به گزارش ایسنا حجت الاسلام والمسلمین سیدمحمد علی ابطحی، رئیس دفتر رئیس جمهور در دولت هفتم، در یادداشتی جزئیاتی از نشست فعالان احزاب اصلاح طلب و جمعی از کنشگران سیاسی اجتماعی با رئیس جمهور ارائه کرد.
روایت این فعال سیاسی از این نشست به شرح زیر است:
«سهشنبه عصر، فعالان سیاسی اصلاحطلب با آقای پزشکیان دیدار کردند.
محور اصلی بحثهای جلسه، احیای تفاهمنامه بود. در جمع ما که به این بلوغ رسیدهایم که تفاهمنامه ایران و آمریکا را بهترین مسیر برای پایان عزتمندانه و واقعبینانه جنگ میدانیم، همه باور داشتیم که در برابر صدای بلند اقلیت، باید تلاش کرد تفاهمنامه با صدای اکثریت احیا شود.
۱۲ نفر صحبت کردند. خیلیها استفاده از نفوذ و قدرت چین را برای زنده کردن تفاهمنامه، شاید با تغییرات اندک، پیشنهاد میدادند.
من گفتم اگر بیتعارفتر فکر کنیم، باید برای گفتوگو، روابط و تفاهم با آمریکا یک اجماع عالی مدیریتی ایجاد شود. اگر چنین اجماعی شکل بگیرد، شاید دیگر نیازی به میانجی نباشد.
رهبر شهید بارها استدلال کرده بودند که رابطه و گفتوگو با آمریکا برای ایران آسیبزاست. این مسئله باید حل شود تا تفاهمنامه بتواند عملی شود.
آقای پزشکیان از سر صدق و صفا از مشکلات زندگی مردم گفت. از رنجی که مردم میبرند ناراحت بود و تأکید داشت برای حل مشکلات معیشتی مردم، هر کاری، از جمله امضای تفاهمنامه، را دنبال میکند.
این مرد آنقدر صادق است که به جای تبریک تولدش، گفتم کمتر کسی میتواند مسعود پزشکیان را دوست نداشته باشد. گفت: «اینقدر فحشم میدهند.» گفتم: «آنها هم مسعود پزشکیان با این درجه از صداقت را دوست دارند.»
خیلیها از سخنرانی آقای رئیسجمهور در سازمان ملل تشکر کردند.
آقای قائمپناه هم گزارش تحسینبرانگیزی از کارهای دولت در ایام جنگ ارائه داد.
این را هم گفتیم که آقای رئیسجمهور، قبل از جریانهای سیاسی، کمی از اعضای دولتتان بخواهید شما را بیشتر کمک کنند؛ خیلی خنثی عمل میکنند!
البته به نظر من، بخشی از این رفتار به این دلیل است که میدانند پزشکیان کسی را تغییر نمیدهد.»
بر اساس این گزارش مسعود پزشکیان، رئیس جمهوری، در این نشست با بیان اینکه اساس و پایه اصلاحطلبی، انعطافپذیری در خود است، نه طرف مقابل تأکید کرد: بیان مزایا و دستاوردهای مذاکرات، نشانه آن نیست که ما در مقابل دشمنان سر خم میکنیم، بلکه نمودی از شفافسازی است. نکته قابل توجه در روند گفتوگوهای اجتماعی، پرهیز از دعوا، ایجاد اختلاف و شکاف اجتماعی است.
انتهای پیام
