به گزارش هلث، حداقل 83 تولیدکننده واکسن در مورد اینکه چه شرکتی اولین واکسن این بیماری را به بازار عرضه کند و بیشترین تولید واکسن را داشته باشد با یکدیگر رقابت میکنند. روش Transalgae روشی منحصربهفرد برای مقابله با مشکلات تولید واکسن و کمبود در زمینههای مختلف برای عرضه عمومی آن است. در این روش یک قطعه از پروتئین سنبله ویروسی در جلبکهای خاص علاقهمند به سنبله ویروسی قرار میگیرد، سپس جلبک آنها را تکثیر و یک قرص جلبک به همراه واکسن داخل آن تحویل میدهد.
درواقع از جلبک اصلاحشده ژنتیکی برای تولید پروتئین سنبله با یک پوشش طبیعی استفادهشده است. علت تزریق انسولین و یا واکسن تزریقی برای مقابله با کووید-19 محافظت از پروتئین در برابر اسید معده است. جلبکها نهتنها از پروتئین محافظت میکنند بلکه واکسن نیز ایجاد میکنند.
مزایای استفاده از واکسنهای خوراکی
افراد خوردن دارو را به تزریق دارو ترجیح میدهند.
نیازی به پرستار یا پزشک متخصص برای تزریق نیست.
بدن ما هرروز میزبان انواع بسیاری از باکتریها و ویروسهاست و سیستم گوارشی ما آنها را از بین میبرد و تزریق واکسن بهطور غیرعمدی ممکن است موجب آلودگی فرد شود.
سلولهای جلبک، به باکتریها و ویروسهای پستانداران علاقهای ندارد اما واکسنها از سلولهای پستانداران برای تکثیر استفاده میکنند و این باکتریها برای انسان خطرناک هستند.
کشورهای فقیر از قابلیتهای خنککننده برای انتقال و نگهداری واکسنها محروم هستند و کمبود متخصصین آموزشدیده مراقبتهای بهداشتی دارند به همین دلیل، واکسن خوراکی کارایی بیشتری دارد.
مزیت نهایی مربوط به روش واکسیناسیون است. در روش استفاده از جلبک از ویروس کاملا مرده یا ویروس ضعیف زنده استفاده نمیشود و از بخشی از پروتئین سنبله و قرار دادن آن در جلبکها برای تولید آنتیبادی و پاسخ ایمنی استفاده میشود که ایمنی بیشتری دارد.
چگونه از جلبک در واکسن استفاده شود؟
در این روش از ژنوم توالی ویروس ایجادکننده بیماری کووید-19 استفادهشده است. فهرستی در مورد توالی اسیدهای آمینه آن وجود دارد که شامل 22 اسیدآمینه مختلف است که برای ساختن کل پروتئینها به یکدیگر متصل میشوند. البته قبل از توالی اسیدهای آمینه، جفت پایههایی هستند که DNA ویروس را تشکیل میدهند. محققان این تحقیق، یک بخش از یکی از ژنهای ذکرشده در بالا را انتخاب کردند و به نظر آنان این ژن بهترین واکنش ایمنی در انسان را ایجاد میکند.
برای اینکه جلبکها به پروتئین سنبله علاقهمند شوند، از جدول کدون خود جلبک استفاده شد. کدون یک گروهبندی 3 جفت پایهای است که خواستار یکی از 22 اسیدآمینه هستند. به این جفت پایههای برای ایجاد علاقه به پروتئین سنبله ویروس یک تقویتکننده اضافهشد تا مشخص شود جلبک چند بار پروتئین سنبله ایجاد میکند. همچنین یک نشانگر برای شناسایی جلبک اصلاح شده نیز افزوده شد.
سپس توالی DNA سنتز شد و از PCR ماشین برای چند برابر کردن توالی به میزان چندین م