جعفر قادری در گفتوگو با ایسنا، درباره آخرین وضعیت طرح انتقال آب از خلیج فارس به فارس اظهار کرد: برای تسریع در بهرهبرداری از طرح و کاهش هزینههای سرمایهگذاری، راهبرد جدیدی در اولویتبندی مراحل اجرایی آن اتخاذ شده است که بر اساس آن، در مقطع فعلی تکمیل واحد آبشیرینکن در بندر پارسیان در اولویت قرار گرفته و اجرای خطوط جدید انتقال آب تا حد امکان به مراحل بعد موکول میشود.
وی با بیان اینکه واحد آبشیرینکن پارسیان اکنون نزدیک به ۵۰ درصد پیشرفت فیزیکی دارد، افزود: تلاش میشود با پیگیری و فراهم کردن تسهیلات ریالی و ارزی، منابع مالی مورد نیاز سرمایهگذار تأمین شود تا این واحد در کوتاهترین زمان ممکن تکمیل و وارد مدار شود. با تولید آب در پارسیان، سرمایهگذار میتواند بدون نیاز به احداث حتی یک متر خط لوله جدید، از ظرفیت خطوط انتقال موجود برای عرضه و فروش آب استفاده کند.
استفاده از شبکه موجود برای انتقال آب به فارس
قادری ادامه داد: در این چارچوب، ظرفیت خطوط موجود در مسیرهای گچساران–بوشهر، کازرون–بوشهر، بوشهر–پارسیان، پارسیان–بندر لنگه و پارسیان–لامرد میتواند در قالب تهاتر و سوآپ آب مورد استفاده قرار گیرد و با تغییر جهت جریان در این خطوط، امکان جابهجایی آب میان مناطق مختلف فراهم شود.
وی تصریح کرد: بر این اساس، به جای انتقال آب از منابع داخلی به سمت سواحل، میتوان جریان خطوط موجود را معکوس کرد؛ بهگونهای که حدود ۱۲۰ میلیون مترمکعب آب مربوط به مسیر گچساران در گچساران باقی بماند و معادل آن آب شیرینشده از پارسیان به سمت گچساران منتقل شود. همچنین حدود ۳۰ میلیون مترمکعب آب مربوط به مسیر کازرون–بوشهر در کازرون باقی میماند و آب مورد نیاز از طریق شبکه موجود تأمین خواهد شد.
عضو کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی گفت: با اجرای این سازوکار، سرمایهگذار به جای انتقال آب از گچساران و کازرون به سمت سواحل، میتواند در گچساران حدود ۲۴۰ میلیون مترمکعب و در کازرون حدود ۶۰ میلیون مترمکعب ظرفیت آب قابل عرضه ایجاد کند و همزمان در طول مسیرهای پارسیان–بوشهر، بوشهر–گچساران، بوشهر–کازرون، پارسیان–بندر لنگه و پارسیان–لامرد نیز به متقاضیان آب تحویل دهد.
توسعه مسیر انتقال آب به جنوب فارس
قادری با اشاره به مراحل بعدی اجرای طرح انتقال آب از خلیج فارس به فارس اظهار کرد: در مراحل بعدی، توسعه خط انتقال از پارسیان به سمت لار، خنج و اوز دنبال خواهد شد و با اتصال این خط به شبکههای موجود در لار، گراش، اوز و خنج، امکان تأمین آب این مناطق از دریا فراهم میشود.
وی افزود: در فاز بعد میتوان به جای تکمیل خط لوله حدفاصل اوز تا سد سلمان فارسی، خط انتقال سد سلمان فارسی–شیراز را در اولویت قرار داد و از طریق سازوکار تهاتر، تخصیصهای آب شهرهای خنج، گراش، اوز و لار از سد سلمان فارسی را به شیراز منتقل کرد و در مقابل، آب شیرینشده خلیج فارس را به این شهرها اختصاص داد.
نماینده مردم شیراز و زرقان در مجلس ادامه داد: با استفاده حداکثری از شبکههای موجود و سازوکار تهاتر و سوآپ آب، میتوان بدون احداث همزمان همه خطوط، بخش قابل توجهی از مسیر پارسیان تا شیراز و خود شهر شیراز را تحت پوشش قرار داد.
پیشبینی اتصال شبکه آب فارس به مناطق شمالی
وی بیان کرد: در ادامه نیز خط انتقال از شیراز به سمت شمال استان توسعه پیدا خواهد کرد و حتی مناطقی مانند نیریز که مستقیماً در مسیر خط قرار ندارند، میتوانند از طریق تهاتر با شبکههای انتقال آب یزد و کرمان از این ظرفیت استفاده کنند.
قادری تصریح کرد: برای نمونه، میتوان آب مورد نیاز نیریز را از شبکه استان یزد دریافت کرد و در مقابل، در مناطقی مانند ابرکوه آب مورد نیاز شبکههای متناظر را تأمین کرد.
عضو کمیسیون اقتصادی مجلس با اشاره به رویکرد جدید در اجرای طرح گفت: این شیوه، طرح انتقال آب را از یک پروژه صرفاً خطی و وابسته به احداث همزمان خطوط طولانی، به یک شبکه منعطف منطقهای مبتنی بر تولید، انتقال، تهاتر و سوآپ آب تبدیل میکند.
وی افزود: این شبکه علاوه بر بخش عمده استان فارس، قابلیت خدمترسانی به بخشهایی از هرمزگان شامل پارسیان و بندر لنگه، بخشهای مرکزی و شرقی استان بوشهر، کهگیلویه و بویراحمد شامل گچساران، یزد شامل ابرکوه و مناطق غربی فارس از جمله کازرون را نیز خواهد داشت.
تکمیل آبشیرینکن پارسیان در اولویت
قادری با تأکید بر اولویت تأمین مالی و تکمیل آبشیرینکن پارسیان گفت: اولویت فعلی باید تکمیل سریع این واحد و تأمین منابع مالی آن باشد؛ زیرا با بهرهبرداری از آبشیرینکن، میتوان پیش از سرمایهگذاری سنگین برای احداث خطوط جدید، از ظرفیت شبکههای موجود استفاده کرد و از طریق تهاتر و سوآپ، آب را در نقاط مختلف جابهجا کرد.
وی در پایان اظهار کرد: این راهبرد میتواند زمان اجرای طرح را کاهش دهد، هزینه سرمایهگذاری اولیه را کنترل کند و امکان تأمین آب برای بخش قابل توجهی از استان فارس و مناطق پیرامونی را فراهم کند.
انتهای پیام
