به گزارش ایسنا به نقل از علم خوان، شکست مکرر لانه‌گزینی به وضعیتی گفته می‌شود که در آن انتقال جنین در فرآیندهای کمک‌باروری به نتیجه مطلوب منجر نمی‌شود. در این میان، «هچینگ با کمک لیزر» یا Laser-Assisted Hatching یکی از روش‌هایی است که با ایجاد تغییر یا ایجاد یک ناحیه باز در «زونا پلوسیدا» یا لایه پیرامونی جنین، پیش از انتقال جنین مورد استفاده قرار می‌گیرد. با وجود استفاده از این روش، میزان اثربخشی آن در بیماران مبتلا به شکست مکرر لانه‌گزینی همچنان محل بحث بوده است.
در این مطالعه، پژوهشگران با انجام یک مرور نظام‌مند و فراتحلیل، نتایج کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده‌ای را بررسی کردند که در آنها پیامدهای انتقال جنین پس از استفاده از هچینگ با کمک لیزر با گروه‌های کنترل مقایسه شده بود. جست‌وجوی مطالعات در پایگاه‌های PubMed، Web of Science، Scopus و Embase در ۲۲ ژانویه ۲۰۲۵ انجام شد. در نهایت، ۹ مطالعه با مشارکت مجموعاً ۲۴۸۱ زن مبتلا به شکست مکرر لانه‌گزینی وارد فراتحلیل شدند. پژوهشگران برای ترکیب نتایج مطالعات از مدل‌های فراتحلیل با اثرات تصادفی استفاده کردند و میزان قطعیت شواهد نیز بر اساس چارچوب GRADE ارزیابی شد.
یافته‌های فراتحلیل نشان داد میزان بارداری بالینی در گروهی که هچینگ با کمک لیزر دریافت کرده بودند، به طور معناداری بالاتر از گروه کنترل بود. با این حال، قطعیت شواهد مربوط به این پیامد «بسیار پایین» ارزیابی شد و ناهمگونی قابل توجهی میان مطالعات وجود داشت. همچنین، میزان بارداری ادامه‌دار در گروه هچینگ با کمک لیزر به طور معناداری بیشتر از گروه کنترل گزارش شد، هرچند قطعیت شواهد این پیامد نیز بسیار پایین ارزیابی شد.
در مورد تولد زنده، نتایج نشان‌دهنده افزایش معنادار این میزان در گروه دریافت‌کننده هچینگ با کمک لیزر بود. برخلاف بارداری بالینی و بارداری ادامه‌دار، قطعیت شواهد مربوط به تولد زنده «متوسط» ارزیابی شد و ناهمگونی میان مطالعات برای این پیامد پایین بود. این مطالعه همچنین نشان داد میزان سقط جنین در گروه هچینگ با کمک لیزر به طور معناداری کمتر از گروه کنترل بوده است. قطعیت شواهد مربوط به این پیامد متوسط ارزیابی شد.
با این حال، در بررسی میزان لانه‌گزینی جنین، تفاوت معناداری میان دو گروه مشاهده نشد. پژوهشگران همچنین تفاوت معناداری در میزان بارداری چندقلویی به ازای بارداری بالینی میان گروه هچینگ با کمک لیزر و گروه کنترل پیدا نکردند.
پژوهشگران در جمع‌بندی این مطالعه اعلام کردند که استفاده از هچینگ با کمک لیزر پیش از انتقال جنین ممکن است در زنان مبتلا به شکست مکرر لانه‌گزینی با بهبود برخی پیامدهای بارداری و تولد زنده همراه باشد، اما برای میزان لانه‌گزینی اثر معناداری مشاهده نشده است. به گفته پژوهشگران، با توجه به ناهمگونی مشاهده‌شده میان مطالعات و کیفیت پایین شواهد در برخی پیامدها، انجام کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده بزرگ‌مقیاس و با کیفیت بالا برای تأیید این نتایج ضروری است.
این مقاله با عنوان «پیامدهای انتقال جنین پس از هچینگ با کمک لیزر در بیماران مبتلا به شکست مکرر لانه‌گزینی: مرور نظام‌مند و فراتحلیل کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده» در ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۶ در مجله Reproductive Sciences منتشر شده است. محمدامین پارسایی از مرکز تحقیقات شیردهی، پژوهشکده سلامت خانواده دانشگاه علوم پزشکی تهران، الهه کریمی از مرکز قلب تهران و پژوهشکده بیماری‌های قلب و عروق دانشگاه علوم پزشکی تهران، پارسا سیفی از دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران و معصومه دهقان طرزیانی و آزاده طرفداری از گروه زنان و زایمان مجتمع بیمارستانی امام خمینی(ره) دانشگاه علوم پزشکی تهران، نویسندگان این مقاله هستند.
انتهای پیام
