محمد فیضی در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به انتشار دستور جمع‌آوری چوب‌های خشک کف جنگل در روزهایی که جنگل‌های ایران زیر فشار خشکسالی، آفت، آتش‌سوزی و بهره‌برداری‌های نادرست نفس می‌کشند، اظهار کرد: این دستور نگرانی جدی میان متخصصان و دوستداران طبیعت ایجاد کرده است و نگرانی بی‌دلیل نیست، زیرا چوب‌های خشک کف جنگل زباله نیستند، آن‌ها ستون فقرات حیات جنگل هستند.

وی خاطرنشان کرد: تنه‌های افتاده خانه هزاران موجود ریز و درشت‌اند؛ قارچ‌ها، حشرات مفید، خزندگان، پرندگان و حتی نهال‌های جوان. حذف آن‌ها یعنی حذف یک اکوسیستم کامل. این چوب‌ها آرام‌آرام تجزیه می‌شوند و خاک جنگل را با نیتروژن، فسفر و کربن غنی می‌کنند؛ چیزی که هیچ کود شیمیایی قادر به جایگزینی آن نیست.

فیضی خاطرنشان کرد: چوب‌های کف جنگل مانند سدهای کوچک طبیعی، سرعت رواناب را کم می‌کنند، فرسایش را کاهش می‌دهند و به نفوذ آب در خاک کمک می‌کنند. وجود چوب‌های خشک رطوبت خاک را حفظ می‌کند، از گسترش آتش جلوگیری می‌کند و به احیای طبیعی جنگل کمک می‌کند.

وی تصریح کرد: جنگل یک موجود زنده است، خودش می‌داند چگونه زخم‌هایش را ترمیم کند، برداشتن چوب‌های خشک یعنی برداشتن دارو از بدن جنگل؛ این نوع دخالت‌های غیرعلمی می‌تواند پیامدهای تهدیدکننده در زیستگاه‌ها به همراه داشته باشد؛ از جمله کاهش تنوع زیستی، تشدید فرسایش خاک، افزایش خطر سیلاب، کاهش قدرت احیای طبیعی و آسیب به چرخه مواد غذایی جنگل.

عضو شورای هماهنگی شبکه تشکل‌های محیط زیست و منابع طبیعی کشور همچنین با تأکید بر اینکه چوب‌های خشک کف جنگل سرمایه‌اند نه ضایعات، یادآوری کرد: جنگل را باید دید، فهمید و سپس تصمیم گرفت، نه اینکه با بیل و کامیون وارد قلب طبیعت شد. از مردم و فعالان محیط زیست می‌خواهیم توقف جمع‌آوری چوب در عرصه‌های طبیعی را مطالبه کنند، بر مدیریت علمی مطابق اصول اکولوژی و آبخیزداری تأکید کنند، از کارشناسان مستقل برای تصمیم‌سازی درست حمایت کنند و آگاهی عمومی درباره نقش چوب‌های خشک در سلامت جنگل را افزایش دهند.

انتهای پیام