علیرضا اسکندری، طی یادداشتی که سه‌شنبه ۱۴ مهر در اختیار رسانه‌ها قرار گرفته است، نوشت:
«در حال حاضر مدیریت مصرف و صرفه جویی انرژی به یکی از اولویت‌های جهانی تبدیل شده است. صرفه‌جویی در مصرف انرژی در واقع رفتاری مسئولانه در قبال محیط زیست و منابع محدود انرژی بوده و گامی بزرگ در مسیر توسعه پایدار و حفاظت از زمین است. صرفه جویی یک فرهنگ و مهارت زندگی است که به ما می‌آموزد که چگونه با آگاهی و هوشمندی، از نعمت‌های محدود پیرامونمان به بهترین شکل استفاده کنیم.
حال در شرایط کنونی که افزایش تقاضای انرژی، محدودیت منابع و چالش های زیست محیطی به یکی از معضلات مهم جهانی تبدیل شده است، نقش کودکان و نوجوانان و مشارکت آنان در امر مصرف می تواند در حفظ منابع انرژی و نهادینه سازی فرهنگ صرفه جویی مهم و اثرگذار باشد.
آموزش صرفه جویی در مصرف منابع انرژی از جمله انرژی برق، از سنین پایین، نه تنها به ایجاد عادات مثبت در کودکان کمک می‌کند، بلکه این رفتارها به خانواده‌ها و نسل‌های بعدی نیز منتقل می شود.
کودکان و نوجوانان امروز، سفیران بهینه‌سازی انرژی فردا هستند و با آموزش مناسب، می توانند رفتارهای صحیح در مصرف را بپذیرند و با یادگیری مفاهیم ساده‌ای مانند ساعات اوج مصرف برق، خاموش کردن لامپ‌های غیرضروری، استفاده صحیح از وسایل برقی، خاموش نمودن کولر در زمانی که کسی در اتاق نیست، به سفیران صرفه‌جویی در جامعه تبدیل شوند.
شروع صرفه جویی در انرژی با آموزش
آموزش مدیریت مصرف بهینه انرژی به کودکان و نوجوانان یک اقدام فرهنگی اقتصادی و قابل اجرا در خانه است. کودکان و نوجوانان بیش از آنکه به توصیه‌ها و تذکرهای والدین گوش دهند، رفتار آن¬ها را مشاهده و تقلید می‌کنند، به همین دلیل الگو سازی عملی یکی از موثرترین شیوه‌های آموزش صرفه‌جویی است. زمانی که پدر و مادر هنگام خروج از اتاق چراغ‌ها را خاموش می‌کنند، از نور طبیعی روز بهره می‌برند و وسایل برقی بدون استفاده را خاموش می‌کنند، در واقع به صورت عملی به فرزند خود در حال آموزش هستند.
نقش والدین به عنوان معلم و الگو نیز در روند آموزش شیوه‌های آموزش صرفه‌جویی حایز اهمیت است. چنانچه والدین در همان زمان که از فرزندشان انتظار رعایت صرفه جویی دارند؛ بی توجه چراغ ها را روشن نگه دارند؛ یا وسیله برقی بدون استفاده را همچنان روشن می‌گذارد، آموزش اثرش را از دست می دهد. بنابراین خانواده باید همزمان با آموزش کودک سبک رفتاری خود را اصلاح کند این همزمانی باعث می شود کودک آموزش را باور کند و در فرهنگ خانه جا بیفتد.
در این حالت کودک و نوجوان به تدریج یاد می گیرد که هنگام خروج از اتاق، چراغ یا پس از پایان تماشای تلویزیون آن ها را خاموش کرده و سایر مواردی چون جدا کردن شارژرهای بدون استفاده، بسته بودن درب یخچال و خاموش بودن وسایل برقی غیر ضروری را به دیگر اعضای خانواده نیز یادآوری کند.
بی‌تردید تکرار روزانه این رفتارها در فضای خانه به کودک نشان می‌دهد که صرفه جویی بخشی از سبک زندگی خانواده است، در نتیجه این رفتارها به تدریج در ذهن و عمل او نیز نهادینه خواهد شد.
قرار همدلی؛ روشنای فردای کودکان
مصرف بهینه از تصمیم‌های کوچک شروع می‌شود که اگر به عادت تبدیل شوند، اثر بزرگی خواهند داشت. باید پذیرفت که تک تک ما در قبال نسل‌های آینده مسئول هستیم. بنابراین ضرورت دارد با صرفه جویی در مصرف منابع انرژی، فردایی سبزتر و روشن‌تر را برای خود و آیندگان بسازیم و برای روشن ماندن این آینده با هم همدل باشیم.
انتهای پیام
