آنچه امروز به مرور در آثار مختلف نمایشی در حال ظاهر شدن است را امپراطوری دو نفره آقای مجری و کلاهقرمزی طرحریزی کرده است. روزگاری که مرد دوستداشتنی جهان عروسکها در قامت «آقای مجری» مقابل دوربین مینشست و همکار سمپاتش، حمید جبلی، همزمان به جای کلاهقرمزی و پسرخاله از زیر میز حرف میزد، کمتر کسی فکر میکرد در اوایل قرن جدید شمسی، بچههای نسلهای بعدی که آن روزها پای تلویزیون مینشستند و فانتزی رفتن به تهران و دستیار مجری شدن را خیالبافی میکردند، در بزرگسالی اینطور با عروسکها مشغول هنرنمایی شوند.
معمولا در فضای نمایشی ایران برنامه عروسکی زیادی برای مخاطب بزرگسال تولید نمیشود و مردم ایران هم اغلب، وقتی اسم عروسک میآید، یاد بچهها میافتند. در واقع، این تصور نادرست وجود دارد که برنامه عروسکی فقط برای کودک است.
۵ نمایشِ «شاه لیر، روایتی آهنگین»، «رام کردن اسب چوبی»، «میرزا مخنث»، «جک نارن» و «چهار/ده» اردیبهشت و خرداد امسال در محموعه تئاتر شهر روی صحنه میروند.
