وحید ارشدی درگفت‌وگو با ایسنا با اشاره به اینکه بررسی‌های علمی نشان می‌دهد که تعداد مقالات نمی‌تواند معیار خوبی برای ارتقا باشد، اظهار کرد: مقاله ابزار ترویج علم است. مهم این است که کیفیت تولید علم افزایش یابد تا خروجی‌های مطلوبی را انتظار داشته باشیم‌؛ ضمن اینکه اساتید ممکن است در بخش آموزشی قوی‌تر از بخش پژوهشی باشند و دلیل ندارد انرژی آنها را در پژوهش و تحقیق هدر دهیم.

وی افزود: ممکن است اساتید به جای مقاله بتوانند گزارش‌های سیاستی مفیدی برای حل مسائل دهند و این موارد هم می‌تواند به عنوان معیار ارتقا در نظر گرفته شود. ما نیاز به جامع‌نگری در خروجی‌ها با تمرکز بر حل مسائل کشور داریم. فعالیت‌هایی مانند حل مسائل صنعت و جامعه، آموزش مؤثر، ثبت اختراع، تألیف، راه‌اندازی فناوری یا فعالیت‌های علمی بین‌المللی بسیار مناسب است ولی از هر استادی نباید انتظار داشته باشیم که در همه این موارد پیشرو باشد.

فعالیت‌های اساتید باید ناظر به تولید علم و حل مسائل کشور جهت پیدا کند

این استاد دانشگاه با بیان اینکه فعالیت‌های اساتید باید ناظر به تولید علم و حل مسائل کشور جهت پیدا کند، اظهار کرد: بارها مشاهده شده به‌دلیل اینکه بین حل مسایل کشور و مقالات قابل انتشار در سطح بین‌المللی فاصله است و به دلیل عدم انتشار مقالات مرتبط با مسائل کشور، بسیاری از اساتید حاضر به فعالیت پژوهشی برای حل مسائل نیستند، چون با این آیین نامه ارتقاء تعداد مقاله ارزش بیشتری از وقت گذاشتن برای حل مسائل کشور دارد.

ارشدی خاطرنشان کرد: برای اصلاح نظام ارتقای اعضای هیئت علمی جهت افزایش انگیزه اساتید باید نظام انگیزشی را به‌گونه‌ای طراحی کرد که اساتید حاضر به تخصیص زمان به حل مسائل جامعه و صنعت باشند. تعامل مستمر بین نظام اجرایی، تقنینی و قضایی از طریق نهادسازی‌های انجام شده مسیر را برای اثرگذاری فراهم می‌کند.

انتهای پیام