به گزارش ایسنا و به نقل از روابط عمومی حفاظت محیط زیست استان تهران، حسن عباس نژاد با اشاره به گستردگی فعالیتهای مرتبط با تولید، توزیع و مصرف پوشاک در استان تهران اظهارکرد: تهران به عنوان یکی از مهمترین مراکز تولید، توزیع و مصرف پوشاک کشور، باید موضوع «مد و محیط زیست» را از منظر چرخه کامل عمر پوشاک، از تولید مواد اولیه و پارچه تا دوخت، عرضه، مصرف و مدیریت پسماند منسوجات مورد توجه قرار دهد.
وی افزود: زنجیره پوشاک در استان تهران از واحدهای تولیدی و کارگاههای دوخت و دوز تا واحدهای نساجی، رنگرزی، تکمیل پارچه، عمدهفروشی و شبکه گسترده عرضه و مصرف امتداد دارد و گستردگی این فعالیتها، توجه جدیتر به آثار محیط زیستی این بخش را ضروری میکند.
عباس نژاد با بیان اینکه بخش قابل توجهی از آثار محیط زیستی پوشاک پیش از عرضه محصول شکل می گیرد، اظهارکرد: تولید الیاف و پارچه، شست و شو، رنگرزی و تکمیل میتواند با مصرف آب، انرژی و مواد شیمیایی همراه باشد و در صورت رعایت نکردن الزامات زیستمحیطی، پساب حاصل از این فرآیندها منابع آب و خاک را تحت تأثیر قرار دهد.
مدیرکل حفاظت محیط زیست استان تهران ادامه داد: آثار محیط زیستی صنعت پوشاک تنها به پساب محدود نمیشود و ضایعات حاصل از برش و دوخت، پارچههای مازاد، محصولات معیوب، پوشاک مستعمل و منسوجات غیرقابل استفاده نیز بخشی از جریان پسماند این زنجیره را تشکیل میدهند.
وی تصریح کرد: ورود بدون تفکیک ضایعات پارچه و منسوجات به جریان عمومی پسماند، امکان بازیابی مواد و استفاده مجدد از الیاف را کاهش میدهد. از این رو توسعه سازوکارهای تفکیک، جمع آوری، تعمیر، استفاده مجدد، بازطراحی و بازیافت منسوجات باید در چارچوب اقتصاد چرخشی دنبال شود.
عباسنژاد با اشاره به نقش الگوی مصرف در افزایش ردپای محیط زیستی پوشاک اظهارکرد: استان تهران علاوه بر قطب تولید و توزیع، یکی از مراکز بزرگ مصرف پوشاک کشور است و میزان خرید، مدت استفاده و نحوه کنار گذاشتن پوشاک نیز بر مصرف منابع و تولید پسماند اثرگذار است.
وی افزود: خرید بیش از نیاز، تعویض سریع لباس، بیتوجهی به دوام محصول و دور انداختن پوشاک قابل استفاده، در نهایت تقاضا برای تولید محصولات جدید و به تبع آن مصرف مجدد آب، انرژی و مواد اولیه را افزایش میدهد.
مدیرکل حفاظت محیط زیست استان تهران تأکید کرد: هر لباس دورریخته شده فقط یک تکه پارچه نیست بلکه بخشی از آب، انرژی و مواد اولیهای است که برای تولید آن مصرف شده است بنابراین انتخاب پوشاک بادوام، تعمیر لباس به جای تعویض، استفاده طولانیتر، اهدای پوشاک قابل استفاده و تحویل منسوجات غیرقابل استفاده به مسیرهای تفکیک و بازیافت میتواند بر کاهش پسماند این بخش مؤثر باشد.
وی با بیان اینکه مسئولیت کاهش آثار محیطزیستی پوشاک تنها بر عهده مصرفکنندگان نیست، خاطرنشان کرد: تولیدکنندگان، طراحان، فروشندگان، مدیریت شهری و دستگاههای متولی مدیریت پسماند نیز هر یک در شکلگیری یک زنجیره پایدار پوشاک نقش دارند.
عباس نژاد توضیح داد: رویکرد مطلوب، جایگزینی الگوی خطی «تولید، مصرف و دورریز» با مدل اقتصاد چرخشی است؛ بهگونه ای که از مرحله طراحی، محصول با عمر مفید بیشتر و قابلیت تعمیر و استفاده مجدد تولید شود و در پایان عمر نیز امکان بازیابی مواد آن وجود داشته باشد.
وی کاهش مصرف آب، بازچرخانی آب، تصفیه و استفاده مجدد از پساب در چارچوب ضوابط، کاهش مصرف مواد شیمیایی، بهینهسازی مصرف انرژی، کاهش ضایعات برش و استفاده از مواد اولیه بازیافتی را از جمله اقداماتی دانست که میتواند ردپای محیط زیستی صنعت پوشاک را کاهش دهد.
مدیرکل حفاظت محیط زیست استان تهران تأکید کرد: مد پایدار نباید صرفاً یک عنوان تبلیغاتی باشد بلکه باید به رویکردی عملی در تمام زنجیره تولید و مصرف تبدیل شود. حفاظت از محیط زیست تهران علاوه بر کنترل آلایندگیهای صنعتی و مدیریت پسماند، به کاهش مصرف آب و انرژی، مدیریت اصولی پساب صنایع، جلوگیری از هدررفت مواد اولیه و کاهش پسماند منسوجات نیز وابسته است.
عباسنژاد در پایان گفت: هر لباس پیش از ورود به کمد، بخشی از منابع طبیعی را مصرف کرده است و پس از پایان عمر نیز می تواند به بخشی از جریان پسماند تبدیل شود بنابراین آینده صنعت مد در تهران باید به سمت تولید پاکتر، مصرف مسئولانهتر و بازگشت مواد به چرخه تولید حرکت کند.
انتهای پیام
