نوشین بیرجندی در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: خلأهای ساختاری در زمینه مقابله و مهار آتشسوزی در استان لرستان، عمدتاً ناشی از دو عامل اصلی است؛ نخست کمبود نیروی انسانی، بهویژه نیروهای متخصص، و دوم کمبود تجهیزات و زیرساختهای لازم برای اطفای حریق. این دو عامل در کنار یکدیگر موجب شدهاند عملیات مهار آتشسوزیها با سرعت و اثربخشی لازم انجام نشود.
وی با اشاره به اینکه کمبود نیروی انسانی یکی از مهمترین چالشهای ساختار مقابله با آتشسوزی جنگلها در سطح کشور است، افزود: بهطور کلی در مناطق حفاظتشده ایران با کمبود محیطبان و نیروهای حفاظتی مواجه هستیم، اما این مشکل در لرستان به دلیل گستردگی عرصههای جنگلی و مرتعی و سهم قابل توجه این استان از جنگلهای زاگرس، نمود بیشتری دارد.
این دکترای محیط زیست با تأکید بر اهمیت تخصص و مهارت نیروها، تصریح کرد: صرف افزایش تعداد نیروها کافی نیست و افرادی که در عملیات مهار آتشسوزی بهویژه در مناطق کوهستانی و صعبالعبور فعالیت میکنند، باید آموزشهای تخصصی و لازم را فرا گرفته باشند.
بیرجندی خاطرنشان کرد: بررسیها نشان میدهد بیش از ۷۰ درصد آتشسوزیهای رخداده در منابع طبیعی لرستان، در فصل گرم سال و بهویژه در ماههای خرداد و تیر اتفاق میافتد. بنابراین در این بازه زمانی، علاوه بر نیروهای متخصص، به افزایش و تمرکز نیروی انسانی در یک دوره کوتاه و بحرانی نیاز داریم.
عضو هیئت علمی دانشگاه لرستان ادامه داد: حتی اگر نیروی انسانی متخصص در اختیار داشته باشیم، بدون تجهیزات مناسب، کارایی این نیروها کاهش خواهد یافت. برای مقابله با آتشسوزی در مناطق کوهستانی و صعبالعبور، استفاده از تجهیزات پیشرفته و متناسب با شرایط منطقه ضروری است؛ از جمله پمپهای آب فشارقوی و قابلحمل و دمندههای پشتی که امکان مهار آتش با مصرف کمتر آب و اثربخشی بیشتر را فراهم میکنند.
وی با اشاره به تجربه برخی استانهای دیگر گفت: برخی استانها تا حدودی توانستهاند تجهیزات مورد نیاز از جمله پمپهای قابلحمل، شلنگهای باکیفیت و خودروهای آتشنشانی ویژه جنگل را تأمین کنند، اما در استان لرستان همچنان کمبود جدی در زمینه تجهیزات وجود دارد.
بیرجندی اظهار کرد: نبود تجهیزات مناسب باعث میشود نیروهای آموزشدیده نیز ناچار باشند با استفاده از روشهای سنتی و کماثر برای مهار آتش اقدام کنند؛ مسئلهای که میتواند روند اطفای حریق را طولانیتر و دشوارتر کند.
این دکترای محیط زیست همچنین بر ضرورت تأمین تجهیزات فردی و ایمنی تأکید کرد و گفت: متأسفانه در این بخش نیز با کمبودهایی مواجه هستیم. کلاه ایمنی تخصصی، دستکشهای مقاوم و لباسهای ضدحریق از جمله تجهیزاتی هستند که نبود آنها علاوه بر کاهش توان و کارایی نیروها در عملیات، سلامت و ایمنی آنان را نیز با خطر مواجه میکند.
عضو هیئت علمی دانشگاه لرستان افزود: در کنار تجهیزات فردی و تجهیزات تخصصی اطفای حریق، برخورداری از شبکه ارتباطی مناسب و تجهیزات پیشرفته نیز اهمیت زیادی دارد. در مناطق کوهستانی، ضعف شبکههای ارتباطی و نبود تجهیزات دید در شب میتواند مشکلات مدیریت بحران را چند برابر کند.
وی تأکید کرد: تجهیزات ارتباطی، شبکههای بیسیم و تجهیزات دید در شب از جمله امکانات حیاتی برای مدیریت و مهار آتشسوزی در مناطق جنگلی و کوهستانی به شمار میروند و باید در برنامهریزیهای مربوط به مقابله با آتشسوزی منابع طبیعی مورد توجه جدی قرار گیرند.
انتهای پیام
