به گزارش ایسنا، نزدیک به یک ماه از جاری شدن سیلاب در استان خوزستان گذشته است؛ سیلابی که برخلاف لرستان، از راه رودخانهها آرام آرام به شهر رسید و طغیان کرد. پشت سیل بندها ماند و با عبور از برخی از آنها وارد روستا و زمینها کشاورزی شد و گویا حالا حالاها قصد خروج از زمینهایی را که به تسخیر خود در آورده ندارد.
زمینهای شمال سوسنگرد از جمله این زمین هاست که به گفته برخی از مسئولان محلی برای حفظ شهر ۸۰ هزارنفری سوسنگرد از خطرسیلاب، دهها هکتار از آن به زیر روان آبهای کرخه رفته است. زمینهایی که به زیر آب رفتند و خسارت جانی در شهرها را به حداقل رساندند، به طوری که تا کنون حتی یک مورد مرگ ناشی از غرق شدگی در سیل نیز در سوسنگرد و روستاهای توابع آن گزارش نشده است.
در شمال سوسنگرد اما همچنان چندین روستا و خانههای زیادی در محاصره آب است و نزدیک ترین مسیر به آنها با قایق سواری از روی زمینهای کشاورزی ممکن است، قایقهایی که برای برخی از ساکنان مناطق سیل زده به منبع درآمدی هم تبدیل شده و آنان بسته به مسافتی که طی میکنند، مبالغی را از سیل زدگان و افرادی که قصد حضور در این مناطق را دارند دریافت میکنند. یکی از این قایق داران درباره اینکه چرا بابت این رفت و آمد پول دریافت میکنند، به ایسنا میگوید: «قرار نبود پولی دریافت کنیم و چند روزی هم آمدیم بعد از پل سبهانیه و مردم را رایگان جابجا کردیم، فرمانداری به ما گفته بود که پول بنزین و کرایه قایقها را به ما میدهد. چند روز که گذشت دیدیم از پول خبری نیست، بنزینی هم برای موتور قایقها ندادند و وقتی هم که موتور یکی از بچهها خراب شد، اصلاً کاری به ما نداشتند و ما هم مجبور شدیم پول بگیریم.»
او ادامه میدهد: «می دانید که زیر این آبها همه زمین کشاورزی است، اکثرشان هم گندم است و تک و توک نیشکر. درخت هم هست. گاهی اگر موتور قایق به اینها گیر میکند و خراب میشود، برای همین خیلی باید حواسمان را جمع کنیم که موتور خسارت نبیند. همان کسی که موتور قایقش آسیب دید، حدود دو میلیون تومان ازجیب خرج کرد تا تعمیر شود.»
مرد جوان حاضر به گفتن هزینه کرایه قایقها نمیشود، میگوید: «باید سوار شوید تا در مقصد ببینیم چقدر راه رفتیم، بعد ببینیم آیا باید منتظر بمانیم یا برگردیم، اینها همه هست اما خب از سیل زدهها خیلی کمتر میگیریم. هوایشان را داریم.»
قایق که به راه میافتد، میزان خسارات بیشتر خودش را نشان میدهد، روستاهایی که به محاصره سیل درآمده و ساختمانهایی که به زیر آب رفتند، یکی بعد از دیگری خودشان را نشان میدهند. مردی که هدایت موتور قایق را برعهده دارد تاکید میکند که نباید روی نوک قایق برویم تا سنگین نشود، بعد به ساختمانی که بیش از نیمی از آن به زیر آب رفته اشاره میکند و ادامه میدهد: «اینجا مرغ داری بود، همه اش زیر آب رفت و خیلی از مرغها تلف شدند. جلوتر هم یک استخر پرورش ماهی بود که با بالا آمدن آب، همه ماهیهایش اینجا پخش شدند.»
اولین روستا در میانه راه، روستای "نوروز شیخیتر" است؛ ۱۷ خانوار در آنجا ساکن هستند که آب وارد خانههایشان شده و گرچه در روزهای اخیر آب از خانهها خارج شده، اما همچنان در چادرهای امدادی زندگی میکنند. "کاظم" از اهالی این روستا به خبرنگار ایسنا میگوید: «اینجا بیشتر از همه "شاکریه" خسارت دیده، با قایق حدود نیم ساعتی راه هست تا آنجا. بعد از شاکریه روستاهای بُنده، چوبنات، هدام، عفلوک، شمیس، سیدمحمد، بیت افلوک و … آسیب دیده اند.»
کاظم ادامه میدهد: «اینجا حمام نداریم، آب و برق هم که قطع است، برای دستشوی هم خودمان یک جا را با گونی درست کرده ایم و آنجا میرویم اما سخت است، مخصوصاً برای خانمها. راه اصلی هم قطع است و اگر بخواهیم از خشکی به شهر برویم باید تپههای الله اکبر را دور بزنیم که دو ساعتی طول میکشد. فعلاً اینجا هستیم تا ببینیم آب چه زمانی از اینجا میرود».
او میگوید: «مردم اینجا بیچاره و فقیر نیستند، آسیب دیدهاند، تمام این مزارع که زیرآب رفته برای اهالی این روستا است، امیدواریم زودتر خسارات ما را بدهند تا کارمان را شروع کنیم.»
زنی دیگر که پیراهنی قرمز رنگ به تن دارد میگوید: «پشهها امان ما را بریدهاند. بچهها را بی