پارگی کیسه آب پیش از موعد، اتفاقی است که میتواند روند یک بارداری را ناگهان وارد مرحلهای متفاوت کند؛ بهویژه اگر این اتفاق پیش از هفته ۳۷ بارداری رخ دهد. در چنین شرایطی، زمان بارداری، وضعیت مادر و جنین و نشانههای احتمالی عفونت، از جمله مواردی هستند که اهمیت بیشتری پیدا میکنند و نیاز به ارزیابی فوری پزشکی دارند.
از سوی دیگر، دیابت نیز یکی از شرایطی است که در دوران بارداری نیازمند کنترل و پیگیری منظم است؛ با این حال، قرار گرفتن این دو وضعیت در کنار یکدیگر لزوماً به معنای یکسان بودن شرایط همه مادران نیست و نحوه مدیریت بارداری باید بر اساس وضعیت هر مادر و جنین تعیین شود.
پارگی کیسه آب پیش از هفته ۳۷ میتواند خطر زایمان زودرس را افزایش دهد
دکتر فرناز صحاف ابراهیمی، متخصص زنان و زایمان دانشگاه علوم پزشکی تبریز در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: پارگی کیسه آب پیش از هفته ۳۷ بارداری میتواند احتمال زایمان زودرس و برخی عوارض مربوط به مادر و نوزاد را افزایش دهد و به همین دلیل، نباید علائم آن نادیده گرفته شود. خروج مایع از واژن، احساس رطوبت غیرطبیعی و ادامهدار یا هرگونه شک به پارگی کیسه آب از مواردی است که نیاز به بررسی پزشکی دارد و مادر نباید منتظر برطرف شدن خودبهخودی علائم بماند.
وی افزود: در صورت مشاهده چنین علائمی، مراجعه سریع به پزشک یا مرکز درمانی اهمیت دارد؛ چراکه پس از پارگی کیسه آب، شرایط مادر و جنین باید بررسی شود و احتمال عفونت، وضعیت ضربان قلب جنین، سن بارداری و سایر شرایط مرتبط مورد ارزیابی قرار گیرد. تشخیص و اقدام بهموقع میتواند در انتخاب مسیر مناسب مراقبت مؤثر باشد.
وی خاطرنشان کرد: دیابت در دوران بارداری نیز نیازمند کنترل منظم قند خون و پیگیری وضعیت مادر و جنین است، اما وجود دیابت بهتنهایی به این معنا نیست که مادر در صورت پارگی زودرس کیسه آب حتماً با عوارض بیشتری مواجه خواهد شد. در واقع، شرایط هر مادر باید به صورت جداگانه بررسی شود و تصمیمگیری بر اساس مجموعه عوامل موجود انجام گیرد.
کنترل قند خون، مدیریت بارداری پس از پارگی کیسه آب را آسانتر میکند
دکتر سیمین تقوی، فلوشیپ طب مادر و جنین دانشگاه علوم پزشکی تبریز نیز در گفتوگو با ایسنا عنوان کرد: زمانی که پارگی زودرس کیسه آب در یک مادر باردار مبتلا به دیابت اتفاق میافتد، پزشک برای تصمیمگیری درباره ادامه بارداری یا ختم آن تنها به وجود دیابت توجه نمیکند، بلکه سن بارداری، وضعیت جنین، شرایط عمومی مادر، علائم عفونت و وضعیت بالینی هر دو مورد بررسی قرار میگیرد.
وی ادامه داد: هدف از مراقبت در چنین شرایطی این است که میان ادامه بارداری برای رسیدن به سن مناسبتر جنین و جلوگیری از عوارض احتمالی برای مادر و جنین، تصمیمگیری شود. بنابراین، نمیتوان برای همه مادران یک نسخه واحد در نظر گرفت و تصمیم نهایی باید بر اساس شرایط بالینی و نتایج پایشهای پزشکی گرفته شود.
وی مطرح کرد: در مادران مبتلا به دیابت، کنترل مناسب قند خون اهمیت زیادی دارد، زیرا قند خون کنترلنشده میتواند مدیریت بارداری را دشوارتر کند. به همین دلیل، پایش قند خون، مراقبت منظم و بررسی وضعیت مادر و جنین باید در کنار سایر اقدامات درمانی دنبال شود؛ با این حال، وجود دیابت بهتنهایی تعیینکننده نتیجه بارداری نیست.
نتیجه یک پژوهش در دانشگاه علوم پزشکی تبریز: دیابت بهتنهایی عوارض پارگی زودرس کیسه آب را افزایش نداد
در همین راستا، دکتر صحاف ابراهیمی و دکتر تقوی در دانشگاه علوم پزشکی تبریز با بررسی پروندههای پزشکی زنان باردار مراجعهکننده به بیمارستان الزهرای تبریز، پیامدهای پارگی زودرس کیسه آب پیش از هفته ۳۷ بارداری را در مادران مبتلا به دیابت بررسی کردند. این بررسی بیش از ۱۰۰ زن باردار را دربر گرفت و اطلاعات پروندههای پزشکی طی یک دوره چهار ساله مورد ارزیابی قرار گرفت.
نتایج این بررسی نشان داد ابتلای مادر به دیابت، چه دیابت آشکار و چه دیابت بارداری، افزایش قابل توجهی در عوارض ناشی از پارگی زودرس کیسه آب ایجاد نکرده است. اگرچه برخی شاخصهای نوزادی از جمله وزن و قند خون میان گروههای مختلف تفاوتهایی داشت، اما دیابت بهتنهایی عامل تعیینکنندهای برای پیامدهای نامطلوبتر شناخته نشد.
به گزارش ایسنا، این تحقیق که جزئیات کامل آن در مقاله با شناسه https://doi.org/10.30699/jogcr.8.1.1 منتشر شده است، نشان میدهد مدیریت استاندارد پارگی زودرس کیسه آب در مادران مبتلا به دیابت نیز میتواند با مراقبت و پایش دقیق دنبال شود؛ یافتهای که بر اهمیت ارزیابی جداگانه شرایط مادر و جنین، کنترل قند خون و نظارت مستمر پزشکی در این بارداریها تأکید دارد.
انتهای پیام
