به گزارش ایسنا، گاردین در نوشتاری به قلم شادا اسلام، مفسر امور اتحادیه اروپا مستقر در بروکسل با عنوان «غزه اروپا را تغییر داد» با این مقدمه نوشته است: دولت‌های اروپایی هیچ کاری برای جلوگیری از نسل‌کشی انجام ندادند؛ هیچ تحریم جمعی، هیچ محدودیت تجاری یا پایان فروش اسلحه به اسرائیل وجود نداشته است. اتحادیه اروپا روسیه را به دلیل جنگش در اوکراین تحریم می‌کند، اما روابط تقریباً عادی خود را با اسرائیل حفظ می‌کند، یک استاندارد دوگانه آشکار.

غزه نشان داده است که چگونه تعهد به اصطلاح جهانی اروپا به حقوق بشر اکنون مشروط به این است که رنج چه کسی به رسمیت شناخته شود، مقاومت چه کسی مشروع تلقی شود و خواسته‌های چه کسی برای عدالت شایسته توجه تلقی شود. سیاست‌گذاران اتحادیه اروپا حتی در مورد گروه‌هایی از زنانی که به عنوان قهرمانان مبارزه علیه اشغال و کودکانی که از حق زندگی‌شان دفاع می‌کنند، انتخاب می‌کنند، گزینشی عمل می‌کنند.

پس از این ۳ سال، مسئله فلسطین به یک آزمون برای دموکراسی اروپایی تبدیل شده است. جوامع دموکراتیک تنها زمانی می‌توانند رشد کنند که فضایی برای مخالفت، از جمله مخالفتی که ناراحت‌کننده، مخرب و از نظر سیاسی نامناسب است، وجود داشته باشد. با این حال، امروزه، در سراسر اروپا، دولت‌ها - که علیه رفتارهای غیردموکراتیک در خارج از کشور صحبت می‌کنند - در اعمال محدودیت‌هایی بر آزادی بیان و اعتراض مسالمت‌آمیز در داخل کشور، بی‌پروا عمل می‌کنند.

خشونت پلیس در تظاهرات طرفدار فلسطین به یک هنجار تبدیل شده است و کسانی که تنها جرمشان صحبت علنی برای حقوق فلسطینیان است، به طور فزاینده‌ای جرم‌انگاری می‌شوند یا هدف سوءظن قرار می‌گیرند. وقتی این اتفاق مکرراً رخ می‌دهد، اعتماد عمومی به مشروعیت دولت‌ها و نهادهای دموکراتیک را تضعیف می‌کند.

همانطور که رابین بالدیوسینگ، هماهنگ‌کننده ملی هلند علیه تبعیض و نژادپرستی می‌گوید: دولت‌ها و نهادهای عمومی مسئولیت دارند که وقتی جامعه عمیقاً دچار تفرقه است، قطبی شدن را تقویت نکنند. متأسفانه، به نظر می‌رسد که عکس این اتفاق می‌افتد. بسیاری از شکاف‌های اجتماعی پیش از غزه وجود داشتند، اما در طول سه سال گذشته جان تازه‌ای گرفته‌اند و جان تازه‌ای گرفته‌اند.

آژانس حقوق اساسی اتحادیه اروپا مدت‌هاست که نسبت به نژادپرستی ضد مسلمانان هشدار داده است. آنچه در طول سه سال گذشته به طور فزاینده‌ای نگران‌کننده شده است، چارچوب سیاسی است که در آن یهودستیزی در رابطه با غزه به درستی به عنوان تهدیدی برای دموکراسی تلقی می‌شود، در حالی که اسلام‌هراسی از دریچه امنیتی و ضد تروریسم نگریسته می‌شود.

نمی‌توان همه تقصیرها را به گردن راست افراطی انداخت. درست است که برخی از گروه‌های افراطی تعصبات دیرینه خود را پشت اتهاماتی مبنی بر اینکه مسلمانان و پناهندگان یهودستیزی را به اروپا «وارد» کرده‌اند، پنهان می‌کنند. اما حزب مردم اروپا (EPP) - بزرگترین «خانواده» سیاسی اتحادیه اروپا برای سیاستمداران راست میانه و محافظه‌کار طرفدار اروپا، از جمله اورزولا فون در لاین و مگنوس برونر، ارشدترین مقام اتحادیه اروپا در امور مهاجرت - نیز به کلیشه‌های قدیمی و رد شده اسلام‌هراسی، جان تازه‌ای می‌بخشد که خطرناک است. این حزب در ماه ژوئن از قطعنامه‌ای حمایت کرد که «دخالت اسلام سیاسی» در فرآیندهای دموکراتیک اروپا را محکوم می‌کرد. اگر «اسلام سیاسی» در دموکراسی اروپا دخالت می‌کرد، این قطعنامه ممکن است تا حدودی اعتبار داشته باشد. اما هیچ مدرکی برای این ادعا وجود ندارد و مطمئناً هیچ مدرکی در این سند که صرفاً تکرار نظریه‌های توطئه فرانسوی در مورد «ورود اسلام‌گرایی» است و خواستار سرکوب اعضای منتسب به شبکه‌های اخوان المسلمین است، مطرح نشده است. این سند ادعا می‌کند که بین «اسلام سیاسی» و خود دین اسلام تمایز قائل می‌شود، اما بیشتر شبیه آغاز یک شکار توهمات مسلمانان اروپایی است. 

«شبکه اروپایی علیه نژادپرستی» (ENAR) — که قدرتمندترین نهاد حامی برابری در اروپا محسوب می‌شود — به‌تازگی بودجه دریافتی خود از کمیسیون اروپا را از دست داده است. از آنجا که این مسئله ممکن است به توقف فعالیت‌های این نهاد تا پایان سال جاری منجر شود، ENAR با طرح شکایتی حقوقی در «دادگاه عمومی اتحادیه اروپا»، به این تصمیم اعتراض کرده است.

فراتر از آنچه قابل مشاهده است، بسیاری از قوانین نانوشته پس از غزه در راهروهای قدرت اتحادیه اروپا اعمال می‌شوند که اندازه‌گیری و به چالش کشیدن آنها دشوارتر است.

بسیاری اکنون از غزه به عنوان یک وضعیت اضطراری بشردوستانه صحبت می‌کنند، اما نه به عنوان یک نسل‌کشی ساخته دست بشر. در مورد لزوم اقدام علیه خشونت شهرک‌نشینان و شهرک‌سازی غیرقانونی در کرانه باختری که به عنوان کار «افراط‌گرایان» قاب‌بندی شده است، توافق وجود دارد، اما مقابله با دولت اسرائیل همچنان دشوار است.

با این حال این روزها در سراسر اروپا، جنبش‌های طرفدار فلسطین شامل اتحادیه‌های کارگری، گروه‌های مذهبی - از جمله فعالان یهودی - دانشجویان، افراد مشهور و سیاستمداران ارشد بیدار شده‌اند. هر پنجشنبه، اعضای ستاد صلح اتحادیه اروپا برای شب‌زنده‌داری در خارج از کمیسیون و شورای اتحادیه اروپا جمع می‌شوند. کمیسرها، سفرا و کارکنان ارشد سابق اتحادیه اروپا در نامه‌هایی به روسای خود خواستار اقدامات شدیدتر علیه اسرائیل می‌شوند.

با نفوذ بیشتر راست افراطی، بسیاری فراموش کرده‌اند که آزادی‌های دموکراتیک به ندرت به یکباره از بین می‌روند. آنها زمانی شروع به فرسایش می‌کنند که برخی صداها خاموش می‌شوند، برخی رنج‌ها نادیده گرفته می‌شوند و حقوق برخی از شهروندان کمتر از دیگران شایسته تلقی می‌شود.

انتهای پیام