حبیب اسمعیلخانی در گفتوگو با ایسنا، در وصف فضای کتابخانه اظهار کرد: کتابخانه مکانی امن که در آن، فارغ از تمامی دغدغههای هستی و در همنشینی با اندیشمندان بزرگ، میتوان دمی از دنیا و شر و شورش آسود. این توصیف، گویای آن است که کتابخانه نه تنها مخزن دانش، که مأمنی برای آرامش روح و تأمل در اندیشههای والای انسانی است.
وی افزود: یکی از جالبترین خاطراتی که از مراجعان به کتابخانه در خاطرم است خواهران سهقلو بودند. یکی از این خواهران عضو کتابخانه بود اما هر سه آنها در فواصل مختلف از ما کتاب میگرفتند و تا مدتها ما از این موضوع اطلاع نداشتیم.
مسئول کتابخانه عارف قزوین با تأکید بر این موضوع که رمان و ادبیات ایرانی و خارجی در همه دههها بیشترین میزان امانت را داشتهاند، تصریح کرد: تحولات اجتماعی و مسائل روز، اثر مستقیمی بر موضوعات مورد مطالعه دارند. اغلب کتابهای مورد مطالعه در دهههای ۵۰، ۶۰ و ۷۰ کتابهایی در موضوعات دین و مسائل انقلاب اسلامی بودند؛ ولی به مرور مسائل اجتماعی و جامعه شناسی و امروزه کتابهای انگیزشی و روانشناسی مورد مطالعه هستند.
اسمعیلخانی درخصوص تجارب کتابخوانی خود بیان کرد: در هر برههای از زندگی کتابهای خاصی پاسخگوی نیاز درونی انسان هستند. برای بنده در سالهای اخیر کتابهای سرگذشتنامه یا مصاحبه با بزرگان، ژانرهای مورد علاقهام برای مطالعه شبانه است که تجربیات و دیدگاههای درستی را منتقل میکنند.
وی افزود: از جمله کتابهای مورد پسند بنده «خاطرات یک مترجم» اثر «محمد قاضی»، کتاب «هوشنگ دوم» از «هوشنگ مرادی کرمانی»، کتاب «خاطرات» از «محمد علی فروغی» و کتاب «روزها» اثر «محمدعلی ندوشن» است.
اسمعیلخانی درخصوص تأثیر خواندن کتاب بر انسان بیان کرد: عمق، بینش و دانش انسان بعد از خواندن کتاب درست کاملأ متفاوت میشود؛ نگاه او به هستی تغییر میکند و درک او متناسب با آن جهانبینی دستخوش تغییر میشود. اما فضای مجازی و دیجیتال، انسانی سطحی و کم عمق میسازد که اگر چه شاید زود به پاسخ پرسش مورد نظرش میرسد ولی عمق لازم را برای انگیختگی ذهنی فرد به دست نمیآورد.
انتهای پیام