به گزارش ایسنا، به نقل از روزنامه الاخبار لبنان، سید حسن نصرالله به زودی سخنرانی را با محوریت موضوع تشکیل دولت لبنان خواهد داشت و در شرح و توضیح موضع ثابت خود خواهد گفت که جبران باسیل، وزیر خارجه لبنان فرد مورد اعتمادی است که هیچ سؤال بردار نیست و حزب الله که در کنار میشل عون ماند تا در نبرد ریاست‌جمهوری پیروز شود اکنون او را در این مسیر تنها نخواهد گذاشت.

سید حسن نصرالله بار دیگر وارد عمل خواهد شد تا تأکید کند که حزب الله در طول دو سال تلاش کرد که میشل عون رئیس‌جمهور شود و هرگز از خلأ در پست ریاست‌جمهوری خوشحال نبود. امروز همچنان تلاش خواهد کرد تا دولت تشکیل شده و انتخابات پارلمانی برگزار شود و هرگز از اوضاع کنونی راضی نیست.

از آنجا که سید حسن نصرالله همواره با صراحت صحبت می‌کند احتمالا مجبور خواهد شد قواعد ویژه حزب الله به ویژه ائتلاف‌ها با گروه‌ها، شخصیت‌ها و طرف‌ها را یادآوری کند. سید حسن نصرالله درباره اوضاع کنونی صحبت خواهد کرد؛ اوضاعی که بسیاری می‌خواهند به آن دامن بزنند و بگویند مشکلی میان شیعیان و میسحیان وجود دارد که مانع تشکیل دولت می‌شود.

میشل عون شروط نبیه بری، رئیس پارلمان لبنان را دلیل اصلی تشکیل نشدن دولت می‌داند. مشکل عون با بری این است که معتقد است نبیه بری از همان روز اول نمی‌خواست به حل اوضاع کمک کند. نبیه بری پیشتر به میشل عون گفته بود: من به تو رأی نمی‌دهم اما با تو مشکلی ندارم بلکه مشکل من با سعد حریری، نخست وزیر مکلف لبنان است. نبیه بری همچنین گفته بود که مخالفت با سهمیه‌بندی‌ها مانع تشکیل دولت خواهد شد. وی حتی صراحتا و شاید به مزاح گفت: "شاید سعد حریری شش سال نخست وزیر ملکف باقی بماند!"

بیرحمانه‌ترین موضع نبیه بری این است که سهمیه سلیمان فرنجیه، رهبر جریان المرده را به معرکه بزرگتری تبدیل کرده است. بری نیز مثل حریری می‌گوید کسانی که عون را انتخاب کردند بروند و سهمشان را از او بگیرند. از سوی دیگر نیز هم بری و هم حریری برای راضی کردن سلیمان فرنجیه تلاش می‌کنند اما از سهمیه رقیبانشان در جریان آزاد ملی و حزب القوات اللبنانیه.

نبیه بری این معرکه را به راه انداخت. درست است که سلیمان فرنجیه حق دارد پست مناسبی در دولت داشته باشد اما مساله به همین جا ختم نمی‌شود چرا که اشتباه سلیمان فرنجیه این است که اجازه داده از سوی بری و حریری برای مقابله با عون و دیگران از او سوء استفاده شود. درست است که میشل عون می‌تواند صفحه جدیدی را در روابط با فرنجیه باز کند اما فرنجیه نیز باید درک کند که او امروز حمایت بیشتر مسیحیان و به ویژه طرفداران عون را از دست می‌دهد. فرنجیه فکر می‌کند موضع نبیه بری درباره تشکیل دولت همان موضع حزب الله لبنان است. حزب الله می‌خواهد فرنجیه یکی از طرف‌های قوی در دولت باشد و روابط میان جریان آزاد ملی و جریان المرده از سر گرفته شود. مشکل امروز این است که فرنجیه همچنان به دیگران اجازه می‌دهد از مسئله برحقش به نفع خود استفاده کنند؛ از حریری گرفته که با دادن پستی از جانب خود به وی مخالف است تا نبیه بری که او نیز با دادن پستی از سهم خود به وی مخالفت می‌کند. زمانی که از حریری و بری در این باره سؤال می‌کنند یک جواب را می‌دهند: ما بر عدم تغییر پست‌ها توافق کردیم.

به هر حال در سایه به بن بست رسیدن تلاش‌ها برای تشکیل دولت و شدت گرفتن اختلافات بر سر سهمیه‌بندی دیگر هیچ کسی نمی‌تواند دامنه این بازی را بیش از این گسترده کند. هر شکست و آسیبی به همگان ضربه خواهد زد. پیشرفت امور در دست کسی است که زمام امور را در دست دارد. در حال حاضر همگان تنها نگران تشکیل دولت نیستند بلکه نگران مساله انتخابات پارلمانی نیز هستند. میشل عون به خوبی می‌داند که اگر تفاهم حاصل شود تصویب قانون جدید انتخابات آسان خواهد بود. او نمی‌خواهد مسائل درباره دولت را به سرنوشت قانون انتخابات گره بزند.

انتهای پیام