به گزارش ایسنا، این گزارش با عنوان «گزارش عملکرد هستهای جهان» که متن کامل آن در پایگاه اطلاعرسانی انجمن هستهای جهان منتشر شد، میگوید: باید 1000 گیگاوات ظرفیت هستهای جدید تا سال 2050 اضافه شود تا انرژی هستهای بتواند حدود 25 درصد الکتریسیته جهان را تامین کند.
در مقدمه این گزارش که از سوی انجمن هستهای جهان که نمایندگی صنعت هستهای را بر عهده دارد آمده است: در آغاز سال ۲۰۱۵، ۴۳۶ راکتور فعال در سراسر جهان وجود داشت و در پایان همین سال این رقم به ۴۳۹ راکتور افزایش یافت. این افزایش تعداد راکتورها بر خلاف بازنشستگی هفت واحد در خلال همین سال رخ داد.
این گزارش با بیان این که سال ۲۰۱۵ در زمینه ساخت راکتورهای جدید نشان دهنده پیشرفت بود، اضافه کرد: تعداد زیادی واحدهای انرژی هستهای نسبت به هر زمان دیگر در ۲۵ سال گذشته در حال ساخت هستند و ۱۰ راکتور دیگر نیز به کار میافتد که این خود رکورد جدیدی برای این صنعت در ۲۵ ساله گذشته است. تاسیسات هستهای جهانی موجود تقریبا ۱۰ درصد الکتریسیته جهان را تولید کردند که حدود یک سوم منبع الکتریسیته بدون کربن جهان را در بر میگیرد.
این گزارش با اشاره به چالشهای پیشروی صنعت هستهای نوشت: تاسیسات ایجاد شده در برخی از کشورهای اروپایی با مسائل پذیرش عمومی و سیاست منفی محیط زیستی روبهرو است.
این گزارش بازارهای آزاد انرژی به عنوان نمونه در بخشهایی از ایالات متحده و نیز کاهش نرخ الکتریسیته در کشورهای اروپایی به دلیل رشد سهم یارانه تکنولوژیهای انرژیهای تجدیدپذیر را از شرایط سخت اقتصادی متصدیان هستهای بر شمرد.
در ادامه این گزارش آمده است: آینده تاسیسات هستهای ژاپن در حال متبلور شدن است؛ با این که متصدیان این کشور ۶ راکتور را برای همیشه تعطیل و از نیروی بالقوه راهاندازی دوباره آنها صرف نظر کردند، نخستین راکتور ژاپن در سال ۲۰۱۵ تحت نظام ایمنی جدید راهاندازی شد. چین به رشد خود به عنوان قطب انرژی هستهای ادامه میدهد و از نظام سیاسی ثابت و دیدگاه بلندمدت خود و نیز رشد اقتصادی نهایت بهره را میبرد.
در بخش دیگری از گزارش انجمن هستهای آمده است: با این حال اگر قرار است جهان به اهداف کاهش اثرات گرمایش جهانی دست یابد میزان ساخت راکتورهای جدید ناکافی است.
به گزارش رویترز، در دسامبر گذشته در بیست و یکمین کنفرانس کشورها در زمینه تغییرات آب و هوا در پاریس، کشورهای جهان موافقت کردند تا میانگین افزایش دمای جهان را به کمتر از دو درجه سلسیوس بالاتر از سطح پیش از صنعتی شدن محدود کنند و تلاشها را در جهت محدودیت 1.5 درجهای ادامه دهند. به این حال انتشار گازهای گلخانهیی افزایش مییابد و محدودیت ۲ درجهای تقریبا مستلزم کربنزدایی کامل منابع انرژی جهان خواهد بود.
در ادامه این گزارش آمده است: دیدگاه انجمن هستهای جهان برای آینده سیستم الکتریسیته جهان شامل تنوع ترکیبی تکنولوژیهای عاری از کربن میشود - جایی که انرژیهای تجدیدپذیر هستهای و کاهش قابل توجه سطوح سوختهای فسیلی با نظمی خاص در کنار یکدیگر عمل میکنند تا تامین انرژی پاک مناسب و قابل اعتمادی را تضمین دهند.
در بخش دیگری از گزارش انجمن هستهای جهان با عنوان نکات برجسته اخیر صنعت هستهای آمده است: تاریخ کنونی صنعت هستهای جهان دارای شاخههای متنوعی شده است این صنعت با توجه به ساخت راکتورهای بیشتر در آسیا و به ویژه در چین گر چه به آرامی ولی رو به رو رشد است. تعداد راکتورهایی که در حال حاضر ساخته میشود در بالاترین میزان خود نسبت به دو دهه گذشته است اما در ایالات متحده و اتحادیه اروپا از رده خارج کردن زودهنگام راکتورها از میزان ظرفیت ساخت پیشی میگیرد.
عکسالعملها به حادثه نیروگاه انرژی هستهای فوکوشیما داییچی در سال ۲۰۱۱ به تاثیر سراسری گذاشتن برصنعت هستهای ادامه میدهد. این حادثه همان گونه که باعث تنظیم مقررات فعالیتی جدید شد، منجر به بلا استفاده شدن تدریجی تاسیسات هستهای ژاپن نیز شد. سه راکتور در ژاپن راهاندازی شدند در حالی که بسیاری دیگر در مراحل گوناگون روند راهاندازی دوباره قرار دارند.
این بلا استفاده بودن پیامدهایی در سراسر چرخه سوخت داشته همچنین باعث شده است فروشندگان هستهای ژاپنی بیشتر بر صادرات هستهای به جای بازار داخلی متمرکز شوند.
سالهای پس از حادثه ۲۰۱۱ جزو سالهای پرچالش برای نیروگاههای هستهای جهان بوده است. با وجود این امر، چشمانداز این صنعت به نظر روشنتر از قبل میرسد.
در این گزارش درباره وضعیت انرژی هستهای در آمریکای شمالی آمده است: کشف مداوم و استخراج ذخایر گازی به کاهش وابستگی کشورهای آمریکایی شمالی ادامه داده و باعث کاهش نرخ بازار انرژی شده است. مجموع فشارهای گاز ارزان، بازار ضعیف طراحی و برخی کمپینهای سیاسی منفی باعث کنار گذاشتن زودهنگام راکتورها در ایالات متحده شده است.
سه سال پیش تعداد راکتورهای فعال در ایالات متحده ۱۰۴ عدد بود. در پایان سال ۲۰۱۵ این رقم به ۹۹ رسید. همچنین سه واحد دیگر نیز قرار است تا پیش از سال ۲۰۲۰ کنار گذاشته شود. در همین حال در بازار کنترلی با در دست ساخت بودن ۵ راکتور ظرفیت جدید هستهای اضافه شد.
دولت فدرال طرح انرژی پاک را در سال ۲۰۱۵ نهایی کرد که هدف آن کاهش انتشار دی اکسید کربن است و از این رو بر راکتورهای هستهای اثر می گذارد. این طرح همچنین بودجه قابل توجهی را برای توسعه راکتورهای مودولار کوچک به عنوان اولویت استراتژیک در نظر میگیرد.
در کانادا راکتور جنتیلی ۲ با توجه به تصمیم فرماندار ایالت کبک در بهسازی نکردن این راکتور در سال ۲۰۱۲ به طور دائم تعطیل شد. اونتاریو که ۶۰ درصد الکتریسیته خود را از انرژی هستهای تامین میکند در جهت حذف کامل انرژی زغال سنگ از ترکیب سوختش در سال ۲۰۱۴ حرکت کرد. در ماه های نخست سال ۲۰۱۶ دولت و شرکت قراردادهای بزرگی برای بهسازی ۶ راکتور در ایستگاه تولید انرژی بروس پاور برای ۳۰ تا ۳۵ سال فعالیت اضافی امضا کردند.
در این گزارش درباره وضعیت انرژی هستهای در آمریکایی جنوبی آمده است: واحد دوم نیروگاه انرژی هستهای آتوچا در آرژانتین در فوریه سال ۲۰۱۵ به فعالیت کامل رسید و سهم انرژی هستهای در ترکیب تولید الکتریسیته این کشور را به ۱۰ درصد افزایش داد. در دو سال گذشته آرژانتین قراردادهایی را با چین به منظور ساخت دو راکتور به امضا رساند. همچنین فعالیتهای ساخت و ساز در آنگرا ۳ برزیل ادامه دارد.
گزارش انجمن هستهای جهان درباره اروپا مینویسد: در پی حادثه فوکوشیما داییچی ژاپن، دولت آلمان دستور به بستن ۸ راکتور داد و سیاست کنار گذاشتن تدریجی مابقی راکتور تقویت شد که تا سال ۲۰۲۲ شاهد تعطیلی همه آنها خواهیم بود.
در ژوئن ۲۰۱۵ نیروگاه انرژی هستهای گرافنهینفلد اولین راکتور آلمان که چنین رویهای را پس از ۲۰۱۱ در پیش گرفت، به طور دائمی تعطیل شد.
داستان ساخت راکتورهای جدید در مابقی کشورهای اروپا مختلف است. در حال حاضر ۴ واحد در غرب و مرکز اروپا در حال ساخت هستند. اما همه این پروژه از زمان بندی خود عقب هستند. کار ساخت راکتورهای ۳ و ۴ در نیروگاه موچفس (mochovce) ادامه دارد و واحد ۳ اوکیلوتو (olkiluoto) در فنلاند و واحد ۳ فلامانویل فرانسه هنوز در حال ساخت هستند. کارهای عمرانی برای واحد ۱ هانهیکیوی در فنلاند انجام میشود و اقدامات اولیه برای نیروگاه هینکلی پوینت سی در بریتانیا تکمیل شده است. دیگر کشورهای اروپایی که به دنبال ساخت راکتورهای جدید هستند شامل بلغارستان، جمهوری چک، مجارستان، لهستان و رومانی میشود. آخرین راکتور فعال مگنوکس (magnox)، ویلفا ۱ در ولز در پایان سال ۲۰۱۵ تعطیل شد. این راکتور آخرین و بزرگترین راکتور مگنوکس بود که ساخته شد و از سال ۱۹۷۱ به فعالیت در آمد. این راکتور ۴۰ درصد نیازهای الکتریسیته ولز را تامین میکرد. طرح هایی برای جایگزین کردن این راکتور با یک نیروگاه جدیدتر و بزرگتری در حال توسعه هستند.
در فرانسه که با داشتن ۵۸ راکتور فعال دارای بزرگترین تاسیسات هستهای در اروپاست، دولت سیاست جدید انرژی را در سال ۲۰۱۵ تدوین کرد که ظاهرا بستگی این کشور را به انرژی هستهای برای تولید الکتریسیته از ۷۵ درصد حال حاضر به ۵۰ درصد تا سال ۲۰۲۰ کاهش خواهد داد.
این گزارش درباره وضعیت انرژی هستهای در آسیا مینویسد: چین با برنامه هستهایاش به ساخت تعداد زیادی راکتور ادامه میدهد. در سال ۲۰۱۵ واحدهای جدیدی به شبکه متصل شدند. کار ساخت دو واحد دید در فیوکینگ و دو واحد دیگر در هونگیانه شروع شده است.
در ادامه این گزارش به بررسی وضعیت هستهای آفریقای جنوبی و اقیانوسیه پرداخته شده است.
انتهای پیام
