میراثی که دارد کم‌فروغ می‌شود

دوبله خوب هنر پنهان‌کاری است. تماشاگر باید فراموش کند که صدای دیگری روی تصویر نشسته. در بسیاری از دوبله‌های تازه، این قاعده برعکس شده؛ صدا مدام خودش را یادآوری می‌کند. انتخاب صدا برای کاراکترها اغلب بدون توجه به سن، فیزیک، پیشینه فرهنگی و جنس بازی انجام می‌شود. نتیجه این است که یک ضدقهرمان خشن با صدایی خنثی حرف می‌زند یا نوجوانی پرشر و شور لحن یک کارمند خسته را دارد.

۱۴ بهمن ۰۴ - ۰۹:۳۵