به گزارش ایسنا، شبکه خبری سی‌ان‌ان در گزارشی به بررسی پیامدهای رویکرد دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در بازتعریف نقش و جایگاه این کشور در عرصه داخلی و بین‌المللی پرداخته است؛ رویکردی که به نوشته این شبکه، در سه موضوع از جمله تعامل اقتصادی با روسیه، طرح پخش زنده اعدام یک نظامی آمریکایی و تشدید اقدامات علیه مهاجران نمود پیدا کرده و می‌تواند به یکی از محورهای ارزیابی عملکرد ترامپ در انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره تبدیل شود.
دونالد ترامپ در تلاش است آمریکا را بیش از پیش شبیه خود کند، اما رای‌دهندگان به‌زودی درباره تلاش‌های رئیس‌جمهور برای بازتعریف شیوه اعمال قدرت دولت تحت رهبری او، در داخل و خارج از کشور، قضاوت خواهند کرد.
سه نقطه تنش نشان می‌دهند که چگونه گرایش‌های او به اعمال زور و رویکردهای معامله‌محور، ماهیت کشور را تغییر می‌دهند و بر نگاه سایر کشورهای جهان به آمریکا تأثیر می‌گذارند.
آمریکا از زمان جنگ جهانی دوم تاکنون حامی دموکراسی بوده است. اما با فراهم کردن امکان عرضه گازوئیل روسیه در بازارها، ترامپ به ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، پاداش خواهد داد.
در همین حال، طرح پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، برای پخش زنده اعدام با تیرباران عامل تیراندازی مرگبار در پایگاه نظامی فورت هود، و نیز تیراندازی هفته گذشته ماموران فدرال در نیویورک به یک شهروند جمهوری دومینیکن در حضور فرزند پنج‌ساله‌اش، از تازه‌ترین موارد بحث‌برانگیز درباره استفاده از زور دولتی در ملاعام و تشدید کارزار اخراج مهاجران به شمار می‌روند.
هر یک از این رویدادها، واکنش‌های سیاسی گسترده‌ای برانگیخته و پرسش‌هایی را درباره استفاده خارج از چارچوب از اختیارات ریاست‌جمهوری مطرح کرده است؛ همچنین این پرسش مطرح است که تضعیف معیارهای قانونی و رفتاری تا چه اندازه با وجدان جمعی جامعه آمریکا سازگار خواهد بود.
با این حال، هر یک از این رویدادها مستقیما از شخصیت رئیس‌جمهوری سرچشمه می‌گیرند که هنگام انتخاب شدن از سوی رای‌دهندگان در دو انتخابات دموکراتیک، مقاصد خود را پنهان نکرده بود و دیدگاه‌های ده‌ها میلیون شهروند آمریکایی را نمایندگی می‌کند.
انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره تحت تاثیر افزایش قیمت مواد غذایی و مسکن، واکنش منفی به مراکز داده هوش مصنوعی و خشم عمومی از جنگ ایران قرار دارد.
اما این انتخابات همچنین مصادف با دهمین سالگرد نخستین پیروزی ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری است و به‌طور غیرمستقیم به فرصتی برای ارزیابی تلاش‌های او تبدیل خواهد شد؛ تلاش‌هایی که هدفشان تعریف عظمت ملی در قرن بیست‌ویکم از دریچه ارزش‌های ستیزه‌جویانه و نامتعارف اوست.
افزایش نگرانی‌ها درباره توافق گازوئیلی با روسیه، احتمال پخش زنده یک اعدام و فعالیت‌های اداره مهاجرت و گمرک آمریکا (ICE) ممکن است نشانه‌ای از کاهش نفوذ سیاسی ترامپ در آستانه رسیدن دوره دوم ریاست‌جمهوری او به نیمه راه باشد.
همچنین، با نزدیک شدن به آغاز چرخه انتخاباتی ریاست‌جمهوری در چند هفته آینده، بحثی شکل خواهد گرفت درباره اینکه آیا بازتعریف ترامپ از مفهوم استثنایی بودن آمریکا صرفا انحرافی موقت است یا پس از ترک کاخ سفید نیز میراثی ماندگار از خود به جا خواهد گذاشت.
توافقی غافلگیرکننده با روسیه
توافق ترامپ با پوتین برای عرضه گازوئیل روسیه در بازارهای بین‌المللی، نمونه‌ای آشکار از اجرای سیاست «اول آمریکا» و گرایش رئیس‌جمهور ایالات متحده به استفاده از سیاست خارجی برای پیشبرد اهداف سیاسی خود است.
این اقدام، نظام تحریم‌های بین‌المللی را که پس از حمله روسیه به اوکراین، اقتصاد مسکو را تحت فشار قرار داد، در هم می‌شکند؛ پیروزی تبلیغاتی بزرگی برای پوتین به ارمغان می‌آورد و بازتاب الگوی رفتاری رئیس‌جمهور آمریکا در همراهی با رهبری در کرملین است.
این توافق در شرایطی که حملات روسیه به اوکراین ادامه دارد، ضربه دیگری به روحیه غیرنظامیان اوکراینی وارد می‌کند و هم‌زمان، اختلاف میان واشنگتن و متحدانش در ناتو را تشدید می‌کند.
درخواست ترامپ برای کنار رفتن ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، که یکی از خواسته‌های اصلی مسکو به شمار می‌رود، بار دیگر این نگرانی را تقویت خواهد کرد که او در کنار اهداف جنگی کرملین قرار گرفته است. ناتوانی ترامپ در صدور مجوز برای تولید موشک‌های پاتریوت در کی‌یف نیز اخیرا بر این نگرانی‌ها افزوده بود.
فشار اقتصادی؛ انگیزه ترامپ برای توافق با مسکو
او با بن‌بست سیاسی و اقتصادی مواجه است؛ زیرا قیمت گازوئیل به رکوردهای بی‌سابقه‌ای رسیده و به بخش کشاورزی آمریکا ضربه زده و قیمت مواد غذایی را افزایش داده است. بخش عمده این وضعیت ناشی از جنگ او علیه ایران است و مشخص نیست توافق اخیر بتواند در کوتاه‌مدت قیمت‌ها را کاهش دهد. اما او از نظر سیاسی در داخل کشور به‌شدت نیاز داشت که هر طور شده اقدامات بیشتری انجام دهد، صرف‌نظر از هزینه‌ای که این اقدامات در پی خواهد داشت.
تام ایمر، رهبر اکثریت جمهوری‌خواه در مجلس نمایندگان آمریکا، در برنامه «این هفته» شبکه ای‌بی‌سی نیوز گفت: «رئیس‌جمهور ما بار دیگر نشان می‌دهد که خارج از چارچوب‌های معمول فکر می‌کند.» ایمر افزود: «رئیس‌جمهور ما در تلاش است تا هر راه‌حل ممکنی را برای کمک به مردم آمریکا پیدا کند.»
اما مایک پنس، معاون پیشین رئیس‌جمهور آمریکا، با کاهش فشار اقتصادی بر روسیه مخالفت کرد. او در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «آمریکا نباید برای ماشین جنگی پوتین طناب نجات بیندازد. اکنون زمان ایستادگی قاطع در برابر تجاوزگری روسیه است؛ همان‌طور که در دولت نخست ترامپ چنین کردیم.»
ترامپ رویکرد جمهوری‌خواهانه سنتی و سخت‌گیرانه‌ای را که پنس نماینده آن است، رد می‌کند. تعریف رئیس‌جمهور از منافع ملی و شخصی محدودتر است: ترامپ در همان روزی که پیروزی بزرگی را برای پوتین رقم زد و بار دیگر هشدار داد که ممکن است ایران را نابود کند، از اینکه بار دیگر جایزه صلح نوبل را دریافت نکرده است، انتقاد کرد و این اتفاق را «مایه شرمساری» و «رسوایی» خواند.
آنچه هگست معتقد است مردم «باید درک کنند»
نضال حسن، سرگرد ارتش آمریکا، به اتهام ۱۳ مورد قتل عمد، به دلیل هدف قرار دادن سربازانی که عازم افغانستان بودند، محکوم شده است. مسئله این نیست که آیا قربانیان او پس از طی روند قضایی مستحق اجرای عدالت هستند یا خیر. مسئله این است که آیا برگزاری یک اعدام علنی، حمایت‌های قانون اساسی را نقض خواهد کرد؛ آیا چنین اقدامی با ارزش‌های مدرن آمریکا سازگار است.
هگست هفته گذشته توضیح داد که این اعدام به‌صورت علنی برگزار خواهد شد، زیرا «مردم باید درک کنند که این نوع اقدامات پیامدهای جدی دارند.» وزیر دفاع آمریکا از استفاده نمایشی از زور حمایت می‌کند و نسبت به کسانی که نگران نقض اصول آمریکایی از سوی چنین اقداماتی هستند، بی‌اعتناست. برای مثال، او از حملات آمریکا به قایق‌های مظنون به قاچاق مواد مخدر در دریای کارائیب و اقیانوس آرام دفاع کرده است؛ حملاتی که دست‌کم ۲۲۱ نفر را کشته‌اند و منتقدان آن‌ها را ترورهای فراقضایی و مغایر با قانون اساسی می‌دانند.
با این حال، واکنش‌های منفی ممکن است همچنان طرح پخش زنده اعدام را متوقف کند. ترامپ آخر هفته گذشته گفت که درباره اجرای این طرح تصمیم خواهد گرفت.
اما مخالفان نگران‌اند که اجرای این طرح به اعتبار اخلاقی آمریکا لطمه بزند و به گروه‌های افراطی یک پیروزی تبلیغاتی هدیه کند.
کریس مورفی، سناتور ایالت کنتیکت، در گفت‌وگو با ارین برنت در شبکه سی‌ان‌ان پرسید: «او دارد از چه چیزی تقلید می‌کند؟ اعدام‌های داعش؟» او افزود: «می‌دانم که در این کشور مجازات اعدام وجود دارد، اما اعدام علنی متعلق به دوران قرون وسطاست.»
برخی جمهوری‌خواهان نیز نگران‌اند. آستین اسکات، نماینده ایالت جورجیا در مجلس نمایندگان، گفت: «من قاطعانه از حکم اعدام حمایت می‌کنم، »
دفاع وزیر امنیت داخلی آمریکا از ماموران مهاجرت
استفاده علنی از زور با الگوی نظامی در اجرای قانون و تاکید بر نمایش اقتدار دولت، از عناصر اصلی کارزار اخراج مهاجران نیز به شمار می‌روند. این کارزار پیامدهای وخیمی به همراه داشته است که از جمله آن‌ها می‌توان به کشته شدن معترضان، رنه گود و الکس پرتی، در ایالت مینه‌سوتا اشاره کرد.
در تازه‌ترین مورد جنجالی، اسکار بلگال، ۲۸ ساله و اهل جمهوری دومینیکن، هفته گذشته در منطقه برانکس نیویورک بر اثر تیراندازی ماموران مهاجرت از ناحیه گردن زخمی شد. جراحت او سطحی بود و فرزندش از نظر جسمی آسیبی ندید. مقام‌های فدرال اعلام کردند که ماموران تصور می‌کردند جانشان در خطر است. بر اساس اسناد دادگاه، این مرد پیش‌تر به اتهام سرقت کلان درجه چهارم اعتراف کرده و به پنج سال آزادی مشروط محکوم شده بود.
منتقدان، چنین رویارویی‌هایی را نمونه‌هایی غیرقابل‌قبول از قدرت مهارنشده دولت فدرال می‌دانند. زهران ممدانی، شهردار نیویورک، گفت ماموران دخیل در این حادثه یونیفرم نپوشیده بودند و ماموران اداره مهاجرت و گمرک آمریکا «مردم شهر را وحشت‌زده کرده‌اند.»
اما مارکوین مولین، وزیر امنیت داخلی آمریکا، در برنامه «وضعیت کشور» شبکه سی‌ان‌ان به جیک تپر گفت که خود بلگال مقصر بوده است. مولین اظهار داشت: «حقیقت این است که این مرد انسان وحشتناکی بود. او یک اوباش بود. عضو یک باند تبهکار بود.»
او همچنین بلگال را مسئول به خطر انداختن فرزندش دانست و گفت: «آخرین کاری که من انجام می‌دادم این بود که پسرم یا یکی از فرزندانم را در معرض خطر قرار دهم.»
اظهارات مولین با دیدگاه بسیاری از آمریکایی‌هایی همخوانی دارد که خواهان اجرای سخت‌گیرانه‌تر قوانین مهاجرت هستند و در جریان کارزارهای انتخاباتی ترامپ به وعده‌های صریح او برای تشدید اقدامات مقابله با بی‌قانونی واکنش مثبت نشان دادند.
با این حال، اگرچه اکثریت مردم پس از آنچه بی‌توجهی دولت جو بایدن به مسئله مرزها می‌دانستند، خواهان اقدامات بیشتری در این زمینه بودند، نشانه‌هایی وجود دارد که حاکی از تبدیل شدن روش‌های تهاجمی دولت به یک نقطه‌ضعف سیاسی است. در نظرسنجی موسسه پیو در ماه مه، ۵۲ درصد از پاسخ‌دهندگان گفتند دولت در زمینه اخراج مهاجران «بیش از حد» پیش می‌رود. با این حال، تنها ۱۹ درصد از جمهوری‌خواهان چنین نظری داشتند؛ موضوعی که نشان می‌دهد رویارویی‌های خشونت‌آمیز ممکن است برای رای‌دهندگان پایگاه حزب جمهوری‌خواه در انتخابات میان‌دوره‌ای خوشایند باشد.
پرسشی سرنوشت‌ساز که رای‌دهندگان باید به آن پاسخ دهند
تاریخ آمریکا مملو از نمونه‌های خشونت و بی‌عدالتی است؛ از قتل‌های نژادپرستانه و فراقضایی، از جمله اعدام‌های خودسرانه سیاه‌پوستان، و سرکوب اعتراضات جنبش حقوق مدنی گرفته تا حبس دسته‌جمعی در دوران جنگ و عملیات نظامی خارجی که به کشته شدن هزاران غیرنظامی بی‌گناه انجامیده است. بنابراین، رویکرد قاطعانه ترامپ در اعمال قدرت دولتی، نخستین نمونه در تاریخ آمریکا نیست که شیوه استفاده از قدرت را در برابر ارزش‌های سنتی این کشور قرار می‌دهد.
با این حال، شمار اندکی از روسای‌جمهور مدرن آمریکا تا این اندازه آماده بوده‌اند که مفاهیم سنتی این کشور درباره محدود بودن قدرت دولت، خویشتن‌داری در استفاده از زور، اتحادهای بین‌المللی و رهبری جهانی آمریکا را به چالش بکشند.
در نهایت، این شهروندان هستند که باید پای صندوق‌های رای تصمیم بگیرند آیا چنین وضعیتی همان چیزی است که می‌خواهند یا خیر.
انتهای پیام
