«دریای خزر» در متون تاریخی و میان مردمان به نام‌هایی دیگر مانند «مازندران» و «کاسپین‌» نیز شناخته می‌شود و بعضی منابع تاریخ طولانی سکونت انسان در حاشیه‌ این دریاچه را یکی از دلایل تعدد نام‌هایش می‌دانند. «خزر» بزرگترین دریاچه محصور در خشکی جهان است از شمال به روسیه، از غرب به جمهوری آذربایجان، از جنوب به ایران و از شرق به ترکمنستان و قزاقستان محدود شده و حالا آمارها نشان می‌دهد به دلیل فعالیت‌های انسانی ناپایدار و البته تغییرات اقلیمی در معرض تهدید قرار گرفته است. به طوری که سطح آب «خزر» که قرن‌ها مایه حیات بوده در حال کاهش است و پیش‌بینی شده که شاید تا سال ۲۰۵۰ تا ۱۸ متر دیگر نیز از عمق آن کاسته شود. تغییرات البته دامن‌گیر موج‌های ساحلی آن هم شده و گفته می‌شود «خزر» در مناطقی تا 100 متر نیز عقب‌نشینی کرده است و باید گفت تداوم این شرایط آثاری زیانبار در زمینه‌های مختلف اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و... خواهد داشت.