مجتبی طحان در گفت‌وگو با ایسنا اظهار کرد: گاهی فقط چند دقیقه برای نجات جان یک انسان فرصت داریم اما یک جابه‌جایی اشتباه می‌تواند آسیب مصدوم را شدیدتر کند. پیش از هر اقدامی باید مطمئن شویم صحنه امن است؛ اگر خطر آتش‌سوزی، برق‌گرفتگی، ریزش یا انفجار وجود دارد، ابتدا باید محیط را ایمن کنیم و سپس تنفس، هوشیاری و خونریزی مصدوم را بررسی کنیم.
وی ادامه داد: اگر فرد سقوط کرده باشد، تصادف داشته یا ضربه شدید دیده باشد، باید احتمال آسیب گردن و ستون فقرات را جدی بگیریم. در این شرایط، سر و گردن مصدوم نباید ناگهانی حرکت داده شود و بدن باید صاف و بدون پیچش جابه‌جا شود.
معاون آموزش و پژوهش جمعیت هلال احمر خوزستان گفت: تا زمانی که خطر فوری وجود ندارد، نباید مصدوم را بی‌دلیل حرکت داد. در شرایط کمبود امکانات می‌توان از پتو، لباس ضخیم یا چوب برای حمل استفاده کرد و کشیدن آرام مصدوم روی پتو معمولا از بلند کردن ناگهانی ایمن‌تر است.
طحان در ادامه بیان کرد: اگر مصدوم هوشیار باشد و توان و امکان راه رفتن داشته باشد، بهتر است با کمک امدادگران آرام حرکت کند اما اگر بیهوش یا بدحال باشد، حمل باید آرام، هماهنگ و بدون ضربه و با تجهیزات انجام شود. هنگام بلند کردن مصدوم نیز امدادگران باید هماهنگ حرکت کنند تا بدن مصدوم کمترین حرکت را داشته باشد.
وی در پایان تاکید کرد: در کمک‌های اولیه، هدف فقط جابه‌جا کردن مصدوم نیست بلکه جلوگیری از آسیب بیشتر به اوست؛ گاهی یک حمل درست و اصولی می‌تواند از فلج شدن یا حتی مرگ جلوگیری کند.
انتهای پیام
