یکشنبه ۸ اسفند ۱۳۹۵ | ۰۳:۳۹
از معرفی رنگ سال تا طراحی لباس در یک مسابقه زنده

از معرفی رنگ سال تا طراحی لباس در یک مسابقه زنده

مسابقه طراحی زنده لباس که کارگروه مد و لباس از آن با عنوان «مهیج‌ترین بخش جشنواره مد و لباس فجر» یاد کرده، با استفاده از پارچه‌های ایرانی و معرفی رنگ سال، برای دومین‌بار در تالار وحدت در حال برگزاری است.

به گزارش ایسنا، سال گذشته این بخش با شرکت‌کنندگانی به‌صورت انفرادی برای نخستین‌بار در جشنواره اجرا شد. در بخش مسابقه طراحی زنده لباس، امکانات لازم از طراحی تا تولید از جمله پارچه، تجهیزات دوخت که با کمک حامیان مالی مهیا شده است، در اختیار شرکت‌کنندگان قرار می‌گیرد.

شرکت‌کنندگان می‌توانند با انتخاب پارچه‌های تولید داخل که در اختیارشان گذاشته می‌شود، یک لباس را طراحی کنند و به تولید برسانند. رنگ پارچه‌هایی که در اختیار آن‌ها قرار می‌گیرد، طیف رنگی شیری به سمت قهوه‌ای است و پارچه‌هایی با رنگ‌های دیگر، برای استفاده خرجی کار در اختیارشان گذاشته می‌شود.  

این بخش نسبت به سال گذشته به‌شکل گسترده‌تر و در سه بخش لباس اجتماع، پیراهن مردانه و محصولات حجاب و عفاف در ششمین جشنواره مد و لباس فجر در حال برگزاری است و شرکت‌کنندگان باید ایده‌های خود را در دو روز به تولید برسانند.

به گفته دبیر کارگروه مد و لباس، امسال با وجود گستردگی، این بخش با کمترین هزینه برگزار شد و چهره جشنواره را تغییر و هزینه‌ها را کاهش داد و با کمک محدود حامیان مالی، به اجرا درآمد.  

علی کردانی - یکی از شرکت‌کنندگان بخش مسابقه طراحی زنده - درباره این موضوع به ایسنا گفت: ما به چشم مسابقه به این بخش نگاه نمی‌کنیم، بلکه آن را نمایشی برای نشان دادن توانایی‌مان در اجرایی کردن طرح‌ها و این‌که می‌توانیم هر سلیقه‌ای را راضی نگه داریم، ‌می‌دانیم. ما در رقابت با برندهای خارجی، چیزی کم نداریم.

او درباره این‌که شرکت‌کنندگان چقدر به حمایت کارگروه مد و لباس برای تولید انبوه لباس‌هایی نیاز دارند که در این بخش برگزیده می‌شوند؟ توضیح داد: چون بسیاری که در این بخش شرکت کرده‌اند، خودشان تولیدکننده هستند، نیازی نداریم که لباس‌های‌مان به تولید انبوه برسند، فقط توقع داریم از طرح‌های‌مان حمایت شود تا کپی نشوند.

این شرکت‌کننده اظهار کرد: ما کارهایی را تولید می‌کنیم که قابل رقابت با برندهای خارجی هستند، برخی فروشنده‌ها تولیدات ما را زیر عنوان برندهای خارجی می‌فروشند یا کاور اصلی آن‌ها را با کاورهای خارجی تغییر می‌دهند و با عنوان لباس خارجی عرضه می‌کنند. البته ما کاری نمی‌توانیم انجام دهیم، زیرا بیشتر کسانی که این کار را انجام می‌دهند، تولیدکننده‌های کوچکی هستند که ما به آن‌ها «زیر پله‌ای» می‌گوییم. از طرفی اگر ما مجبور نباشیم از حروف لاتین در مارک‌هایی که پشت یقه می‌دوزیم، استفاده ‌کنیم و به جای آن، از نوشتار ایرانی استفاده کنیم، شاید بهتر بتوان با این موضوع برخورد کرد.

سمیه کرمی - یکی دیگر از شرکت‌کنندگان در این بخش - گفت: ما در این مسابقه به برخی نقص‌های کارمان پی می‌بریم و متوجه می‌شویم، چه راهکارهایی را در نظر بگیریم تا کارمان بهتر شود. همچنین حضور در این بخش کمک می‌کند تعداد افراد بیشتری با برند ما که اسم خارجی دارد، آشنا شوند. ما با بسیاری از افراد شرکت‌کننده که در این مسابقه حضور دارند به‌واسطه این‌که در یک دانشگاه درس خوانده‌ایم دوست هستیم. به همین دلیل می‌توانیم تبادل اطلاعات هم داشته باشیم.

سارا دوستی - دانشجوی طراحی لباس - که برای اولین‌بار به‌صورت حرفه‌ای در یک مسابقه شرکت کرده است، بیان کرد: چون طراحان و دانشجویان لباس در ای