علیرضا کاظملو در گفتوگو با ایسنا، با بیان اینکه تربیت فرزند مهمترین دغدغه هر خانواده است، اظهار کرد: والدین حاصل همه تلاش و زندگی خود را در فرزندان میبینند و طبیعی است که آرزو داشته باشند آنها افرادی خوشبخت، موفق و سالم باشند، اما این مسیر نیازمند آگاهی، مطالعه و بهرهگیری از نظر متخصصان است.
وی افزود: هر فرد در هر مرحله از زندگی مسئولیتهایی دارد، اما کودکان در سالهای ابتدایی زندگی به دلیل نداشتن تجربه، بیش از هر زمان دیگری به هدایت والدین نیازمند هستند و همین موضوع، نقش خانواده را در شکلگیری شخصیت آنان بسیار پررنگ میکند.
این روانشناس بالینی با اشاره به اهمیت سالهای نخست زندگی، تصریح کرد: پایههای شخصیت کودک در سالهای ابتدایی شکل میگیرد و بسیاری از روانشناسان پنج سال اول زندگی را مهمترین دوره تربیتی میدانند؛ بنابراین رفتار والدین در این دوره تأثیر ماندگاری بر آینده فرزند دارد.
کاظملو با تأکید بر اینکه فرزندان بیش از سخنان والدین از رفتار آنها الگو میگیرند، بیان کرد: اگر والدین انتظار راستگویی، احترام و مسئولیتپذیری از فرزند خود دارند، ابتدا باید این ویژگیها را در رفتار خود نشان دهند، زیرا توصیههای کلامی بدون الگوی عملی، اثر چندانی نخواهد داشت.
عضو انجمن روانشناسان محبت بیقیدوشرط را یکی از مهمترین نیازهای روانی کودکان و نوجوانان دانست و افزود: فرزند باید احساس کند حتی در صورت اشتباه نیز همچنان مورد محبت والدین قرار دارد. مشروط کردن محبت به موفقیت یا رفتار خاص، میتواند اعتمادبهنفس کودک را تضعیف کند.
این مشاور خانواده ادامه داد: گوش دادن واقعی به حرفهای فرزند، بدون قضاوت و با تمام توجه، احساس ارزشمندی و اعتمادبهنفس را در او تقویت میکند و این موضوع یکی از مؤثرترین راههای ایجاد ارتباط عاطفی میان والدین و فرزندان است.
وی با بیان اینکه تشویق، اثربخشی بیشتری نسبت به تنبیه دارد، اظهار کرد: تنبیه معمولاً آثار پایداری در اصلاح رفتار ندارد، در حالی که تشویق رفتارهای مثبت، انگیزه کودک و نوجوان را برای تکرار آنها افزایش میدهد.
کاظملو با اشاره به ویژگیهای دوره نوجوانی، گفت: نوجوان در این مرحله از زندگی به دنبال استقلال است و خانواده باید ضمن حفظ چارچوبها، فرصت تصمیمگیری، تجربه و حتی اشتباه کردن را برای او فراهم کند، زیرا اشتباه بخشی از فرآیند یادگیری است.
وی افزود: قوانین خانواده باید همراه با احترام، گفتوگو و مشارکت فرزند در تصمیمگیریها باشد و والدین به جای کنترل افراطی، بر مدیریت و هدایت رفتار نوجوان تمرکز کنند.
این استاد دانشگاه زنجان با هشدار نسبت به کمالگرایی در خانوادهها، تصریح کرد: برخی والدین انتظارات غیرواقعبینانهای از فرزندان خود دارند و اصرار بر قبولی در بهترین مدارس، دانشگاهها یا رشتهها، بدون توجه به تواناییها و علاقه نوجوان، زمینه اضطراب، سرخوردگی و کاهش سلامت روان را فراهم میکند.
وی خاطرنشان کرد: حمایت عاطفی، احترام به شخصیت فرزند، تقویت استقلال، پرهیز از کمالگرایی و توجه به سلامت روان کودکان و نوجوانان، مهمترین اصولی هستند که میتوانند زمینه تربیت نسلی سالم، مسئولیتپذیر و موفق را فراهم کنند.
انتهای پیام