پژوهشگران دانشگاه منچستر دریافتند که چربی‌های طبیعی موجود روی پوست حاوی نشانه‌های شیمیایی مرتبط با این بیماری هستند.
پارکینسون، نوعی اختلال مغزی است که به‌تدریج بر حرکت بدن تاثیر می‌گذارد. افراد مبتلا به این بیماری ممکن است به لرزش، سفتی عضلات، کندی حرکات و اختلال در حفظ تعادل دچار شوند هرچند تغییرات خواب و علائم دیگر ممکن است بسیار زودتر ظاهر شوند.
در حال حاضر، پزشکان عمدتا با بررسی علائم و سوابق پزشکی افراد، بیماری پارکینسون را تشخیص می‌دهند. این کار در مراحل اولیه بیماری دشوار است، زیرا علائم ممکن است خفیف باشند یا به نشانه‌های بیماری‌های دیگر شباهت داشته باشند.
آغاز این پژوهش به مشاهده‌ای غیرمعمول از سوی جوی میلن، پرستار بازنشسته، بازمی‌گردد. وی سال‌ها پیش از تشخیص بیماری همسرش متوجه تغییر بوی بدنش شده بود. حس بویایی بسیار قوی میلن باعث شد دانشمندان بررسی کنند که آیا بیماری پارکینسون ترکیبات شیمیایی ترشح شده از پوست را تغییر می‌دهد یا خیر.
پژوهشگران برای این منظور، با استفاده از سواب‌های ساده، نمونه‌هایی از سبوم (چربی طبیعی پوست که به محافظت از آن کمک می‌کند) جمع‌آوری کردند. سپس با استفاده از تجهیزات آزمایشگاهی حساس، هزاران ویژگی شیمیایی موجود در این نمونه‌ها را اندازه‌گیری کردند.
آنان با بررسی نمونه‌های بیش از ۷۰۰۰ نفر در سراسر جهان، به الگوی تکرارشونده‌ای مرتبط با بیماری پارکینسون دست یافتند. از میان حدود ۱۵ هزار ویژگی شیمیایی اندازه‌گیری شده، تقریبا یک مورد از هر ۱۰ مورد، تفاوتی پایدار میان افراد مبتلا و افراد فاقد این بیماری نشان می‌داد.
پژوهشگران همچنین مشاهده کردند که برخی الگوهای شیمیایی با پیشرفت بیماری تغییر می‌کنند. این یافته احتمال استفاده از نمونه‌های پوستی را نه فقط برای کمک به تشخیص پارکینسون، بلکه برای پیگیری تغییرات بیماری در طول زمان مطرح می‌کند.
در پژوهشی مرتبط که نتایج آن در سال ۲۰۲۵ در نشریه علمی «npj Parkinson’s Disease» منتشر شد، علائمی به دست آمد که نشان داد ترکیبات شیمیایی پوست ممکن است به شناسایی افراد در معرض خطر ابتلا به پارکینسون، پیش از بروز علائم معمول حرکتی، کمک کنند و دانشگاه منچستر در حال حاضر نیز نتایج جدیدترین پژوهش را تشریح کرد.
پژوهشگران اکنون امیدوارند این روش را در آزمایشگاه بالینی و روی افرادی که احتمال ابتلا به پارکینسون در آنان وجود دارد و همچنین افرادی با علائم مشابه آزمایش کنند. هدف این است که مشخص شود آیا این آزمایش می‌تواند به‌طور قابل اعتماد در تصمیم‌گیری پزشکان برای ارجاع بیماران به متخصصان کمک کند یا خیر.
این یافته‌ها امیدوارکننده هستند، زیرا نمونه‌گیری از پوست سریع است و به استفاده از سوزن نیاز ندارد. با این حال، این روش هنوز به‌عنوان آزمایش تشخیصی معمول تایید نشده است و برای مشخص شدن میزان دقت آن در تشخیص پارکینسون و تمایز این بیماری از سایر اختلالات، به پژوهش‌های گسترده‌تر در شرایط واقعی نیاز است.
بر اساس گزارش وب‌سایت نوریج، در صورت موفقیت این پژوهش‌ها، روش جدید می‌تواند مسیر تشخیص بیماری را کوتاه‌تر کند اما در شرایط فعلی، افرادی که نگران علائم احتمالی پارکینسون هستند باید به پزشک مراجعه کنند و به تغییر بوی بدن به‌عنوان مبنای تشخیص بیماری تکیه نکنند.
انتهای پیام
