یزد، شهری که سالهاست «حسینیه ایران» نام گرفته، با آغاز ماه محرم یکپارچه سیاهپوش میشود و تکایا، حسینیهها و محلات قدیمی آن، میزبان آیینهایی هستند که نسل به نسل در میان مردم این دیار جریان داشته است. در روزهایی که نوای مرثیه و سینهزنی در جایجای شهر شنیده میشود، قاب دوربین روایتگر بخشی از شور و ارادت مردمی در دهه اول محرم است که با حفظ سنتهای دیرینه، محرم را نه تنها یک مناسبت مذهبی، بلکه بخشی از هویت فرهنگی و اجتماعی خود میدانند و هر سال، جلوهای از عشق به سیدالشهدا(ع) را در «حسینیه ایران» به نمایش میگذارند. نامگذاری یزد به حسینیهی ایران بر سه اصل قدمت، کثرت و ویژگی سبک خاص عزاداری استوار است.
قدمت؛ از آن رو که ارادت مردم یزد به آلالله بویژه حضرت اباعبدالله(علیه السلام) سدههای طولانی است که برقرار است چنانچه هماکنون در یزد، مجالس، آیین ها و روضههایی است که عمرشان از ۴۵۰ سال متجاوز است و سند و گواه آن موجود.
کثرت؛ از آن جهت که در هر کوی و برزن و در هر روز از سال، پرچم عزای حسینی برافراشته است و نیز تعدد تکیهها و حسینیهها و ... به گونهای که هم اکنون بیش از ۴۳۰ حسینیه تنها در شهر یزد وجود دارد که این عدد با احتساب دیگر شهرهای استان به بیش از۱۰۰۰حسینیه می رسد.
و در نهایت، سبک خاص و تنوع عزاداری با این توضیح که در عین شکل و محتوای یکسان با دیگر شهرها، و جوهی منحصر به فرد و اختصاصی در آیین و مراسم دارد زیرا نخل برداری یزد با آن عظمت و شکوه در هیچ جای دنیا سابقه ندارد و سبک خاص نوحهخوانی و سینهزنی عزاداران یزدی شهرهی عام و خاص است.
