رزمایش بزرگ جان فدایان بیش از آنکه نمایش یک آرایش نظامی باشد، تصویری از آمادگی اجتماعی و اراده ملتی برای پاسداری از خانه مشترک خود است. حضور زنان و مردان، جوانان، نوجوانان، ورزشکاران، جانبازان و گروه‌های مختلف اجتماعی در کنار یکدیگر، معنایی روشن دارد: دفاع از ایران، مسئولیتی ملی است که به گروه، جریان، سلیقه یا گرایش خاصی محدود نمی‌شود.
گستره جان‌فدا بودن به میدان نبرد محدود نیست و جان گذاشتن برای ساختن و سربلندی ایران هم در این چارچوب قرار دارد. جان‌فدا حالا دیگر فقط یک شعار نیست؛ تبدیل به نماد و مفهومی شده که در چند ماه گذشته، معنای آن از مرزهای میدان نظامی عبور کرده است.
امروز خیابان مصلی امام خمینی(ره) بجنورد، صحنه اجتماع مردمی و رژه نیروهای سازمان‌یافته «جان‌فدا» بود. نمایش بخشی از توانمندی‌های دفاعی کشور در کنار حضور مردم، یادآور این حقیقت است که قدرت ملی در تجهیزات و امکانات نظامی خلاصه نمی‌شود. مهم‌ترین پشتوانه امنیت ایران، مردمی هستند که با وجود تفاوت دیدگاه‌ها، سبک‌های زندگی و انتخاب‌های سیاسی، در لحظه دفاع از سرزمین خود در کنار یکدیگر می‌ایستند.
تجربه ماه‌های دشوار گذشته به‌روشنی نشان داده است که دشمنان ایران بیش از هر چیز، امید خود را به ایجاد شکاف در جامعه و تبدیل تفاوت‌ها به تعارض بسته‌اند. آنان تصور می‌کنند می‌توانند با فشار خارجی، عملیات روانی، انتشار روایت‌های دروغین و بزرگ‌نمایی اختلافات داخلی، پیوند میان ایرانیان را تضعیف کنند. اما آنچه در روزهای سخت آشکار شد، برخلاف این محاسبه بود: جامعه ایران هنگام تهدید، با همه تنوع و تکثر خود، از استقلال، تمامیت ارضی و عزت کشور دفاع می‌کند.
رزمایش جان‌فدایان را باید در همین چارچوب دید. پیام این حضور، نفی تفاوت‌ها یا نادیده‌گرفتن مطالبات مردم نیست. انسجام ملی به معنای یکسان‌اندیشی و خاموش‌کردن صداهای متفاوت نیست؛ بلکه به معنای پذیرفتن این واقعیت است که می‌توان متفاوت اندیشید، نقد کرد و مطالبه داشت، اما بر سر ایران و امنیت و سربلندی آن در کنار یکدیگر ایستاد. وحدتی که بر پذیرش تفاوت‌ها استوار باشد، ماندگارتر و نیرومندتر از وحدتی است که تنها در شعار بازتاب پیدا کند.
انتهای پیام
