زایندهرود دیگر فقط یک رودخانه خشکیده نیست؛ بحرانی فراگیر، از مخزن سد تا تالاب گاوخونی و دشتهای فرونشسته اصفهان، حیات و معیشت میلیونها نفر را به مخاطره انداخته است. کاهش شدید ذخیره آب سد، تهدید برای تالابهای ارزشمند و روند نگرانکننده فرونشست زمین، زایندهرود را به نمادی از چالشهای مدیریت منابع آب و محیطزیست ایران بدل کرده است؛ بحرانی که پیامد آن تنها به اصفهان محدود نمیماند و نشاندهنده ضرو
فرونشست دیگر یک هشدار علمی نیست؛ واقعیتی است که هر روز در خیابانهای اصفهان ترک بر دیوارها و شکاف در زمینها رقم میزند. اقلیم خشک، برداشت بیرویه از آبهای زیرزمینی و مرگ زایندهرود، اصفهان را روی گسل فراموشی طبیعت نشانده است.
در کمتر از یک هفته، خیابانهای اصفهان شاهد دو حادثه فروریزش و نشت گل حفاری شدند؛ همزمانی این رخدادها با حفاری مترو و اظهارنظرهای مدیرکل مدیریت بحران اصفهان، بیانگر پیوند ابن دو حادثه با حفاری خط ۲ مترو است.
فرونشست زمین به بحرانی پنهان، اما ماندگار در اصفهان تبدیل شده است؛ پدیدهای که نهتنها آبخوانهای منطقه را نابود کرده، بلکه زیرساختهای شهری، کشاورزی و حتی میراث تاریخی این شهر را تهدید میکند.
