اسماعیل آذر غفلت از کتاب را غفلت از زندگی میداند و با اشاره به افرادی که در روزهای کرونایی برای تخفیف به یک فروشگاه هجوم بردند، میگوید: اگر افرادی که به آنجا هجوم بردند، اهل اندیشه و کتاب خواندن بودند به اینکه نباید در این شرایط برای تخفیف به آنجا بروند، فکر میکردند.
علیرضا لبش که معتقد است کتاب به تبلیغ نیازی ندارد، با انتقاد از تبلیغاتی که به گفته او بازخوردشان برای کتاب منفی است میگوید: در مملکتی که سال فوتبال داریم و کل سالمان به فوتبال و چیزهای عامهپسند این شکلی میگذرد، «هفته کتاب» به چه دردی میخورد؟!
عبدالجبار کاکایی که معتقد است تا دلایل زیربنایی مطالعه را حل نکنیم تبلیغ کتاب با ادبیات تعلیمی بیفایده است، میگوید که این تبلیغات هم مقداری خز شده و مثل تبلیغی است که خیارفروشها برای خیار و ماستفروشها برای ماست میکنند.
اسماعیل امینی با انتقاد از رفتار مناسبتی با کتاب میگوید: نمیتوانیم از تلویزیون توقع داشته باشیم با وضعیتی که دارد و «تفکر کارناوالیستی» که بر آن حاکم است در کتاب و کتابخوانی جدیت داشته باشد.
