حمیدرضا گل‌محمدی تواندشتی، کارشناس نمایش و مسئول کانون تئاتر سیاوشان جهاد دانشگاهی واحد مازندران، در ارزیابی این اثر نمایشی با اشاره به ظرفیت‌های داستانی و بازیگری «برفاب» در گفت‌وگو با ایسنا، اظهار کرد: این نمایش از ایده‌ای قابل تأمل برخوردار است و تلاش می‌کند با بهره‌گیری از فضایی روان‌شناختی و فلسفی، مخاطب را با مفاهیمی چون رؤیا، واقعیت، خاطره و انکار روبه‌رو کند.
وی افزود: عنوان و مضمون اثر نیز به‌خوبی با جهان مفهومی آن ارتباط دارد؛ گویی برخی رؤیاها برای ادامه حیات، ناگزیر از تغییر شکل و حتی آب‌شدن در مرز واقعیت هستند.
وی با اشاره به بازی بازیگر نقش ماهرخ افزود: این بازیگر از بیان و ادای کلمات مناسبی برخوردار بود و توانست با تسلط بر نقش، ارتباط قابل قبولی با شخصیت برقرار کند. باورپذیری بازی، حضور مؤثر در موقعیت‌های نمایشی و توجه به ویژگی‌های شخصیتی ماهرخ از جمله نقاط قوت این بخش از اجرا بود.
این کارشناس نمایش در عین حال، درباره بازی بازیگران نقش‌های روشنک و روهان گفت: در بخش‌هایی از اجرا، بیان دیالوگ‌ها با یکنواختی همراه بود و فراز و فرودهای لازم در صدا، احساس و لحن به اندازه کافی دیده نمی‌شد. در نمایش‌هایی با محتوای روان‌شناختی، تنوع در بیان، کنترل انرژی و انتقال درست احساسات نقش مهمی در همراه‌کردن مخاطب دارد؛ ازاین‌رو، توجه بیشتر به تغییرات عاطفی و صوتی می‌تواند به باورپذیری شخصیت‌ها و پویایی اجرا کمک کند.
گل‌محمدی تواندشتی با اشاره به اهمیت طراحی نور در فضاسازی نمایش اظهار کرد: نورپردازی یکی از عناصر تأثیرگذار در انتقال مفاهیم و ایجاد فضای مناسب در آثار نمایشی است. در نمایش «برفاب» نیز با توجه به ماهیت ذهنی و روان‌شناختی روایت، انتظار می‌رفت طراحی نور نقش پررنگ‌تری در شکل‌گیری فضای مورد نظر داشته باشد؛ بااین‌حال، محدودیت امکانات و تجهیزات نوری سالن نمایش جعبه‌سیاه اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی ساری، بر کیفیت بهره‌گیری از این ظرفیت تأثیر گذاشته است.
وی افزود: بخشی از ضعف‌های اجرایی در حوزه نورپردازی را باید در کنار محدودیت زیرساخت‌ها و امکانات سالن بررسی کرد. تجهیز و به‌روزرسانی امکانات فنی سالن‌های نمایشی، به‌ویژه در حوزه نور و صدا، می‌تواند زمینه ارتقای کیفیت آثار و افزایش توان اجرایی گروه‌های تئاتری را فراهم کند.
این کارشناس نمایش همچنین با اشاره به حضور هم‌زمان کارگردان در مقام بازیگر در نمایش «برفاب» بیان کرد: به‌طور معمول، بهتر است کارگردان در جریان اجرای اثر، مسئولیت بازیگری را بر عهده نگیرد؛ چراکه حضور او روی صحنه، امکان نظارت مستقیم و اشراف کامل بر روند اجرا، هماهنگی بازیگران، ریتم نمایش و شناسایی کاستی‌های احتمالی را محدود می‌کند.
وی ادامه داد: کارگردان باید در جایگاه ناظر بیرونی، بتواند از زاویه‌ای جامع و مستقل، کیفیت اجرای اثر را ارزیابی و در صورت لزوم، اصلاحات و هدایت‌های لازم را اعمال کند. هنگامی که کارگردان خود درگیر ایفای نقش باشد، بخشی از ظرفیت نظارتی او کاهش می‌یابد و ممکن است این مسئله بر هماهنگی کلی و کیفیت نهایی نمایش تأثیر بگذارد.
گل‌محمدی تأکید کرد: البته بازیگری هم‌زمان کارگردان در برخی آثار نمایشی امری امکان‌پذیر است، اما این شیوه نیازمند پیش‌بینی سازوکار نظارتی مستقل و بهره‌گیری از دستیار کارگردان توانمند است تا انسجام اجرایی و کنترل جزئیات نمایش در طول اجرا حفظ شود.
وی در جمع‌بندی ارزیابی خود خاطرنشان کرد: نمایش «برفاب» از ایده و ظرفیت‌های قابل اعتنایی برخوردار است و تلاش گروه تئاتر صنم برای پرداختن به موضوعی متفاوت و تأمل‌برانگیز شایسته توجه است. بااین‌حال، تقویت فراز و فرودهای بازیگری، توجه بیشتر به طراحی و اجرای نور، استفاده از ظرفیت‌های فنی سالن و ایجاد سازوکار نظارتی مؤثر در فرایند اجرا می‌تواند به ارتقای کیفیت نهایی اثر کمک کند.
نمایش «برفاب» به نویسندگی و کارگردانی میثم رایکا و با بازی میثم رایکا، رومینا مصلایی و فاطمه خداپرست، از ۱۲ تا ۱۷ آبان در سالن نمایش جعبه‌سیاه اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی ساری روی صحنه رفته است. حمیدرضا بختو به‌عنوان دستیار کارگردان، سیدمهدی مدق در بخش موسیقی و نرگس اسماعیلی به‌عنوان مدیر روابط عمومی در این اثر حضور دارند.
این نمایش با طرح این پرسش که «بعضی رؤیاها برای زنده ماندن، باید آب شوند»، مخاطب را به مواجهه با مرزهای پیچیده حقیقت و خیال فرامی‌خواند و فرصتی برای تأمل در لایه‌های پنهان ذهن و تجربه‌های انسانی فراهم می‌آورد.
انتهای پیام
