری بالاتری دارند و میتوانند در شرایط متفاوت محیطی عملکرد مناسبی داشته باشند.
وی با بیان اینکه علوم زیستی و مهندسی شیلات ابزارهای مناسبی برای سازگاری با شرایط جدید در اختیار تولیدکنندگان قرار داده است، تصریح کرد: امروز دیگر توسعه شیلات تنها به افزایش منابع آبی وابسته نیست، بلکه با استفاده از دانش فنی میتوان بهرهوری از منابع موجود را افزایش داد.
این عضو هیات علمی گروه آموزشی مهندسی شیلات دانشگاه لرستان با اشاره به ضرورت حرکت به سمت آبزیپروری پایدار گفت: مدیریت صحیح منابع آب، کاهش مصرف، استفاده از سیستمهای بازچرخانی و توجه به فناوریهای جدید، از الزامات حفظ و توسعه صنعت شیلات در سالهای آینده است.
نصری با تأکید بر اینکه تغییرات اقلیمی نباید به عنوان مانعی برای توسعه شیلات تلقی شود، گفت: با برنامهریزی علمی، انتخاب گونههای مناسب و استفاده از فناوریهای روز میتوان تهدیدهای ناشی از کمآبی را به فرصتهایی برای اصلاح روشهای تولید و افزایش بهرهوری تبدیل کرد.
وی خاطرنشان کرد: آینده آبزیپروری در گرو استفاده هوشمندانه از منابع طبیعی است و استانهایی مانند لرستان با برخورداری از ظرفیتهای آبی و نیروی انسانی متخصص، میتوانند با بهرهگیری از روشهای نوین همچنان جایگاه خود را در تولید آبزیان حفظ و تقویت کنند.
انتهای پیام
