به گزارش ایسنا، در صورت عدم‌پیروزی قاطع هر یک از دو اردوگاه، اسرائیل برای تشکیل دولت بعدی در روزهای آینده با چهار سناریوی احتمالی روبه‌رو خواهد بود:

تشکیل ائتلاف

احزاب بلافاصله مذاکرات خود را آغاز خواهند کرد تا به حد نصاب ۶۱ کرسی در کنست (پارلمان) ۱۲۰ نفره دست یابند؛ هدفی که دستیابی به آن پیچیده به نظر می‌رسد.

اسحاق هرتزوگ، رئیس رژیم صهیونیستی با نمایندگان احزاب مختلف رایزنی خواهد کرد و نامزدی را که بهترین موقعیت را برای تشکیل دولت دارد، مامور این کار خواهد کرد؛ این فرد لزوما از حزبی که بیشترین کرسی‌ها را دارد نخواهد بود بلکه کسی است که بیشترین شانس را برای کسب حمایت پارلمانی لازم داشته باشد.

احزاب عرب، به‌ویژه «فهرست متحد عربی» آمادگی خود را برای همکاری با ائتلافی به رهبری گادی آیزنکوت، رقیب نتانیاهو در این انتخابات و رهبر جناح اپوزیسیون ابراز کردند؛ با این حال، آیزنکوت ترجیح داد از آن‌ها فاصله بگیرد چراکه حمایت آن‌ها را در جریان کمپین انتخاباتی یک نقطه ضعف احتمالی می‌دانست.

در مورد ائتلاف نتانیاهو نیز هیچ گزینه روشنی برای کسب کرسی‌های بیشتر وجود ندارد؛ به‌ویژه پس از آنکه چندین حزب کوچک راست‌گرا نتوانستند از حد نصاب انتخاباتی لازم برای ورود به کنست عبور کنند.

این مذاکرات ممکن است دشوار و طولانی شوند چراکه طرفین بر منافع محدود خود پافشاری می‌کنند؛ وضعیتی که می‌تواند به تشکیل کابینه‌های ناپایدار منجر شود.

پس از آخرین انتخابات که در نوامبر ۲۰۲۲ برگزار شد، تشکیل دولت توسط بنیامین نتانیاهو ۵۸ روز به طول انجامید.

دولت اقلیت

اگر هیچ ‌یک از جناح‌ها موفق به کسب ۶۱ کرسی نشوند، ممکن است یک نامزد تلاش کند بدون داشتن اکثریت، اداره امور را در دست بگیرد و در عوض در هر مورد به‌طور جداگانه به حمایت سایر قانون‌گذاران متکی باشد.

در این سناریو، قانون‌گذاران متعلق به اقلیت عرب که ۲۰ درصد از جمعیت را تشکیل می‌دهند می‌توانند نقشی کلیدی ایفا کنند.

فهرست متحد عربی به رهبری منصور عباس، پیشتر در جایگاه «تعیین‌کننده سرنوشت دولت» ظاهر شده بود؛ زمانی که به نخستین حزب عربی تبدیل شد که به یک دولت اسرائیلی پیوست؛ دولتی که بخشی از یک ائتلاف به رهبری نفتالی بنت و یائیر لاپید بود و برای مدتی کوتاه میان سال‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۲ قدرت را در دست داشت.

حزب عربی «فهرست مشترک» پیشنهاد داده است تا برای هر ائتلافی که نتانیاهو را از قدرت کنار بزند، نقش یک پشتیبان را ایفا کند.

تال الویتس، تحلیلگر سیاسی خاطرنشان کرد که مشارکت بسیار بالای اعراب در انتخابات، نشان‌دهنده تمایلی قوی برای مشارکت و همکاری است.

آیزنکوت هیچ‌گونه تمایل علنی برای حتی بررسی چنین احتمالی نشان نداده است؛ در حالی که نتانیاهو در جریان کمپین انتخاباتی خود تلویحا گفت که رأی دادن به جناح مخالف ممکن است به حضور اعراب در دولت منجر شود.

الویتس توضیح داد: در نهایت فعلا به نظر می‌رسد که احتمال تشکیل یک دولت اقلیت به رهبری آیزنکوت وجود دارد، هرچند بسته به نتایج نهایی، این وضعیت ممکن است تغییر کند.

دولت «وحدت»

اگرچه با توجه به دوقطبی‌شدن شدید در اسرائیل، گزینه تشکیل دولت وحدت بسیار بعید به نظر می‌رسد اما از نظر تئوریک این سناریویی است که بیش از هر حالت دیگری می‌تواند به تشکیل دولتی با افراط‌گرایی کمتر منجر شود.

تحلیلگران سیاسی اسرائیلی بارها احتمال تشکیل یک دولت وحدت را بررسی کرده‌اند؛ دولتی که در آن نتانیاهو متحدان راست‌گرای افراطی و احزاب مذهبی را کنار می‌گذارد تا با آیزنکوت که در طیفی از مسائل امنیتی دیدگاه‌های مشابهی با او دارد ائتلاف کند.

چنین ائتلاف گسترده‌ای، احزاب عرب را در بر نخواهد گرفت.

نتایج یک نظرسنجی که در ۱۶ اکتبر منتشر شد، نشان می‌دهد که ۵۵ درصد از اسرائیلی‌ها تشکیل دولت وحدت را به برگزاری انتخابات جدید ترجیح می‌دهند، مگر آنکه انتخابات تازه منجر به کسب اکثریتی قاطع شود.

در سال ۲۰۲۰، بنیامین نتانیاهو و بنی گانتس که یک ژنرال بازنشسته و چهره‌ای میانه‌رو، بسیار شبیه به آیزنکوت است پس از برگزاری سه انتخابات در کمتر از یک سال، به توافقی برای تقسیم قدرت دست یافتند که شامل سازوکار نخست‌وزیری چرخشی بود. با این حال، این شراکت تنها پس از یک سال از هم پاشید و به برگزاری انتخاباتی جدید منجر شد.

هر سناریویی از این دست، با مخالفت شدید هر دو طرف مواجه خواهد شد؛ به‌ویژه از سوی بلوک مخالفان که تمام کارزار انتخاباتی خود را بر پایه کنار زدن نتانیاهو بنا کرده و او را فردی فاقد صلاحیت برای رهبری معرفی کرده بودند.

بن‌بست و انتخابات جدید

اگر هیچ ‌یک از نامزدها در تشکیل دولت موفق نشوند، رژیم صهیونیستی ناچار خواهد شد دوباره انتخابات برگزار کند.

رژیم صهیونیستی بین آوریل ۲۰۱۹ تا مارس ۲۰۲۱ چهار بار انتخابات برگزار کرد زیرا سیاستمداران نتوانستند ائتلافی کارآمد و پایدار تشکیل دهند.

طبق روال نامزدی که توسط رئیس اسرائیل انتخاب می‌شود، ۲۸ روز فرصت دارد تا ائتلافی تشکیل دهد که این مهلت می‌تواند ۱۴ روز دیگر نیز تمدید شود هرچند راهکارهای قانونی دیگری نیز وجود دارد که می‌توان از طریق آن‌ها از برگزاری فوری انتخابات جدید جلوگیری کرد.

انتهای پیام