موسی احمدزاده در گفتوگو با ایسنا در نشست هماندیشی پیشبرد «تولید بدون کارخانه» که جمعه ۲۹ آبان در اتاق بازرگانی اهواز برگزار شد، اظهار کرد: یکی از مشکلات ساختار صنعتی کشور، نبود تفکیک تخصصی میان حلقههای مختلف زنجیره ارزش است؛ بهگونهای که بسیاری از تولیدکنندگان در حوزه توزیع و بازاریابی تخصص کافی ندارند و فعالان حوزه توزیع نیز لزوماً از دانش فنی و الزامات مدیریت خطوط تولید برخوردار نیستند.
وی افزود: الگوی تولید بدون کارخانه با تفکیک وظایف تولید، بازاریابی و توزیع، این امکان را فراهم میکند که صاحبان برند و سرمایهگذاران به جای صرف منابع مالی برای احداث کارخانه، خرید تجهیزات و تأمین هزینههای ثابت، بر طراحی محصول، تحقیقات بازار، توسعه برند و شناسایی بازارهای هدف تمرکز کنند.
ضرورت پیوند تولید با بازارهای صادراتی
نائبرئیس کمیسیون اقتصاد کلان اتاق بازرگانی ایران با تأکید بر اینکه فعالیت تولیدی بدون شناخت بازار و برنامه صادراتی با محدودیت جدی مواجه میشود، تصریح کرد: بخشی از واحدهای تولیدی کشور با وجود برخورداری از تجهیزات و زیرساختهای مناسب، به دلیل ضعف شبکه توزیع، بازاریابی و شناخت نیاز مصرفکنندگان، با ظرفیت پایین فعالیت میکنند یا با مشکلات مالی و انباشت معوقات روبهرو هستند.
احمدزاده ادامه داد: در چنین شرایطی، تولید قراردادی میتواند زمینه استفاده از ظرفیتهای بلااستفاده این واحدها را فراهم کند. صاحبان برند میتوانند تولید محصول را به کارخانههای دارای ظرفیت خالی واگذار کنند و منابع و توان تخصصی خود را برای بازاریابی، توسعه بازارهای صادراتی، حضور در نمایشگاههای بینالمللی و افزایش ارزش برند به کار بگیرند.
وی با اشاره به اهمیت تحقیقات بازار در موفقیت کسبوکارها گفت: ورود به عرصه تولید بدون شناخت دقیق عرضه و تقاضا و نیازهای برآوردهنشده بازار، میتواند به اتلاف منابع منجر شود. فعالان اقتصادی باید پیش از سفارش تولید، بازارهای هدف، رقبا، ظرفیت فروش و مزیتهای رقابتی محصول را بهصورت علمی بررسی کنند.
اعتبار و دانش؛ جایگزین سرمایهگذاری سنگین
وی با بیان اینکه در الگوی جدید کسبوکار، برخورداری از اعتبار و دانش تخصصی اهمیت فزایندهای پیدا کرده است، افزود: ورود به عرصه تولید بدون کارخانه الزاماً به سرمایهگذاری سنگین در زیرساختهای فیزیکی نیاز ندارد؛ بلکه اعتبار تجاری، ایده نوآورانه، شناخت بازار و توانایی ایجاد ارتباط میان ظرفیت تولید و تقاضای بازار از مؤلفههای اصلی موفقیت در این الگو هستند.
کنترل کیفیت؛ شرط رقابتپذیری برندها
احمدزاده با تأکید بر ضرورت رعایت استانداردهای تولید و کنترل کیفیت اظهار کرد: واگذاری فرایند تولید به کارخانههای دیگر به معنای کاهش مسئولیت صاحبان برند در قبال کیفیت محصول نیست. در صنایع دارویی و بهداشتی، رعایت الزامات و استانداردهایی مانند GMP و در سایر بخشها نیز پایبندی به استانداردهای مرتبط، برای حفظ اعتبار برند و رقابت در بازارهای داخلی و خارجی ضروری است.
وی تأکید کرد: صاحبان برند باید نظام نظارت و تضمین کیفیت را در تمام مراحل تولید قراردادی حفظ کنند؛ زیرا قیمت و شبکه توزیع بهتنهایی نمیتوانند مزیت رقابتی پایداری برای یک محصول ایجاد کنند و کیفیت، یکی از عوامل اصلی ماندگاری برند در بازار است.
تسهیل صدور مجوز تولید بدون کارخانه
نائبرئیس کمیسیون اقتصاد کلان اتاق بازرگانی ایران با اشاره به اقدامات انجامشده برای رفع موانع قانونی این شیوه تولید گفت: با پیگیریهای صورتگرفته در هیئت مقرراتزدایی، امکان صدور پروانه تولید بدون کارخانه برای اشخاص حقیقی و حقوقی فراهم شده و بستر حقوقی لازم برای فعالیت در این حوزه توسعه یافته است.
احمدزاده افزود: فراهم شدن این امکان میتواند به استفاده از ظرفیت واحدهای صنعتی کمفعال یا تعطیل شده کمک کند و زمینه فعالیت بیشتر نخبگان جوان، صاحبان ایده و شرکتهای دانشبنیان را بدون تحمیل هزینههای سنگین احداث زیرساخت تولید فراهم آورد.
ظرفیت خوزستان برای توسعه تولید قراردادی
وی در ادامه با اشاره به ظرفیتهای صنعتی و زیرساختی خوزستان اظهار کرد: این استان از توانمندیهای قابل توجهی در حوزه صنعت، زیرساخت و نیروی انسانی برخوردار است، اما بهرهبرداری مؤثر از این ظرفیتها به اصلاح نگرش نسبت به شیوههای تولید و توسعه همکاری میان صاحبان سرمایه، ایده و واحدهای صنعتی نیاز دارد.
احمدزاده خاطرنشان کرد: توسعه فرهنگ تولید بدون کارخانه، آموزش فعالان اقتصادی و ایجاد ارتباط مؤثر میان صاحبان برند و واحدهای دارای ظرفیت خالی میتواند به افزایش بهرهوری صنایع خوزستان کمک کند و زمینه شکلگیری زنجیرههای ارزش چابک و صادراتمحور را در این استان فراهم سازد.
انتهای پیام