به گزارش ایسنا، ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه در نشست والدای گفت: جهان در مسیر توسعه خود به نقطه عطفی سرنوشت‌ساز رسیده است؛ و این موضوع تنها به سیاست محدود نمی‌شود. بسیاری از هنجارهای حقوقی بین‌المللیِ تثبیت‌شده کنار گذاشته شده‌اند، اما هنوز هنجارهای جدیدی جایگزین آن‌ها نشده است. لحظه‌ ای که دیگر نمی‌توان جلوی تشدید تنش را گرفت، ممکن است ناگهان فرا برسد

وی گفت: هم‌زمان با گذار از هژمونی غرب، وضعیت جهانی به سمت یک نظم نوینِ چندقطبی و آزاد تغییر خواهد کرد. اما بدیهی است که در مسیر دستیابی به چنین نظمی، خطرات بسیاری در انتظار ماست.

رئیس جمهور روسیه افزود: مسئولیت جهانی در قبال آینده مشترک ما، صرفاً یک شعار انتزاعی نیست. ابعاد تغییراتی که تاکنون رخ داده‌اند — و آنچه در پیش است — بسیار عظیم است. بسیار محتمل است که مناقشات بین‌المللی ادامه یابد؛ تحولات بزرگ جهانی تنها به آن جاه‌طلبی‌ها دامن می‌زنند.  مایلم در ارزیابی خود اشتباه کرده باشم، اما متأسفانه به نظر می‌رسد که روندهای پایدارِ امروز واقعاً همین‌گونه هستند.

پوتین گفت: برخی سازمان‌های بین‌المللی نه تنها به خطرات پایان نمی‌دهند، بلکه با تأمین منافع کشورهای خاص، آن‌ها را دامن می‌زنند. سازوکارهایی که برای هماهنگ‌سازی منافع و اقدامات دولت‌ها ایجاد شده‌اند، در حکمرانی کارآمد ناتوان هستند. یک واقعیت جدید طبیعتاً به ایجاد ابزارهای تازه کمک خواهد کرد، اما این فرآیندی بسیار طولانی است.مسائل و وظایف جاری اغلب اهداف راهبردی را به حاشیه می‌رانند؛ و این بسیار خطرناک است. هرگونه اشتباهی ممکن است در آینده به بهایی بسیار سنگین تمام شود.

تغییر در ساختار سازمان ملل

وی با انتقاد از ساختار سازمان ملل گفت: ساختار سازمان ملل باید بازتاب‌دهنده تنوع جهان باشد و آسیا، آفریقا و آمریکای لاتین باید نقش مهم‌تری در آن ایفا کنند. به سازمان ملل انتقادات موجهی وارد است، زیرا این نهاد در حال حاضر کمتر از آنچه در ابتدا طراحی شده بود، به صورت جمعی و دموکراتیک اداره می‌شود. گروه محدودی از کشورهای غربی عملاً کارکرد مدیریتی سازمان ملل را قبضه کرده‌اند.

او با تاکید براینکه روسیه از ایده اصلاح عادلانه سازمان ملل حمایت می‌کند، تصریح کرد: با این حال چنین اصلاحی اکنون بدون اجماع داخلی ممکن نیست. تحول سازمان ملل تنها به معنای گسترش شورای امنیت نیست. این [تحول]، محتوا و ماهیتِ جدیدِ فعالیت‌های این سازمان است تغییرات جهانی، حجم عظیمی از معضلات جدید را پدید می‌آورند.

او تاکید کرد: سازمان‌هایی مانند بریکس می‌توانند هژمونی غربی را به چالش بکشند و راه جدیدی را بگشایند.

خطرات هوش مصنوعی

ولادیمیر پوتین اظهار داشت که کارشناسان به‌طور فزاینده‌ای ابراز نگرانی می‌کنند که گسترش هوش مصنوعی ممکن است به زوال فردیت و وضعیتی منجر شود که در آن همه چیز به «پایین‌ترین سطح مشترک» تنزل می‌یابد. توتالیتاریسم دیجیتال به بن‌بستی تاریک و غیرانسانی منتهی خواهد شد. ما هنوز نیاموخته‌ایم که چگونه با هوش مصنوعی زندگی کنیم. میزان استفاده از هوش مصنوعی در حوزه امنیت، مسئله‌ای است که بقای بشریت را تعیین خواهد کرد.

رئیس‌جمهور روسیه گفت که «تمامیت‌خواهی دیجیتال» احتمالی ناشی از توسعه هوش مصنوعی، درست به اندازه جوامع تمامیت‌خواه گذشته، به بن‌بستی می‌انجامد که فضایی تیره و تار و غیرانسانی دارد.

وی افزود: فناوری در حال گشودن چشم‌اندازی فوق‌العاده — که به مرزهای داستان‌های علمی-تخیلی نزدیک می‌شود — برای افزایش طول عمر و ارتقای کیفیت زندگی است. اما این فناوری همچنین سطح جدیدی از احتمال نابودی کامل را به همراه می‌آورد.

جنگ اوکراین و روس هراسی

رئیس جمهور روسیه گفت: حقیقت درباره درگیری اوکراین این است که روسیه آغازگر جنگ نبود، بلکه دیگران بودند که جنگ علیه روسیه را آغاز کردند. روسیه عمداً در وضعیتی قرار داده شد که صرفاً ناچار به واکنش در برابر این تجاوز آشکار گردید. روسیه مجبور شد برای دفاع از خود، دست به سلاح ببرد.

پوتین همچنین خواستار جست‌وجوی مشترک برای یافتن راهی جهت حل‌وفصل درگیری اوکراین شد.

پوتین گفت روسیه در آینده نزدیک ناگزیر خواهد بود در جهانی به‌شدت بی‌ثبات و در حال تغییر زندگی کند و افزود که روس‌هراسی و سرکوب روس‌ها نباید به ایدئولوژی دولتی با هدف شکست راهبردی روسیه تبدیل شود.

پوتین درباره موج گسترده روس‌هراسی گفت: آن‌ها عمداً ما را به این "خط قرمز" کشانده‌اند. آزار و کشتار روس‌ها و نابودی روسیه نباید به یک ایدئولوژی دولتی تبدیل شود. رهبران اواخر دوران شوروی، کورکورانه به قدرت‌های غربی اعتماد کردند. آن‌ها می‌خواستند غرب دوستشان داشته باشد، و غرب می‌خواست جهان را مطابق میل خود شکل دهد. با وجود سال‌ها تلاش روسیه برای پیوستن به آنچه تمدن غرب خوانده می‌شود، برخی محافل به دنبال منزوی کردن و فروپاشی روسیه بودند

رئیس‌جمهور روسیه اظهار داشت: تشدید تنش هرگز یک‌جانبه نیست. به گفته او، ممکن است همه خیلی سریع و غیرمنتظره به نقطه بی‌بازگشت برسند. ریشه تشدید تنش در تکبر و اعتمادبه‌نفس کاذب نهفته است. این مسیری به سوی لبه پرتگاه است؛ به‌ویژه امروز که قدرت‌های بزرگ جهان به سلاح‌هایی مجهزند که قادر به نابودی تمام حیات هستند.

پوتین در سخنرانی گفت که اهمیت ثبات داخلی کشورها امروزه در درجه اول قرار دارد و مقام‌ها می‌توانند برای تضمین آن از روش‌های مختلفی استفاده کنند.
وی گفت:  برای هر کشوری، صرف‌نظر از اینکه چگونه سازمان‌دهی شده باشد و صرف‌نظر از اینکه بر چه سنت‌های فرهنگی و تاریخی استوار باشد، ثبات داخلی همواره از هر چیز دیگری مهم‌تر است. درگیری‌های مسلحانه متأسفانه وجود دارند و خواهند داشت؛ این بخش جدایی‌ناپذیر وجود بشریت است.اکنون باید مسئله قواعد اداره چنین درگیری‌هایی مطرح شود.

پوتین گفت ادامه درگیری‌های بین‌المللی در آینده نزدیک بسیار محتمل است. وی توضیح داد: «ما اطمینان داریم که در چشم‌انداز راهبردی، همزمان با فاصله گرفتن از هژمونی غرب، وضعیت جهانی به‌تدریج به سمت بهتر شدن و در جهت ایجاد یک نظم بین‌المللی چندقطبی باثبات‌تر، دموکراتیک‌تر و آزادتر تغییر خواهد کرد»
پوتین افزود که جهان در مسیر حرکت به سوی چندقطبی‌شدن با خطرات بسیاری مواجه است و به حداقل رساندن آن.ها وظیفه اصلی است.

او در ادامه گفت که باید از سناریوهای فاجعه‌بار جلوگیری کرد و بنابراین باید اقدامات عملی برای ممانعت از سوق یافتن بشریت به آستانه بقا انجام شود.

پوتین از کشورها خواست در هماهنگی و همزیستی مسالمت‌آمیز زندگی کنند و به‌طور مشترک راه‌هایی برای تحقق این هدف بیابند.او گفت: اگر می‌خواهیم زندگی کنیم — و همه خواهان زندگی هستند — بیایید در صلح و دوستی زندگی کنیم. نظام بین‌الملل ناگزیر به سمت تعادلی پایدار حرکت خواهد کرد، اما تا زمان سازگاری غرب با نظم چند قطبی جهان همچنان بی‌ثبات و پرنوسان باقی خواهد ماند. هرگز این واقعیت را از نظر دور نمی‌داریم که هر ملتی به چشم‌اندازی بلندمدت نیاز دارد. بدون آینده، گذشته معنای خود را از دست می‌دهد. باید میراث خود را غنی سازیم و آن را به شیوه‌ای خلاقانه توسعه دهیم تا با شرایط جدید سازگار شود.

پوتین هشدار داد که علم و فناوری به‌طور فزاینده‌ای در حال «دخالت» در اموری هستند که پیش‌تر صرفاً کار خداوند تلقی می‌شد .تغییرات ژنتیکی می‌تواند شکل بدن، رفتار و حتی شیوه تفکر انسان را دگرگون کند. تلاش‌های بین‌المللی برای رسیدگی به این مسائل «حیاتی و وجودی» است، اما نفوذ غرب مانع این کار می‌شود.



تکمیل می‌شود