دومين روز از مراسم هفته‌ي ميراث فرهنگي تحت عنوان «ميراث؛ پيوند ملل و اقوام» در كاخ گلستان به همايش «ترويج، روشي براي پاسداشت ميراث ناملموس» و سخنراني يدالله پرمون، محمد ميرشكرايي و «چونلي هان» اختصاص يافت.

^^^^^

به گزارش خبرنگار بخش ميراث فرهنگي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، يدالله پرمون ـ مشاور معاون ميراث فرهنگي در امور بين‌الملل و حوزه ميراث معنوي گفت: پاسداري از ميراث ناملموس بعد از ثبت آثار در فهرست ميراث ملي يا جهاني شكل مي‌گيرد.

يدالله پرمون كه در همايش «ترويج، روشي براي پاسداشت ميراث ناملموس» در دومين روز از مراسم هفته‌ي ميراث فرهنگي تحت عنوان «ميراث و پيوند ملل و اقوام» در كاخ گلستان سخن مي‌گفت: ادامه داد: هنوز هيچ بحثي حتي در سطح جهاني در ارتباط با پاسداري از ميراث ناملموس ارائه نشده است، به همين دليل نمي‌دانيم بعد از ثبت پاسداري از ميراث ناملموس ، چه بگوييم. ولي به نظر مي‌آيد ترويج يكي از روش‌هاي پاسداري باشد.

مشاور معاون ميراث فرهنگي در امور بين‌الملل و حوزه ميراث معنوي با اشاره به اين نكته كه چند سالي است كه در حال ثبت مواريث ناملموس هستيم ، اما متاسفانه آن گونه كه بايد از فعالان اين حوزه قدرداني به عمل نيامده است، به تشكل مركز مطالعات ميراث معنوي يا ناملموس در حوزه آسياي ميانه و آسياي غربي اشاره كرد و گفت: تلاش‌هاي چندين ساله پژوهشكده مردم‌شناسي براي اين بحث بالاخره مثمر ثمر بود و با فرستادن پيشنهاد تشكيل اين مركز به يونسكو و استقبال يونسكو از اين عمل و سپس تصويب تشكيل آن در مجلس شوراي اسلامي، اين مركز اكنون براي بهره برداري آماده است.

او مركز «مطالعات ميراث معنوي آسياي ميانه» را پنجمين مركز زيرمنطقه‌اي «ميراث ناملموس» خواند كه در جهان تاسيس شده است و ادامه داد: تا كنون سه مركز در حوزه آسياي شرق دور در كره،‌ چين و ژاپن و در اروپا در آمريكاي لاتين تشكيل شده است. به همين دليل با احساس كمبود وجود چنين مركزي در آسياي غربي و مركزي، پيگيري‌هاي ايجاد آن از سوي دفتر منطقه‌اي يونسكو در ايران انجام شد و بالاخره با پيگيري‌هاي كميسيون ملي يونسكو، نمايندگي دائم ايران، در مقر يونسكو و سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري،‌اين بحث به نتيجه رسيد.

پرمون ادامه داد: از سال 2003 ميراث ناملموس در دنيا معرفي شد، ولي اين مقوله براي ما ايرانيان در پژوهشكده مردم شناسي مفهوم جديدي نبود، چون سالها بود كه با پيگيري اقدامات و پروژه‌هاي مردم نگارانه در كشور اين فرايند دنبال شد.

وي با بيان اين كه «پيگيري‌هاي انجام شده براي ايجاد اين مركز توسط يك نفر انجام نشد» ادامه داد: اين مركز بايد با همياري و كمك متخصصان اين حوزه فعاليت كند، همه با هم براي تاسيس آن تلاش كرديم. به زودي نيز محل استقرار آن مشخص مي‌شود.

يدالله پرمون با تاكيد بر اين نكته كه مركز مطالعات ميراث معنوي آسياي ميانه و غربي نيازمند همفكري‌هاي متخصصان اين حوزه است تاكيد كرد: از سوي جوامع بين‌المللي مختلف از اين طرح استقبال بسياري شد. اين همايش نيز به عنوان نخستين فعاليت در اين زمينه براي يونسكو فرستاده مي‌شود تا رييس و فعاليت‌هاي آن از سوي اين سازمان مشخص شود.

مشاور معاون ميراث فرهنگي در امور بين‌الملل و حوزه ميراث معنوي ادامه داد: اين مركز اكنون به يك نام و لوگو احتياج دارد كه قصد داريم در فراخواني آن را به مسابقه بگذاريم تا لوگو و نامي سنجيده براي آن مشخص شود.

^^^

به گزارش ايسنا، رييس سابق پژوهشكده مردم شناسي سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري نيز در همايش «ترويج، روشي براي پاسداشت ميراث ناملموس» اظهار كرد: بايد به اين نكته توجه كنيم كه زماني كه به ميراث فرهنگي مي‌پردازيم در واقع در حال ثبت ارزش‌هاي آن هستيم. اينگونه نيست كه هرچيزي را كه ثبت مي‌كنيم كار آن تمام شود، بلكه زماني كه چيزي ثبت مي‌شود به مفهوم ارزشمند بودن آن در مجموعه نظام يك جامعه است. به همين دليل است كه آن موضوع قابليت ثبت پيدا مي‌كند.

محمد ميرشكرايي ادامه داد: براي حفظ يك موضوع دو بحث زنده بودن و در خطر بودن آن مطرح مي‌شود. براي آن چيزي كه زنده است نمي‌توان كاري انجام داد چون اصولا در فرهنگ ميراث ناملموس مردم و جامعه نقشي اساسي دارد، ولي چيزي كه در معرض خطر است داراي ارزش در جامعه نيست و احتمالا كنار زده شده است.

او ادامه داد: گاهي ارزش‌ها منطبق با شرايط جامعه هستند و گاهي برعكس اين قضيه صدق مي‌كند. به همين دليل نخست براي ثبت يك موضوع بايد به ارزش‌هاي آن توجه كرد و آن را شناخت. مي‌توان با