شنبه ۱۶ آبان ۱۴۰۵ | ۱۷:۳۵
منبع: نمایندگی مازندران
کاهش ۳۰ درصدی مصرف آب و نهاده‌ها در مزارع الگویی برنج مازندران

کاهش ۳۰ درصدی مصرف آب و نهاده‌ها در مزارع الگویی برنج مازندران

مازندران (ایسنا) - رئیس معاونت مؤسسه تحقیقات برنج کشور از کاهش ۳۰ درصدی مصرف آب، سموم و نهاده‌های کشاورزی و افزایش متوسط ۳۰۰ کیلوگرمی محصول در هر هکتار از مزارع الگویی برنج مازندران خبر داد و بر ضرورت توسعه روش‌های نوین کشت برای اقتصادی‌کردن برنجکاری و حفظ شالیزارهای شمال تأکید کرد.

وحید خسروی روز شنبه ۱۶ آبان در رویداد ویژه مزارع الگویی برنج مازندران که در مرکز ترویج و توسعه تکنولوژی هراز واقع در محمودآباد برگزار شد، اظهار کرد: بررسی‌های کارشناسی در این مزارع نشان می‌دهد علاوه بر کاهش ۳۰ درصدی مصرف آب، سموم و انواع نهاده‌ها، به‌طور متوسط در هر هکتار ۳۰۰ کیلوگرم افزایش محصول به دست آمده است.

اقتصادی‌کردن برنجکاری؛ راهی برای حفظ شالیزارها

وی با بیان اینکه شالیزارهای شمال متعلق به نسل آینده است، افزود: برای حفاظت از این اراضی باید برنجکاری را با روش‌های نوین آسان‌تر و مهم‌تر از آن، اقتصادی کرد.

این محقق برنج کشور، راهبرد خودکفایی برنج را در گرو توجه به حفظ زمین و ترویج مزارع الگویی کشت در شمال دانست و تصریح کرد: اگر یافته‌های کشاورزی با به‌کارگیری کارشناسان برنج در مزارع به‌درستی پیاده‌سازی و عملیاتی شود، شکاف تولید تا اندازه قابل توجهی جبران خواهد شد و کشاورز نیز انگیزه بیشتری برای تداوم برنجکاری خواهد داشت.

خسروی با اشاره به ضرورت توسعه مکانیزاسیون و تأمین بذر گواهی‌شده برنج گفت: اینکه پس از چهار دهه کمتر از ۳۰ درصد بذر مورد نیاز برنج به‌صورت گواهی‌شده تأمین می‌شود، نشان‌دهنده عقب‌ماندگی جدی در مسیر خودکفایی راهبردی برنج است.

وی حمایت از برنج ایرانی را معادل حمایت از امنیت ملی توصیف کرد و ادامه داد: در حال حاضر ارقام تیسا، امید و هلال به‌عنوان ارقام کیفی و پرمحصول، عملکرد بسیار خوبی دارند که باید مورد حمایت قرار گیرند.

 تغییر کاربری؛ تهدیدی برای آینده شالیزارهای شمال

رئیس معاونت مؤسسه تحقیقات برنج کشور، استمرار و گسترش مزارع الگویی برنج در شمال را راهکاری مهم برای حفظ زمین‌های شالیزاری دانست و بیان کرد: افزایش قیمت زمین و به‌تبع آن تغییر کاربری‌ها، خطر از دست رفتن شالیزارهای شمال را دوچندان کرده است؛ بنابراین اگر به ارزش افزوده تولید برنج توجه نشود، زمین‌های شالیزاری برای نسل آینده حفظ نخواهند شد.

خسروی با اشاره به اهمیت حفظ ساختار خاک شالیزارها اظهار کرد: در سال‌های اخیر و با اجرای طرح‌های مشترک برای زیست‌بوم شالیزارهای مازندران، فعالیت‌های تحقیقاتی و ترویجی در مسیر کاهش استفاده از نهاده‌های شیمیایی و جلوگیری از تخریب بافت و خاک حاصلخیز استان مورد توجه قرار گرفته است.

وی با اشاره به برنامه‌های سالانه نهادهای بین‌المللی برای پاسداشت خاک افزود: معاونت مؤسسه تحقیقات برنج کشور در آمل نیز هر سال این برنامه را با حضور کارشناسان، محققان و کشاورزان پیشرو برگزار می‌کند و در آن، اهمیت حفظ خاک و راهکارهای زیستی برای نگهداری حاصلخیزی خاک مازندران بررسی می‌شود.

مدیریت تلفیقی؛ نسخه علمی برای کاهش مصرف نهاده‌ها

رئیس معاونت مؤسسه تحقیقات برنج کشور ادامه داد: بر اساس همکاری مشترک معاونت مؤسسه تحقیقات برنج با مؤسسه تحقیقات گیاه‌پزشکی، دستورالعمل مدیریت تلفیقی محصول برنج در زیست‌بوم شالیزار با هدف مصرف بهینه نهاده‌ها، کاهش خلأ عملکرد و پایداری تولید تهیه شده است.

خسروی گفت: در این دستورالعمل، راهکارهایی برای افزایش تولید، کاهش فاصله عملکرد واقعی با ظرفیت تولید، مصرف بهینه نهاده‌ها و حفظ تنوع زیستی شالیزارها پیش‌بینی شده است تا در نهایت محصول سالم‌تری به دست مصرف‌کنندگان برسد. در این مسیر، یافته‌های تحقیقاتی با همکاری کارشناسان ترویجی و کشاورزان پیشرو در مزارع اجرا می‌شود.

وی با اشاره به اهمیت رعایت اصول تغذیه برنج توضیح داد: بر اساس بررسی‌های انجام‌شده، کاهش ۵۰ کیلوگرمی مصرف کود شیمیایی اوره می‌تواند صرفه‌جویی قابل توجهی در هزینه‌های تولید به همراه داشته باشد. صرفه‌جویی ۲۵۰ میلیون مترمکعبی آب با آبیاری تناوبی این محقق برنج کشور، آبیاری تناوبی را از دیگر یافته‌های علمی در حوزه برنجکاری شمال عنوان کرد و گفت: اجرای این طرح می‌تواند مصرف آب را تا ۱۵ درصد کاهش دهد که معادل ذخیره‌سازی ۲۵۰ میلیون مترمکعب آب در مازندران است.

خسروی افزود: اگر نیمی از ۲۳۰ هزار هکتار اراضی شالیزاری استان به طرح آبیاری تناوبی مجهز شود، میزان آب صرفه‌جویی‌شده می‌تواند نیاز آبی ۲۵ هزار هکتار از اراضی را تأمین کند.

وی با بیان اینکه استفاده از یافته‌های علمی و کشاورزی در برنجکاری هنوز به یک رویه عمومی تبدیل نشده است، گفت: کشت برنج همچنان در بسیاری از موارد بر اساس یافته‌های علمی و پژوهشی انجام نمی‌شود و همین مسئله مشکلاتی مانند افزایش بی‌رویه مصرف نهاده‌ها، آلودگی آب و خاک، بالا رفتن هزینه تولید و ضایعات، اتلاف سرمایه و برداشت عملکردی غیرواقعی در هر هکتار را به دنبال داشته است.

انتهای پیام

آخرین اخبار استان‌ها