به گزارش ایسنا، انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا که در میانه دوره چهار ساله ریاست‌جمهوری برگزار می‌شود، این بار نقش تعیین‌کننده‌ای در مشخص شدن میزان قدرت دونالد ترامپ در نیمه دوم دوره ریاست‌جمهوری او خواهد داشت. این انتخابات به آزمونی برای سنجش میزان رضایت عمومی از عملکرد رئیس‌جمهور و سیاست‌های دولت او تبدیل شده است.
در این انتخابات که سوم نوامبر ۲۰۲۶ برابر با ۱۲ آبان ۱۴۰۵ برگزار می‌شود، حدود ۲۱۰ میلیون رای‌دهنده ثبت‌نام‌شده تعیین خواهند کرد که کدام حزب کنترل کنگره آمریکا را در اختیار بگیرد.
اگرچه نام دونالد ترامپ در برگه‌های رای قرار ندارد، کنترل کنگره که از مجلس نمایندگان و سنا تشکیل شده است، در معرض رقابت قرار دارد. کنگره مسئول تدوین قوانین کشور و نظارت بر هزینه‌کردهای فدرال است و تغییر ترکیب آن می‌تواند توانایی دولت ترامپ برای پیشبرد برنامه‌هایش را تحت تاثیر قرار دهد.
در شرایطی که جمهوری‌خواهان برای حفظ اکثریت خود در مجلس نمایندگان و سنا تلاش می‌کنند، نظرسنجی‌های تازه از افزایش تمایل رأی‌دهندگان به دموکرات‌ها حکایت دارد. نگرانی‌های اقتصادی، افزایش هزینه‌های زندگی، قیمت سوخت و اختلاف‌نظرها درباره سیاست خارجی دولت از جمله موضوعاتی هستند که می‌توانند در تصمیم نهایی رأی‌دهندگان تأثیرگذار باشند. با این حال، تا پیش از برگزاری انتخابات نمی‌توان نتیجه نهایی را قطعی دانست.
در انتخابات میان‌دوره‌ای چه اتفاقی می‌افتد؟
در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، تمامی ۴۳۵ کرسی مجلس نمایندگان و ۳۵ کرسی از مجموع ۱۰۰ کرسی سنا به رقابت گذاشته می‌شوند. این رقابت‌ها شامل انتخابات ویژه در ایالت‌های فلوریدا و اوهایو نیز می‌شود که برای پر کردن کرسی‌های خالی‌شده پس از کناره‌گیری مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، و جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور، برگزار خواهند شد.
کنگره آمریکا از دو مجلس تشکیل شده است: مجلس نمایندگان و سنا. هر دو نهاد در تصویب قوانین، تعیین بودجه دولت و نظارت بر عملکرد قوه مجریه نقش دارند. به همین دلیل، تغییر اکثریت سیاسی در هر یک از این دو مجلس می‌تواند مسیر تصمیم‌گیری در واشنگتن را به شکل قابل توجهی تغییر دهد.
همچنین رای‌دهندگان در ۳۶ ایالت فرمانداران خود را انتخاب خواهند کرد. اعضای مجلس نمایندگان برای دوره‌های دو ساله و سناتورها برای دوره‌های شش ساله انتخاب می‌شوند.
انتخابات میان‌دوره‌ای به طور گسترده به عنوان همه‌پرسی درباره عملکرد رئیس‌جمهور مستقر تلقی می‌شود. از سال ۱۹۴۶ تاکنون، حزب رئیس‌جمهور در انتخابات میان‌دوره‌ای به طور میانگین ۲۶.۵ کرسی در مجلس نمایندگان و تعدادی کرسی در سنا از دست داده است.
فراتر از رقابت‌های کنگره و فرمانداری‌ها، رای‌دهندگان اعضای مجالس قانون‌گذاری ایالتی و مقام‌های محلی را نیز انتخاب خواهند کرد.
اگرچه انتخابات ملی بیشترین توجه را به خود جلب می‌کند، سیاست محلی نیز اهمیت زیادی دارد، زیرا بیشتر آمریکایی‌ها در تعامل روزمره با دولت با مقام‌های محلی سروکار دارند. طرح‌ها و همه‌پرسی‌های محلی که در برگه‌های رای قرار می‌گیرند، می‌توانند بر زندگی روزمره مردم تاثیر بگذارند.
بنابراین، انتخابات پیش رو صرفاً رقابتی برای انتخاب نمایندگان جدید نیست؛ بلکه تعیین می‌کند که ترامپ در دو سال پایانی دوره ریاست‌جمهوری خود تا چه اندازه می‌تواند برنامه‌هایش را در کنگره پیش ببرد.
چه چیزی در مجلس نمایندگان و سنا در معرض خطر است؟
جمهوری‌خواهان در حال حاضر اکثریت هر دو مجلس کنگره را در اختیار دارند. از دست دادن کنترل هر یک از این دو مجلس به دموکرات‌ها امکان می‌دهد مانع تصویب قوانین شوند و تحقیقات و بررسی‌های نظارتی درباره دولت ترامپ را آغاز کنند.
دموکرات‌ها برای به دست گرفتن کنترل مجلس نمایندگان باید سه کرسی و برای تصاحب سنا چهار کرسی به دست آورند. اگر ترکیب سنا به ۵۰ کرسی برای هر حزب برسد، جمهوری‌خواهان همچنان کنترل این مجلس را حفظ خواهند کرد، زیرا جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور، می‌تواند در صورت تساوی آرا، رای تعیین‌کننده بدهد.
پیروزی دموکرات‌ها می‌تواند توانایی ترامپ برای پیشبرد برنامه‌های داخلی خود را به میزان قابل توجهی محدود کند.
اگر دموکرات‌ها کنترل یکی از دو مجلس کنگره را به دست بگیرند، تصویب لوایح مربوط به تامین مالی نهادهای دولتی با موانع جدی روبه‌رو خواهد شد؛ هرچند تامین مالی فعالیت‌های خود دولت از این قاعده مستثنا خواهد بود.
انتخابات مجلس نمایندگان چگونه برگزار می‌شود؟
کنگره آمریکا از دو مجلس نمایندگان و سنا تشکیل شده است که در کنار سنا، نهاد قانون‌گذاری این کشور را تشکیل می‌دهند. این مجلس ۴۳۵ عضو دارد که هر یک نماینده یک حوزه انتخابیه هستند. دوره نمایندگی اعضای مجلس نمایندگان دو سال است و به همین دلیل، تمامی کرسی‌های آن هر دو سال یک بار به رای گذاشته می‌شوند.
کرسی‌های مجلس نمایندگان بر اساس جمعیت میان ایالت‌ها تقسیم می‌شوند و مبنای این تقسیم‌بندی، سرشماری ایالات متحده است که هر ۱۰ سال یک بار انجام می‌شود.
کالیفرنیا، پرجمعیت‌ترین ایالت آمریکا، ۵۲ کرسی در مجلس نمایندگان دارد، در حالی که ایالت‌هایی با کمترین جمعیت، مانند وایومینگ و ورمونت، هر یک تنها یک کرسی دارند.
یک حزب برای کسب اکثریت مجلس نمایندگان به ۲۱۸ کرسی نیاز دارد. جمهوری‌خواهان در حال حاضر با ۲۱۸ کرسی در برابر ۲۱۴ کرسی دموکرات‌ها، کنترل این مجلس را در اختیار دارند. یک نماینده مستقل نیز در کنار جمهوری‌خواهان قرار دارد و دو کرسی خالی است که آخرین بار یکی در اختیار جمهوری‌خواهان و دیگری در اختیار دموکرات‌ها بود.
اعضای مجلس نمایندگان جدید سوم ژانویه ۲۰۲۷ سوگند یاد خواهند کرد.
حوزه‌های انتخابیه سرنوشت‌ساز در رقابت مجلس نمایندگان
هر حوزه انتخابیه نماینده خود را انتخاب می‌کند و حزبی که ۲۱۸ کرسی را به دست آورد، کنترل مجلس نمایندگان را در اختیار خواهد گرفت. از این رو، پیروزی با اختلاف اندک در چند حوزه رقابتی می‌تواند سرنوشت اکثریت را تعیین کند.
پیش‌بینی‌ها حاکی از آن است که حدود ۳۵ رقابت در مجلس نمایندگان ممکن است نتیجه نهایی کنترل این مجلس را مشخص کنند. بر اساس این پیش‌بینی‌ها، دموکرات‌ها می‌توانند حدود ۱۵ کرسی به دست آورند، در حالی که حوزه‌بندی مجدد انتخاباتی از سوی جمهوری‌خواهان، برای این حزب در ۹ حوزه انتخابیه دیگر مزیت ایجاد کرده است.
رای‌دهندگان معمولا به نامزدهای یک حزب گرایش دارند و به نامزدهای همان حزب در رقابت‌های مختلف رای می‌دهند. این الگو می‌تواند بر نتایج انتخابات در سطوح پایین‌تر نیز تاثیر بگذارد.
حوزه انتخابیه رقابتی به حوزه‌ای گفته می‌شود که هر یک از دو حزب شانس واقع‌بینانه‌ای برای پیروزی در آن دارند. در بررسی رقابت‌های کلیدی انتخابات میان‌دوره‌ای، ۱۲ حوزه انتخابیه از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند.
انتخابات سنا چگونه برگزار می‌شود؟
سنا، مجلس بالاتر کنگره ایالات متحده است و ۱۰۰ عضو دارد. هر ایالت، صرف‌نظر از جمعیت خود، دو سناتور به این مجلس می‌فرستد. سناتورها در انتخابات سراسری در سطح ایالت انتخاب می‌شوند و دوره‌ای شش ساله دارند. حدود یک‌سوم کرسی‌های سنا نیز هر دو سال یک بار به رقابت گذاشته می‌شوند.
در انتخابات امسال، ۳۳ کرسی در رقابت‌های عادی و دو کرسی دیگر در انتخابات ویژه فلوریدا و اوهایو به رقابت گذاشته می‌شوند. این دو انتخابات برای پر کردن باقی‌مانده دوره نمایندگی کرسی‌هایی برگزار می‌شوند که پیش‌تر در اختیار مارکو روبیو و جی‌دی ونس بودند.
از مجموع ۳۵ کرسی مورد رقابت، ۲۲ کرسی در اختیار جمهوری‌خواهان و ۱۳ کرسی در اختیار دموکرات‌ها قرار دارد.
جمهوری‌خواهان در حال حاضر ۵۳ سناتور دارند. دموکرات‌ها ۴۵ سناتور دارند و دو سناتور مستقل نیز در کنار آنان قرار گرفته‌اند که در مجموع، بلوک دموکرات‌ها را به ۴۷ رای می‌رسانند.
دموکرات‌ها برای دستیابی به اکثریت سنا باید در مجموع چهار کرسی به دست آورند تا شمار کرسی‌های این حزب و متحدان مستقل آن به ۵۱ برسد. جمهوری‌خواهان می‌توانند با حفظ ۵۰ کرسی نیز کنترل سنا را نگه دارند، زیرا معاون رئیس‌جمهور در صورت تساوی آرا، رای تعیین‌کننده خواهد داشت.
سناتورهای جدید سوم ژانویه ۲۰۲۷ سوگند یاد خواهند کرد.
رقابت‌های سرنوشت‌ساز برای کسب اکثریت سنا
دموکرات‌ها برای پیروزی در انتخابات سنا باید ۱۳ کرسی‌ای را که از آن‌ها دفاع می‌کنند، حفظ کنند و هم‌زمان تعدادی از کرسی‌های تحت کنترل جمهوری‌خواهان را به دست آورند.
در جورجیا، جان آساف، سناتور دموکرات، با مایک کالینز، نامزد جمهوریخواه، رقابت می‌کند. در میشیگان، کرسی خالی سنا محل رقابت عبدل السید، نامزد دموکرات، و مایک راجرز، نامزد جمهوریخواه، است.
در نیوهمپشایر نیز کریس پاپاس، نامزد دموکرات، برای تصاحب یک کرسی خالی با جان سانونو، نامزد جمهوریخواه، رقابت خواهد کرد.
کرسی‌های تحت کنترل جمهوری‌خواهان نیز فرصت‌هایی برای دموکرات‌ها فراهم می‌کنند. در ایالت مین، سوزان کالینز، سناتور جمهوریخواه، با تروی جکسون، نامزد دموکرات، رقابت می‌کند. جکسون پس از کناره‌گیری گراهام پلاتنر در ماه ژوئیه جایگزین او شد؛ پلاتنر پیش‌تر در انتخابات مقدماتی پیروز شده بود.
در کارولینای شمالی نیز کرسی خالی سنا محل رقابت روی کوپر، نامزد دموکرات، و مایکل واتلی، نامزد جمهوریخواه، خواهد بود.
ایالت‌های اوهایو، آلاسکا و آیووا نیز رقابت‌های نزدیکی دارند. تگزاس و کانزاس هم با افزایش توجه‌ها روبه‌رو شده‌اند، زیرا دموکرات‌ها به دنبال مسیرهای بیشتری برای دستیابی به اکثریت سنا هستند.
اگرچه مسیر دموکرات‌ها برای کسب اکثریت سنا دشوارتر از تصاحب مجلس نمایندگان است، افزایش شمار رقابت‌های نزدیک، شانس این حزب برای پیروزی را بیشتر کرده است؛ موضوعی که تحلیلگران انتخاباتی به آن اشاره کرده‌اند.
محورهای اصلی انتخابات چیست؟
هزینه‌های زندگی مهم‌ترین دغدغه رای‌دهندگان محسوب می‌شود. افزایش قیمت بنزین، هزینه مسکن و مخارج پوشش خدمات درمانی، بودجه خانوارها را تحت فشار قرار داده است.
حقوق باروری نیز همچنان یکی از مسائل مهم انتخابات است. مهاجرت و وضعیت دموکراسی در آمریکا از دیگر موضوعاتی هستند که در این رقابت‌ها مطرح‌اند.
جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران و رشد سریع هوش مصنوعی و مراکز داده نیز پرسش‌های بیشتری درباره امنیت، اشتغال و هزینه‌های انرژی ایجاد کرده‌اند.
چه کسانی در انتخابات میان‌دوره‌ای رای می‌دهند؟
بر اساس داده‌های سازمان غیرحزبی یو اس ای فکتس (USAFacts) که اطلاعات دولتی را گردآوری می‌کند، حدود ۲۱۰ میلیون آمریکایی برای رای دادن ثبت‌نام کرده‌اند. این رقم تقریبا معادل هشت نفر از هر ۱۰ شهروند آمریکایی ۱۸ ساله و بالاتر است.
کالیفرنیا با ۲۳.۲ میلیون رای‌دهنده ثبت‌نام‌شده، بیشترین شمار رای‌دهندگان را دارد. پس از آن، تگزاس با ۱۷.۴ میلیون و فلوریدا با ۱۳.۶ میلیون نفر قرار دارند. این سه ایالت در مجموع حدود ۲۶ درصد از کل رای‌دهندگان ثبت‌نام‌شده را تشکیل می‌دهند.
در مقابل، وایومینگ با ۲۷۸ هزار و ۴۶۸ نفر، ورمونت با ۴۵۹ هزار و ۴۵۵ نفر و آلاسکا با ۶۰۳ هزار و ۳۱۰ نفر، کمترین شمار رای‌دهندگان ثبت‌نام‌شده را دارند.
گرایش انتخاباتی گروه‌های مختلف چگونه است؟
نظرسنجی مرکز پژوهشی پیو که از ۲۸ سپتامبر تا چهارم اکتبر انجام شد، نشان داد ۴۴ درصد از رای‌دهندگان ثبت‌نام‌شده از نامزد دموکرات حوزه انتخابیه خود حمایت می‌کنند، در حالی که ۳۶ درصد به نامزد جمهوریخواه گرایش دارند. پنج درصد از نامزد دیگری حمایت می‌کنند و ۱۵ درصد هنوز تصمیم نگرفته‌اند.
در میان مردان، حمایت از دو حزب به طور مساوی تقسیم شده است و ۴۲ درصد از نامزدهای هر یک از دو حزب حمایت می‌کنند. در میان زنان، دموکرات‌ها با ۴۵ درصد در برابر ۳۱ درصد، از حمایت بیشتری برخوردارند.
بررسی گرایش‌های انتخاباتی بر اساس جنسیت، نژاد، سن، سطح تحصیلات و وابستگی حزبی نیز تفاوت‌های قابل توجهی را میان گروه‌های مختلف رای‌دهندگان نشان می‌دهد.
میزان مشارکت در انتخابات آمریکا
شمار آمریکایی‌هایی که در انتخابات میان‌دوره‌ای رای می‌دهند، کمتر از انتخابات ریاست‌جمهوری است. از سال ۱۹۴۴ تاکنون، میانگین مشارکت در انتخابات میان‌دوره‌ای حدود ۴۲ درصد بوده است، در حالی که این رقم در انتخابات ریاست‌جمهوری به ۵۸ درصد می‌رسد.
اگر جمهوری‌خواهان مجلس نمایندگان را از دست بدهند، چه اتفاقی می‌افتد؟
در صورت کنترل مجلس نمایندگان از سوی دموکرات‌ها، این حزب می‌تواند مانع تصویب طرح‌های قانونی جمهوری‌خواهان شود و از طریق کمیته‌های مجلس، تحقیقات و بررسی‌هایی درباره دولت ترامپ انجام دهد. همچنین اختیار استیضاح رئیس‌جمهور در دست مجلس نمایندگان است.
کنترل این مجلس به دموکرات‌ها اهرم فشار بیشتری در زمینه تامین مالی دولت می‌دهد. هر لایحه باید به تصویب هر دو مجلس برسد و به همین دلیل، سنای تحت کنترل جمهوری‌خواهان نمی‌تواند به تنهایی قوانین را تصویب کند.
انتظار می‌رود کنترل مجلس نمایندگان از سوی دموکرات‌ها به تقابل‌های بیشتری بر سر هزینه‌کردهای فدرال منجر شود. این تقابل‌ها می‌تواند ۱۲ لایحه سالانه مورد نیاز برای تامین مالی نهادهای فدرال را نیز در بر بگیرد.
چنین وضعیتی احتمال تعطیلی‌های مجدد دولت را افزایش می‌دهد؛ شرایطی که در آن، با پایان یافتن اعتبارهای مالی، بودجه برخی فعالیت‌ها قطع می‌شود و بسیاری از خدمات فدرال متوقف می‌شوند.
همچنین این احتمال مطرح است که ترامپ در صورت مواجهه با مخالفت کنگره در پیشبرد برنامه‌های داخلی خود، بیش از پیش به سیاست خارجی روی بیاورد.
به طور سنتی، روسای‌جمهوری که در دو سال پایانی دوره خود با دولتی مواجه می‌شوند که کنترل آن میان دو حزب تقسیم شده است، تقریبا به طور انحصاری به سمت سیاست خارجی می‌روند.
اگر جمهوری‌خواهان سنا را از دست بدهند، چه اتفاقی می‌افتد؟
سنای تحت کنترل دموکرات‌ها می‌تواند مانع تصویب قوانین شود و نامزدهای معرفی‌شده از سوی رئیس‌جمهور را رد کند. این نامزدها شامل گزینه‌های تصدی سمت‌های قضات فدرال، قضات دیوان عالی، مقام‌های کابینه و سفیران خواهند بود.
اهمیت کنترل سنا به دوره ریاست‌جمهوری ترامپ محدود نمی‌شود؛ چراکه سناتورها در تایید قضات فدرال نقش دارند و تصمیمات این قضات می‌تواند تا سال‌ها پس از پایان ریاست‌جمهوری او بر آمریکا تاثیر بگذارد.
اگر مجلس نمایندگان رئیس‌جمهور را استیضاح کند، محاکمه او در سنا برگزار خواهد شد. برکناری رئیس‌جمهور از قدرت به رای موافق دوسوم اعضای سنا نیاز دارد؛ حد نصابی که بعید است هیچ یک از دو حزب بتواند به آن دست یابد.
آیا پیروزی دموکرات‌ها در هر دو مجلس به معنای کنترل کامل قدرت است؟
پیروزی دموکرات‌ها در هر دو مجلس به معنای در اختیار گرفتن کامل قدرت نخواهد بود، زیرا ترامپ همچنان رئیس‌جمهور باقی می‌ماند و می‌تواند قوانین مصوب را وتو کند. برای بی‌اثر کردن وتوی رئیس‌جمهور، رای موافق دوسوم اعضای هر دو مجلس لازم است.
همچنین، بر اساس قواعد سنا، برای پایان دادن به بحث درباره بیشتر لوایح قانونی به ۶۰ رای نیاز است، هرچند برخی لوایح بودجه‌ای را می‌توان با اکثریت ساده تصویب کرد. بنابراین، کسب اکثریتی شکننده در سنا لزوما به معنای امکان تصویب برنامه‌های یک حزب نیست.
مجلس نمایندگان تحت کنترل دموکرات‌ها می‌تواند روند استیضاح ترامپ را آغاز کند؛ رئیس‌جمهوری که تاکنون دو بار استیضاح شده است. با این حال، برکناری رئیس‌جمهور مستلزم رای موافق دوسوم اعضای سنا خواهد بود.
در همین زمینه، احتمال استیضاح مجدد ترامپ پایین است، زیرا دموکرات‌ها پیش‌تر دو بار این اقدام را انجام داده‌اند و جمهوری‌خواهان در حمایت از ترامپ متحد شده‌اند. در عین حال، انتظار می‌رود تحقیقات و بررسی‌های نظارتی درباره دولت او انجام شود.
نتایج انتخابات چه زمانی مشخص خواهد شد؟
انتشار نتایج انتخابات از ساعت ۱۸ به وقت شرق آمریکا در سوم نوامبر ۲۰۲۶، برابر با ساعت ۲۳ به وقت گرینویچ و ساعت ۲:۳۰ بامداد چهارشنبه چهارم نوامبر به وقت ایران، هم‌زمان با بسته شدن نخستین شعبه‌های رای‌گیری آغاز خواهد شد. با این حال، تعیین نتیجه برخی رقابت‌های نزدیک ممکن است چند روز طول بکشد.
نتایج شب انتخابات اولیه هستند و شمارش نهایی آرا ممکن است چند روز و گاهی چند هفته طول بکشد. مقام‌های انتخاباتی باید آرای پستی، آرای موقت و سایر آرای باقی‌مانده را شمارش کنند و سپس نتایج را به طور رسمی تایید کنند. سرعت این روند در ایالت‌های مختلف متفاوت است و در برخی ایالت‌ها ممکن است یک هفته یا بیشتر طول بکشد.
برخی رقابت‌ها نیز ممکن است به مرحله‌ای فراتر از انتخابات سوم نوامبر کشیده شوند. در جورجیا، اگر هیچ نامزدی در رقابت سنا اکثریت آرا را به دست نیاورد، انتخابات به دور دوم کشیده می‌شود که اول دسامبر برگزار خواهد شد.
نتایج اولیه ممکن است تصویری گمراه‌کننده از نتیجه نهایی ارائه دهند. از آنجا که جمهوری‌خواهان در گذشته کمتر از دموکرات‌ها تمایل به رای دادن از طریق پست داشته‌اند، ممکن است نتایج اولیه در برخی ایالت‌ها به نفع نامزدهای جمهوریخواه به نظر برسد، اما با شمارش آرایی که دیرتر دریافت یا پردازش می‌شوند، فاصله نامزدها کاهش یابد یا حتی پیشتازی تغییر کند. به این پدیده «سراب سرخ» گفته می‌شود.
در ایالت‌هایی که ابتدا آرای پستی را شمارش می‌کنند، ممکن است عکس این وضعیت رخ دهد.
تاخیر در شمارش آرا یا تغییر نامزدی که پیشتاز رقابت است، به خودی خود نشانه تقلب انتخاباتی نیست.
انتخابات میان‌دوره‌ای سوم نوامبر ۲۰۲۶ تعیین خواهد کرد که چه کسانی قوانین را تدوین می‌کنند، بر عملکرد دولت نظارت خواهند داشت و کنترل هزینه‌کردهای فدرال را در دست می‌گیرند؛ موضوعی که توازن قدرت را در باقی‌مانده دوره ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ مشخص خواهد کرد.
انتخابات میان‌دوره‌ای سوم نوامبر ۲۰۲۶ یکی از مهم‌ترین مقاطع سیاسی آمریکا در دوره دوم ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ به شمار می‌رود. این انتخابات در شرایطی برگزار می‌شود که نگرانی‌های اقتصادی، نارضایتی از هزینه‌های زندگی و اختلاف‌نظرها درباره سیاست خارجی، فضای سیاسی کشور را تحت تأثیر قرار داده‌اند.
نظرسنجی‌های منتشرشده تا ۲۶ اکتبر نشان می‌دهند که دموکرات‌ها در رقابت سراسری برای مجلس نمایندگان از موقعیت مناسبی برخوردارند. با این حال، رقابت برای سنا همچنان پیچیده‌تر است و نتیجه نهایی به عملکرد نامزدها در ایالت‌های مختلف و میزان مشارکت رأی‌دهندگان بستگی دارد.
برای ترامپ، حفظ اکثریت جمهوری‌خواهان فرصتی برای ادامه برنامه‌های دولت با موانع کمتر کنگره خواهد بود. در مقابل، از دست دادن اکثریت در یک یا هر دو مجلس می‌تواند دوره پایانی ریاست‌جمهوری او را با نظارت شدیدتر، مذاکرات دشوارتر و محدودیت‌های سیاسی بیشتری همراه کند.
انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا نه‌تنها درباره ترکیب آینده کنگره، بلکه درباره میزان اعتماد عمومی به دولت ترامپ و توانایی او برای ادامه اجرای برنامه‌هایش داوری خواهد کرد. نتیجه این رقابت می‌تواند مسیر سیاست داخلی آمریکا، روابط میان کاخ سفید و کنگره و بخشی از جهت‌گیری‌های واشنگتن در عرصه بین‌المللی را در دو سال آینده تحت تأثیر قرار دهد.
انتهای پیام
