به گزارش ایسنا، «محمد جواد ظریف» وزیر امور خارجه پیشین جمهوری اسلامی ایران در آیین گشایش مرکز اسناد و موزه شهید «سید کمال خرازی» و کتابخانه تخصصی وزارت خارجه گفت: مهم‌ترین ویژگی شهید کمال خرازی «انسان بودن» ایشان بود.
وی افزود: ایشان بسیار متین بودند و و کمتر دیده می‌شد که از کوره در بروند و عصبانی شوند، با وجود این که فردی جدی بودند.
وزیر پیشین امور خارجه ایران با بیان اینکه «عقلانیت و میانه‌روی همیشه بر سیاست‌ها و رفتار شهید خرازی حاکم بود» ادامه داد: شهید کمال خرازی دین مدار بود و در همه رفتارهای خود رضای خدا را در نظر می‌گرفت.
ظریف با بیان خاطره‌ای از شهید خرازی گفت: آقای دکتر خرازی خیلی حساس بودند که مذاکرات ما با عراق، نقش سازمان ملل را کمرنگ نکند. مذاکرات ادامه داشت و سازمان ملل نقشی که ایفا کرد، پایان دادن به جنگ و اشغال سرزمین ایران و آزادی اسرا بود. با ایشان در بند ۶ قطعنامه ۵۹۸ کار می‌کردم که این بند درباره نقش صدام در تجاوزگری بود. با نقش آقای هاشمی و رهبر شهید، این پیروزی به دست آمد و سازمان ملل نیز به آن (نقش صدام در تجاوزگری) اقرار کرد.
وزیر خارجه پیشین ایران ادامه داد: آقای دکتر خرازی پس از پایان جنگ تحمیلی هشت ساله و در زمانی که مذاکرات تازه آغاز شده بود، وارد نیویورک شدند. در آن زمان ما دو مسیر مذاکراتی داشتیم: یک مسیر، مذاکرات مربوط به قطعنامه ۵۹۸ بود که از طریق دبیرکل سازمان ملل دنبال می‌شد و مسیر دیگر، مذاکراتی بود که در ژنو و در نمایندگی‌های دائم ایران و عراق انجام می‌شد. از طرف ما آقای سیروس ناصری و از طرف عراق برزان التکریتی، برادر ناتنی صدام که در آن زمان همتای ایشان و سفیر عراق در نیویورک بود، این کار را انجام می‌دادند و همان طور که گفتم برای ما بسیار مهم بود که مذاکره مستقیمی که با عراق داشتیم، نقش سازمان ملل متحد را کمرنگ نکند و آقای دکتر خرازی بر این نکته بسیار حساس بودند.
وی افزود: حتی به یاد دارم در اول اوت ۱۹۹۰ که عراق به کویت حمله کرد، من و آقای دکتر خرازی به جزیره‌ای متروکه در سوئد به نام «گوتلاند» رفتیم. آقای «یان الیاسون» نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل متحد در موضوع جنگ ایران و عراق، برای تعطیلات به آن جزیره رفته بود و ما به اصرار آقای دکتر خرازی به آنجا رفتیم تا آقای الیاسون را در جریان مذاکرات دوجانبه قرار دهیم و سازمان ملل متحد از موضوع جنگ ایران و عراق منفک نشود. در هر حال مذاکرات ادامه یافت و سازمان ملل متحد نیز نقش مهمی در پایان دادن به جنگ، پایان دادن به اشغال سرزمین ایران و آزاد شدن اسرای ایران ایفا کرد؛ بیشتر این موضوع در مسیر دوجانبه پیگیری شد و به نتیجه رسید. هدف این بود که نقش سازمان ملل متحد حفظ شود و در همین چارچوب، پرونده‌ای که بنده افتخار داشتم با آقای خرازی از نزدیک روی آن کار کنم، پرونده اجرای بند ۶ قطعنامه ۵۹۸ و در واقع مذاکراتی بود که با سازمان ملل متحد انجام شد تا صدام به عنوان «مسئول جنگ» شناخته شود.
وزیر خارجه پیشین ایران گفت: مذاکرات بسیار دشوار و با فراز و نشیب‌های فراوان بود و آقای دکتر خرازی با آرامش و متانت مثال‌زدنی خود و با کار مستقیم مرحوم آیت‌الله هاشمی رفسنجانی و با نظر مثبت رهبر شهید، اعلی‌الله مقامه الشریف، واقعاً این پیروزی بزرگ برای کشور به دست آمد؛ واقعیتی که همه جهان آن را می‌دانست و سازمان ملل به آن اعتراف کرد.
ظریف با بیان اینکه «دکتر خرازی بسیار اهل مشورت و شنیدن دیدگاه‌های دیگران بودند»، گفت: یکی از مشکلات ما این است که زیاد صحبت می‌کنیم و کمتر گوش می‌دهیم اما آقای دکتر خرازی همواره شنونده خوبی بودند و بیشتر از آنکه صحبت کنند، به سخنان دیگران گوش می‌دادند. به همین دلیل، سیاست‌هایی که ایشان دنبال می‌کردند، بسیار حساب‌شده بود. شهید خرازی هیچ کار بی‌حسابی انجام نمی‌داد زیرا پیش از هر تصمیمی و حرفی بارها مشورت می‌کرد و با دوستان خود صحبت می‌کرد.
وی افزود: آخرین خاطره من با شهید دکتر خرازی، اتفاقاً به همین موضوع برمی‌گردد. ایشان معمولاً آخر هفته‌ها، هم در دورانی که من وزیر بودم و هم بعد از آن، هر وقت کاری داشتند، می‌فرمودند و من به منزل ایشان می‌رفتم، همان جایی که ایشان شهید شدند، خدمت‌شان می‌رسیدم. آخرین باری که خدمت‌شان رفتم، یک سری کاغذ به من دادند که دست‌خط خودم بود؛ یادداشت‌هایی که خودم در مذاکرات با سازمان ملل متحد برای پایان دادن به جنگ و اجرای قطعنامه ۵۹۸ و بند ۶ آن درباره تعیین متجاوز نوشته بودم. ایشان نمی‌توانستند بخوانند، مرا صدا کردند که بیا و یادداشت را بخوان، ببینم چه نوشته‌ای؛ مثل داروخانه‌چی که باید دکترها یادداشت خودشان را بخوانند. خلاصه، من رفتم آنجا و ایشان از من خواست که آن یادداشت‌ها را بخوانم.
ظریف گفت: این نکته ما را به این موضوع برمی‌گرداند که آقای دکتر عراقچی چه کار خوبی کرده است که مرکز اسناد وزارت خارجه را به نام دکتر خرازی نام‌گذاری کرده است. دکتر خرازی برای تاریخ روابط دیپلماتیک و تاریخ روابط خارجی بسیار اهمیت قائل بود.
انتهای پیام
این خبر تکمیل می‌شود
