مهدی صفیخانی با ابراز مخالفت خود نسبت به غذادهی غیرضروری به حیات وحش به ایسنا، گفت: من حتی بهعنوان یک کارشناس با این اقدام مخالف هستم. چراکه باید موضوع را از منظر علمی و کارشناسی و نه صرفاً از روی ترحم بررسی کنیم.
وی افزود: گونههای مختلف جانوری هزاران سال است که در طبیعت زندگی میکنند و خود را با شرایط محیطی وفق دادهاند. این گونهها در طول زمان با شرایط مختلف طبیعت سازگار شده و زندگی خود را ادامه دادهاند. اقداماتی که ما با هدف کمک به آنها انجام میدهیم، گاهی بهصورت ناخواسته وضعیت چرخه طبیعت و اکوسیستم را دگرگون میکند.
صفیخانی با اشاره به ضرورت سازگاری گونههای جانوری با شرایط طبیعی، اظهار کرد: واقعیت این است که گونهای که از نظر شرایط جسمانی و توان زیستی نمیتواند خود را با طبیعت تطبیق دهد، نباید با مداخلات غیرضروری انسان از روند طبیعی زندگی خود خارج شود. برای مثال، پرندهای که توانایی سازگاری با سرمای منطقه را ندارد، باید در زمان مناسب به مناطق گرمتر مهاجرت کرده باشد یا اگر توانایی سازگاری با شرایط محیطی را دارد، بتواند در همان محیط به زندگی خود ادامه دهد.
وی با بیان اینکه غذادهی مصنوعی میتواند این چرخه طبیعی را برهم بزند، توضیح داد: زمانی که ما با غذادهی، شرایط زندگی یک گونه را بهصورت مصنوعی تغییر میدهیم، ممکن است جمعیت آن گونه به شکل غیرطبیعی افزایش پیدا کند. برای مثال، حتی در مورد پرندگان کوچکی مانند گنجشک، وقتی بهصورت مداوم و بیش از حد غذا در اختیار آنها قرار میدهیم، شرایطی ایجاد میکنیم که جمعیت آنها به شکل غیرطبیعی افزایش پیدا کند.
معاون محیط طبیعی ادارهکل حفاظت محیط زیست استان همدان ادامه داد: در چنین شرایطی، ما با مداخله در طبیعت، حیوان را به سمت افزایش جمعیت غیرطبیعی سوق میدهیم و این مسئله در نهایت میتواند به ضرر همان گونه تمام شود. در واقع، این نوع کمکهای مصنوعی ممکن است بهجای حفاظت از حیات وحش، به چرخه طبیعی زندگی آن آسیب وارد کند.
وی با تأکید بر پیامدهای غذادهی دستی به حیوانات، بیان کرد: زمانی که بهصورت دستی و مستمر به حیوانات غذا میدهیم، شرایط برای تکثیر غیرطبیعی آنها مساعد میشود. حیوان غذای کافی دریافت میکند، وضعیت جسمانی بهتری پیدا میکند و احتمال بقای زادآوری آن نیز افزایش مییابد؛ چراکه بخشی از فشارهای طبیعی که در محیط زیست بر جمعیت گونهها وجود دارد، با دخالت انسان کاهش پیدا میکند.
صفیخانی افزود: در ادامه این روند، جمعیت یک گونه ممکن است آنقدر افزایش پیدا کند که به یک آفت تبدیل شود. پس از آن، ممکن است خود ما به فکر کنترل و از بین بردن جمعیت افزایشیافته بیفتیم. در چنین شرایطی، فردی که تا دیروز از روی دلسوزی به حیوان غذا میداد، وقتی با موضوع کنترل جمعیت یا از بین بردن آن مواجه میشود، از نظر عاطفی دچار تعارض خواهد شد و میپرسد چرا باید با این حیوان چنین برخوردی شود.
وی با بیان اینکه راهکار اصلی، حفظ تعادل طبیعی جمعیت گونههاست، تصریح کرد: وقتی با غذادهی دستی، جمعیت یک گونه را از تعادل طبیعی خارج میکنیم، ممکن است همان گونه به آفت تبدیل شود. در واقع، بهجای اینکه به حفاظت از جمعیت جانوری کمک کرده باشیم، شرایطی ایجاد کردهایم که در آینده برای مدیریت جمعیت آن ناچار به مداخلات دیگری شویم.
معاون محیط طبیعی ادارهکل حفاظت محیط زیست استان همدان خاطرنشان کرد: در چنین شرایطی ممکن است برای مدیریت جمعیت، پیشنهادهایی مانند از بین بردن حیوانات یا انجام اقدامات دیگر مطرح شود که این مسئله نیز با توجه به عواطف انسانی، تعارض و مشکلات دیگری ایجاد میکند. بنابراین بهترین راه این است که اجازه دهیم طبیعت روند طبیعی خود را طی کند.
وی با تأکید بر ضرورت پرهیز از دلسوزیهای غیرکارشناسی برای حیوانات سالم، گفت: نباید صرفاً به دلیل احساس ترحم، برای حیوانی که نیازی به کمک ندارد و میتواند شرایط طبیعی زندگی خود را مدیریت کند، غذارسانی کنیم. طبیعت سازوکارهای خاص خود را دارد و گونههای جانوری در شرایط طبیعی توانایی حفظ و ادامه زندگی خود را دارند.
صفیخانی تأکید کرد: البته اگر حیوانی دچار آسیب شده باشد و به کمک نیاز داشته باشد، موضوع متفاوت است و در چنین شرایطی میتوان برای کمک به آن اقدام کرد؛ اما حیوانی که آسیب ندیده، سالم و سرحال است و توانایی ادامه زندگی در طبیعت را دارد، نباید بهصورت غیرضروری مورد غذادهی قرار بگیرد. از نظر کارشناسی، غذادهی غیرضروری به چنین حیواناتی مورد تأیید نیست و باید با آن مخالفت کرد.
به گزارش ایسنا، غذادهی به حیوانات و حیات وحش از جمله سگ، اقدامی است که اغلب با انگیزه دلسوزی و کمک به حیوانات، بهویژه در فصل سرما، انجام میشود. اما این رفتار به ظاهر خیرخواهانه همیشه به نفع حیات وحش نیست و در برخی موارد میتواند پیامدهای نامطلوبی برای چرخه طبیعی اکوسیستم به همراه داشته باشد. تغییر رفتار طبیعی گونههای جانوری، وابستگی به منابع غذایی انسانی، برهم خوردن تعادل جمعیت گونهها و فراهم شدن زمینه افزایش غیرطبیعی جمعیت برخی حیوانات، از جمله نگرانیهایی است که در موضوع غذادهی غیرکارشناسی به حیات وحش مطرح میشود.
غذادهی به سگهای بیسرپرست و بلا صاحب در همدان نه تنها به نفع حیات وحش نبوده، بلکه زمینه را برای حضور این حیوانات در مناطق مسکونی فراهم میکند که نه به نفع این حیوانات است و نه به نفع شهروندان. زیرا ورود آنها به مناطق مسکونی باعث سگ گزیدگی و آسیب به شهروندان نیز شده است.
انتهای پیام