به گزارش ایسنا، علیاکبر ولایتی شامگاه چهارشنبه در بخشی از برنامه این شبها، اظهار کرد: آیتالله هاشمی رفسنجانی خود یک «امیرکبیر» بلکه بالاتر از آن بود.
رئیس مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع در مورد برخی اختلاف نظرها بین مقام معظم رهبری و آیتالله هاشمی رفسنجانی، خاطرنشان کرد: ایشان مصلحت ملی و انقلاب را برتر از هر چیز دیگر میدانستند، حتی اگر علیه نظر ایشان باشد. ایشان (آیتالله هاشمی رفسنجانی) این شجاعت را داشتند که نظرشان را میگفتند اما اگر به جایی میرسید که باید نظر خودشان را بازگو کنند یا نظر مقام معظم رهبری را، نظر مقام معظم رهبری را ترجیح میدادند.
وی ادامه داد: در زمان امام هم همینطور شد. بارها ایشان در رابطه با مسئله جنگ با امام صحبت کردند. اگر قبول میکردند که هیچ ولی اگر قبول نمیکردند تبعیت میکردند. این نکته مهمی است. ایشان (آیتالله هاشمی رفسنجانی) در این اواخر در جلسه مجمع تشخیص مصلحت نظام تاکید بر تبعیتشان داشتند از نظرات مقام معظم رهبری و ایشان را رکن رکین این نظام میدانستند که این نظام حول این محور زنده است و این خیمه بر روی این تیرک بنا شده است. اگر این تیرک را بکشیم، خیمهای دیگر باقی نمیماند و از صمیم دل به این موضوع اعتقاد داشتند.
ولایتی خاطرنشان کرد: در دورهای که امام از دنیا رفتند، بسیاری از ناظرین بدخواه در دنیا مثل غربیها، آمریکاییها و انگلیسیها همچنین صهونیستها که دلشان نمیخواهد چنین نظام پابرجا و مقتدری باشد، آرزو داشتند پس از فوت حضرت امام اوضاع ایران بههم بریزد.
رییس مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام در رابطه با اینکه آیا برخی موضع گیریها که منتهی به تظاهرات علیه آیت الله هاشمی رفسنجانی میشد نوعی تندروی و پیش افتادن از رهبری تلقی می شود؟ خاطرنشان کرد: حتما تند روی است هرکس میخواست بداند که جناب آقای هاشمی در اظهار نظری که احیانا مخالف دیدگاه نظر رهبری است تا کجا حاضر هستند بایستند؟یا از خودشان می پرسید یا به رفتارشان نگاه میکرد.
وی ادامه داد: ایشان زمانی با موضوعی مواجه می شد که جز ارکان نظام بود تسلیم قانون اساسی و دیدگاه شورای تشخیص مصلحت نظام میشد.
ولایتی تاکید کرد:ارتباط مهم دوشخصیت مهم انقلاب یکی در سمت رهبری و دیگری در سمت ریاست تشخیص مصلحت نظام طوری بود که هربار مقام معظم رهبری حکم افراد را ۵ سال به ۵ سال در تشخیص مصلحت تمدید میکردند، بر ریاست آیت الله هاشمی رفسنجانی تصریح میکردند .
انتهای پیام

